vogels kijken in zeeuwse sloten sjaak huijer

Vogels kijken in Zeeuwse sloten

De uitgestrekte polders op de Zeeuwse eilanden mogen dan leeg lijken, toch valt ook daar aardig vogels te kijken. Als je maar weet waar je moet kijken. Nu ben ik meestal nogal een doldrieste. Ik bedoel, ik jakker door de polders, regelrecht op mijn doel af: het eindpunt van de rit. Sjaak maant me dan om een stuk langzamer te rijden en bij elke sloot en watergang te stoppen. Even kijken of er toch geen vogels in te zien zijn. En ja, vaak is dat nog het geval ook. Zeker in de slootjes onder de zeedijken.

Want die slootjes zijn vaak gevuld met brak water. Ze zijn bovendien ondiep. Ideaal voor steltlopers als zwarte ruiter en tureluur. In iets bredere en diepere sloten overwinteren soms dodaars en vrijwel altijd meerkoeten. En groeit er riet langs de sloot dan maak je kans op de waterral. Dat is een schuwe rietbewoner. Er zit niets anders op dan lang stil te staan en hopen op een beetje geluk. Andere vogels die je in de Zeeuwse sloten kunt zien zijn natuurlijk bekende verschijningen als blauwe reiger, grote zilverreiger, wilde eend en krakeend. Maar wat vind je van de kleine zilverreiger die in Zeeland nu ook zo bijzonder weer niet is. Of van de lepelaar die je natuurlijk meer in de zomer ziet dan in de winter. Hoewel er altijd wel een paar in ons land overwinteren. Tijdens de trekperioden maak je natuurlijk ook altijd kans op groenpootruiter, witgatje, oeverloper en soms een grutto.

In een sloot op Noord-Beveland filmde ik deze zwarte ruiters. Ze foerageren in een ondiepe kreek die direct aan een inlaag grenst. Tijdens ons laatste vogeltocht zagen Sjaak en ik op deze locatie een stuk of zeven zwarte ruiters in het water staan. Sjaak sluipt door het riet en kan ze heel aardig fotograferen. Ik sluip hem achterna en kan ze niet filmen. Eigenwijs als ik was wilde ik mijn statief in de blubber plaatsen. En of Sjaak even wat rietstengels van voor mijn beeld wilde verwijderen. Dat wilde hij wel, zij het onder protest. En de reden van het protest werd weldra duidelijk: de zwarte ruiters vlogen op om niet meer terug te keren. Moraal van het verhaal: altijd stil blijven zitten en geen gekke doen als je vogels in het vizier hebt. De zwarte ruiters in dit filmpje zag ik in december 2017. Wie bewaart die heeft wat voor magere tijden…

Trouwens, nog iets. In de Vogelatlas van Nederland (die nu al een ware bestseller is), lees ik dat er slechts maximaal 190 zwarte ruiters in Nederland overwinteren. En dan nog vooral in de Zeeuwse delta. Daar kijk ik van op. De zwarte ruiter vind ik nou typisch een vogel die ik op elke vogeltocht door het Zeeuwse zou moeten zien. Maar nu ik er over nadenkt: dat is zeker niet altijd het geval.

Zo, het was weer een heel verhaal om bij dit filmpje te komen:

Praktische natuurboeken voor aan de kust: