Vogels kijken in de Broekpolder bij Vlaardingen

In dit artikel ga ik vogels kijken in de Broekpolder bij Vlaardingen. Jazeker, zelfs in dit dichtbevolkte deel van Nederland kun je vogels kijken! En zelfs struinen over onverharde paden. Door bossen, langs plassen en door bloemvelden. Het hart van het gebied heet de Ruigte en zo dat deel ook: ruig en vrijwel ongerept.

Vogels kijken in de Broekpolder bij Vlaardingen

Parkeren doe ik langs de Broekpolderweg. Het is nog rustig, geen wonder, want het is half acht. Het is weekend en de meeste mensen slapen gelukkig uit. Dat hier duizenden jaren geleden mensen woonden, wordt in herinnering gehouden door de naambordjes in het gebied. Over het Bronstijdpad wandel ik de Broekpolder in, eerst nog langs parkachtige bosjes, na het toegangshek naar de Ruigte volgen al snel de bloemweiden, de vogelplas en ter linkerzijde nog meer bos. Ik besluit over het mountainbikepad de bloemweide in te lopen waar een enorme stier het pad blokkeert. Schotse hooglanders houden de vegetatie in het gebied bij. Ik hou eerbiedig afstand tot het enorme dier dat mij argwanend aankijkt. Plots hoor ik een geratel van libellenvleugels. Een bloedrode heidelibel vliegt op en landt in de meidoorn.

Terug naar het Bronstijdpad. Het voert me langs de vogelplas die ik vanaf het Klokbekerpad nog véél beter kan overzien. Een grote groep grauwe ganzen staat half op de oever, half in het ondiepe water. Meerkoeten alom en zelfs zwemmen er een paar dodaars. Aan de overkant waden twee lepelaars door het water en daar heb ik de vogels waarvoor ik ben gekomen: de steltkluten, vier stuks, twee volwassen vogels en twee jongen. Deze sierlijke steltlopers zie je de laatste jaren in steeds meer moerasgebieden. Ze hebben ook de Broekpolder ontdekt…

Verder gaat mijn wandeling. Over het houten bruggetje dat mij over een modderig pad voert. Een jonge visdief bedelt op een houten paal om voedsel. Daar zie ik ook een grote zilverreiger naar beneden dwarrelen. Hij landt naast een blauwe reiger en te midden van de steltkluten. Een bosruiter vliegt over. Zien doe ik hem niet, maar ik hoor hem roepen. Dan vliegt opnieuw een libel op, en het is dit keer ook weer een bloedrode heidelibel, maar deze is pas echt bloedrood. Van kop tot staart dieprood! Dertig centimeter onder de libel hangt een tijgerspin midden in haar web. Zou de libel in het web terecht komen dan is het gedaan met de libel.

Aan het eind van het modderige pad wandel ik de Ruigte uit en sla ik linksaf. Over een laag dijkje ga ik, gelukkig ook weer onverhard pad. En dan kom ik weer een hek tegen dat mij de Ruigte invoert. Ga ik rechtdoor of rechtsaf het bos in? Ik besluit het bos in te gaan, een gelukkig besluit. Hier mag het oude hout blijven liggen en tussen een paar vermolmde stammen zie ik gewone wijngaardslakken zitten. Deze kolossale slakken horen hier niet thuis, maar ze voelen zich hier kennelijk wel goed thuis. In een brandnetelbos puilen trossen zwarte rupsen uit, de larven van de dagpauwoog. Zo zie je maar dat zelfs een stikstofplant van waarde kan zijn.

Het pad kronkelt door het bos waar nu ook de nodige joggers overheen denderen. Via sloot, brug en langs klimtoestellen kom ik bij een waterplas waar ik een groepje mezen zie badderen. Koolmezen, pimpelmezen en een enkele putter. Merkwaardig genoeg vliegt er ook een bruine mees in het groepje mee. Het is een koolmees met een verstoorde pigmentwerking. Nog nooit eerder gezien. Hij heeft er volgens mij geen last van…

Langs het water loop ik naar het houten bankje. Ik volg opnieuw een libel die op een koeienvlaai neerstrijkt en even later op een takje. Dat is een beter perspectief. Ik meen dat het een bruinrode heidelibel is, maar als ik eenmaal mijn filmpje heb gepubliceerd reageert al snel iemand dat het ook een bloedrode heidelibel is. Deze libel heeft immers haren achter zijn kop en die ontbreken bij de bruinrode heidelibel, lees ik nu. Vogels herkennen is soms lastig, maar insecten herkennen is nog duizend keer moeilijker! Maar de insecten zijn er niet minder fraai om!

Ik wandel uiteindelijk weer het Klokbekerpad en het Bronstijdpad op en daar gloort mijn auto aan het einde van het pad. Wil je mij volgen op mijn route, bekijk dan dit filmpje:

Praktische informatie over vogels kijken in de Broekpolder bij Vlaardingen

Je bereikt de Broekpolder door te navigeren naar de Broekpolderweg, Vlaardingen (coördinaten 51°55’14.5″N 4°18’56.5″E). Ter hoogte van het Bronstijdpad parkeer je de auto in de berm en wandel je gebied in.

Goede wandelschoenen volstaan in dit gebied. Ben je ambitieus en wil je ook door de modder banjeren, dan zijn in natte perioden laarzen best handig. Hou ook rekening met de koeienvlaaien die je overal aantreft.

De Broekpolder is zowel natuurgebied als recreatiegebied. Tja, dat is voor een stiltezoeker misschien niet altijd even prettig, maar het levert wel een rijk vogelleven op. Ook kun je de nodige insecten zien in de Broekpolder.

In elk seizoen kun je in de Broekpolder vogels kijken. Ik vind zelf het voorjaar, de zomer en het najaar de beste perioden. Ook de trekperioden zijn interessant. Dan kun je hier allerlei steltlopers zien. Ook laat de visarend zich er soms zien.

Ben je op zoek naar meer vogelgebieden in de omgeving van Vlaardingen, raadpleeg dan mijn artikel vogelgebieden in Zuid-Holland.

Natuurhuisjes in de buurt van Vlaardingen

jako van gorsel met verrekijker

In een stadse omgeving als Vlaardingen vind je geen natuurhuisjes. In de omgeving echter wel. Op slechts een paar kilometer afstand van Vlaardingen kun je al de nodige vakantiehuisjes huren op een rustige en natuurlijke locatie. Bekijk hier het aanbod van vakantiehuisjes op natuurhuisje.nl. Wil je echter Vlaardingen verkennen (ik kan het me nauwelijks voorstellen, maar het kan), bekijk dan het aanbod op Booking.com.

Verwelkom nieuw leven in jouw tuin dit broedseizoen!