Vogels kijken in Aberlady Bay Local Nature Reserve

We waren nog maar net gearriveerd op ons vakantiepark bij Edinburgh, in Schotland dus, of we waren op weg naar Noord Berwick, een havenplaats aan de Noordzee. Maar zover zou ik niet komen, want bij Aberlady reed ik plots langs een enorm kweldergebied waar ik kleine zilverreiger, wulpen en kieviten zag foerageren. Die nodigden me al meteen uit voor een vogelwandeling en ik volgde natuurlijk mijn hart. Ik parkeerde mijn auto bij de eerste de beste parkeerplaats, wandelde de houten brug over, dat op zich was al een avontuur, en belandde in een weldadig rustig natuurgebied. Zag ik er héél bijzondere vogels? Nee, dat niet. Maar was het er mooi? Jazeker. Het was er zelfs ontzettend mooi. In dit artikel lees je mijn verslag over vier uur  vogels kijken in Aberlady Bay Local Nature Reserve.

Alles voor een diervriendelijke tuin

Op Vivara.nl vind je alles waarmee je een optimale leefomgeving creëert voor de dieren in en om jouw tuin. Planten, nestkastjes, insectenhotels en veel meer. En alles op verantwoorde wijze geproduceerd!

De houten brug, dertig meter lang, smal, aan weerszijden een leuning, en onder je de slikkige blubber die hoort bij een kweldergebied. Dat zijn de gebieden waar ik me helemaal thuis voel. De zilte zeewind blaast langs je oren en vult je neus, de zwavelachtige geur van het slik zegt je dat de zee dichtbij is en dan het geluid van kokmeeuwen, zilvermeeuwen, wulpen en – in dit geval – de kieviten. Ik wandelde verder, een voor mij onbekend natuurgebied in dat wordt begrensd door een golfterrein, want golfen lijkt in Schotland de nationale sport te zijn. Dat zelfs een golfterrein hier verrassende waarnemingen kan opleveren, dat ontdek je later wel.

Een rietgors man zat te zingen vanaf de top van een meidoornstruik. De zoveelste van dit voorjaar, maar de eerste in Schotland. En terwijl ik die probeerde te filmen, viel mijn blik op het achterwerk van een ree dat aan de bladeren van een andere meidoorn stond te knabbelen. Hij had mij in eerste instantie helemaal niet in de gaten, dus geruisloos richtte ik mijn camera. Hij ging onverstoorbaar verder en wandelde rustig van me vandaan. Een graspieper was naast me geland, ook weer op een meidoorn en achter hem zowaar nog twee reeën die me eerst nieuwsgierig aankeken, toen verder gingen met waar ze mee bezig waren namelijk met grazen, en toen met sierlijke sprongen zich uit de voeten makend. Ze verdwenen in een duinpan, weg.

Roeken hoorde ik vanuit het golfterrein. Veldleeuweriken maakten ruzie met elkaar. Eentje bleef laag bij de grond, maar de andere steeg al snel op om op grote hoogte zijn twinkelerende lied ten gehore te brengen. Weer een rietgors, en nog een graspieper.

Ik passeerde een perceeltje met dicht struweel. Plots ving ik een zacht geluid op. Dat van een goudvink. Die wilde ik dolgraag zien en liefst ook filmen, want hier leeft een Britse ondersoort. Ik zag haar zitten, jazeker, het was een vrouwtje, maar terwijl ik mijn camera zonder geluid installeerde, kwam er een groepje Schotse jongedames aan lopen en die jongedames waren luid met elkaar aan het praten. Dat kon de goudvink niet aan en weg was ze. Zo gaat dat soms op het moment suprême, maar je zult begrijpen dat ik er niet heel blij was met de verschijning van dit groepje.

De veldleeuweriken ondertussen trokken zich niets van ons aan. En zowaar, daar vloog opeens een grote oranje dagvlinder om me heen! Dit was een parelmoervlinder, maar welke soort? Hij bleef maar vliegen, ik werd er tureluurs van om hem te volgen, maar op zeker moment streek hij neer op een grashalm waar hij een minuut lang bleef zitten. Een grote parelmoervlinder, dat was het. Met opvallende ivoorkleurige stippen op de ondervleugel. Mooi om die in het Schotse laagland tegen te komen, en dat zelfs in de avond! Een koevinkje vertoonde zich evenals een aantal oranje zandoogjes. Een zwermpje spreeuwen vloog laag over het pad en toen naderde ik het hoge duin met daarachter een breed strand. Op de vloedlijn stonden groepjes zilvermeeuwen, kokmeeuwen en zowaar twee grote sterns en nog een Noordse stern. Maar nog voordat ik dichtbij genoeg was, waren de sterns al vertrokken en toen geloofde ik het wel.

Ik keerde terug op mijn schreden. Weer zag ik spreeuwen, veldleeuweriken, graspiepers en rietgorzen. Ik zag een kuifeend met kuikens, en hoorde in diezelfde plas een dodaars hinniken. En toen zag ik hem, een vlinderachtige verschijning, maar een vogel. Hij was aan het jagen, laag boven de kwelders, laag boven de graslanden. Een uil, en precies de soort die je in dit biotoop mag verwachten: de velduil, die eerst in het kweldergebied jaagde en toen de oversteek maakte naar het golfterrein. Daar was hij minutenlang bezig tot hij uiteindelijk verdween achter een duin.

Nog een paar stappen, en ik zou het gebied weer verlaten. Maar een ree hield me langer vast. Ze keek me werkelijk een paar minuten lang nieuwsgierig aan om tenslotte gedwee verder te lopen.

Terwijl ik aanstalten maakte om de houten brug weer over te steken, kwam een Schotse vogelaar me tegemoet wandelen met zijn camera. We maakten een praatje en hij liet me zijn foto’s zien van de reeën en de velduil. Het avondlicht gaf zijn foto’s hun feeërieke karakter.

Vogels kijken in  Aberlady Bay Local Nature Reserve. Op de velduil na heb ik er niet de meest spectaculaire vogelsoorten gezien, maar het was een fantastische wandeling waar je alle ongemak van de lange autoreis meteen vergeten bent. En zou je een dag door de Schotse natuur willen dwalen, dan kan dat hier beslist. Wandelschoenen aan en gaan!

Vogels kijken in Aberlady Bay Local Nature Reserve

Je bereikt Aberlady Bay Local Nature Reserve door naar het dorpje Aberlady te rijden. Een paar honderd meter buiten het dorp (komende vanuit de richting van Edinburgh) bevindt zich naast de weg (de A198) een parkeerplaats (coördinaten 56°00’51.6″N 2°50’58.9″W).

Je kunt je auto ook in Aberlady parkeren en langs het gebied wandelen, want buiten het dorp binnen de mooie uitzichten al. In de slenken kun je wadvogels zien foerageren.

Ben je op zoek naar meer interessante vogelplekken in de buurt van Noord Berwick lees dan mijn artikelen over vogels kijken op Farne Islandsvogels kijken in Dunbar en vogels kijken bij St Abb’s Head.

Op zoek naar een bijzondere accommocatie?

Aberlady is een rustig dorp gelegen aan het water. Het is een ideale uitvalsbasis voor natuurliefhebbers en vogelaars. Bekijk het aanbod van bijzondere accommodaties in Aderlady. Een enkele accommodaties kijken zelfs uit over het Aberlady Bay Local Nature Reserve!

Vakantiehuis midden in de natuur

Op Natuurhuisje.nl vind je vakantiehuisjes midden in de natuur, in Nederland en ver daarbuiten. Je geniet van de stilte en vooral: van de natuur!