kluut prunje

Vogelexcursie in Zeeland

Vanmorgen gaf ik een vogelexcursie in Zeeland. Met z’n drieën bezochten we een aantal natuurgebieden op Noord-Beveland en Schouwen-Duiveland. Eerst naar het Veerse Meer waar we vooral het vogelkoor beluisteren. Merel, zanglijster, tjiftjaf, zwartkop, roodborst, winterkoning, boomkruiper, grote bonte specht en zelfs de koekoek gaven acte de présence. Vooral de koekoek vond ik bijzonder. Staat helaas als kwetsbaar op de actuele Rode Lijst. Een grote zilverreiger vloog over. In het vennetje zwom een dodaars die zijn kenmerkende geluid liet horen. Meerkoet, krakeend, wilde eend dreven op het water, een nijlgans stond op de oever. Een eindje verderop scharrelden mannetje en vrouwtje fazant rond. Dat was het dan wel, hoewel: een vlaamse gaai gaf nog een toegift door vlak voor ons in de wei neer te strijken.




Door naar de Keihoogte bij Wissenkerke. Vrijwel altijd mooi. Een paartje zwartkopmeeuwen vloog over. Een witgatje landde vlak voor ons. Een paartje grauwe ganzen met kuikens vluchtte voor ons weg. In de braamstruiken zongen braamsluiper en fitis. En langs het pad een heggenmus. ‘Een balk,’ concludeerden we bij het zien van een nest. Merkwaardige conclusie. Welke druiloor legt nu een balk in een groot nest hoog in een boom? Bleek natuurlijk een staart te zijn. Van een buizerd. Rietzanger gaf een showtje, evenals twee tjiftjaffen en een mannetje rietgors. Kneutjes vlogen hoog over, te snel om te bekijken. Vanuit de hut kuifeend, tafeleend, slobeend, krakeend, grauwe gans, fuut, kokmeeuw, scholekster en een bonte strandloper. Verder was het enigszins rustig.

Op naar de Prunje, het vogelparadijs op Schouwen-Duiveland. Eerste tussenstop bij de Bootsinlaag. Kluut, grutto, tureluur, kievit scharrelden rond, waren aan het baltsen of verdedigden hun territorium. Slobeend zocht naar voedsel. Een kneu zong hoog in de boom. Een torenvalk bad voor zijn eten.

Bij de Koudekerkse Inlaag inspecteerden we de meeuwenkolonie. Zilvermeeuwen, een enkele kleine mantelmeeuw, veel kokmeeuwen. Een groepje brandganzen, enkele rotganzen. Een haas rende dwars door de kolonie. Geen enkele vogel keek naar hem om, behalve een agressieve nijlgans. In de verte zat nog een kleine zilverreiger. En op de Oosterschelde een mooie toegift: een bruinvis. Achter de Plompe Toren zat een groepje steenlopers. Ik verloor er mijn zonnebril die ik na afloop ongeschonden terug vond. Via de Stolpweg richting de Prunje. Veldleeuweriken klommen op richting hemel. Een vrouwtje kiekendief, pardon, havik, joeg over de akkers, achterna gezeten door kievit en scholekster. Een blauwe reiger vloog op en een graspieper vloog voorlangs. Vooral die havik was spectaculair. Pas vlak voor ons zwenkte hij om een eind verderop rondjes te gaan zweven boven het veld.

In de Prunje is het altijd feest. Kluten allereerst. Een kluut stond op en daar lagen plotseling vier eieren! Twee zwarte ruiters vlogen in en lieten hun kenmerkende tu-wiet horen. Eentje streek neer in een verenkleed tussen winter en zomer in. Een rietzanger deed zijn best. En ook hier weer grutto’s en tureluur. We stopten onder aan de dijk voor vier lepelaars, een stel hazen, brandganzen, rotganzen en zo nog wat. Een helikopter joeg alles de lucht in en toen hoorde ik nog de roep van een regenwulp. Een eindje verderop een casarca. Aan de andere kant van de dijk bewonderden we het begin van een kolonie visdieven.

En toen kwam het daverende sluitstuk. Het water in de Oosterschelde was aan het ebben en we wilden nog een wulp ‘scoren’ op het wad. Een wulp werd het niet, wel zijn neef: de regenwulp. Niet één, maar elf plus verderop nog twee of drie. Op het wad, fraai te zien door de telescoop. Korte poten en korte snavel, schitterend! Lang geleden dat ik een regenwulp had gezien en niet eerder zo fraai.

Een mooie dag. Enthousiaste deelnemers. Veel vogels gezien en heerlijk weer. Wat wil een mens nog meer?

De beste verrekijkers van dit moment (gerangschikt per prijsklasse):