De vlucht van een jonge kokmeeuw

Dit weekend stonden we op Brouwersdam. Een flinke zeebries joeg de golven hoog op. En dat betekende een feest voor de meeuwen. Want hoge golven en een sterke stroming spoelen massa’s scheermessen op de kust. Je weet wel, van die langwerpige schelpen die je in de betere restaurants ook op je bord krijgt. Kook je ze te lang, dan worden ze taai. Maar even kort koken of bakken in de look levert een fabelachtig menu op. Ik hou althans wel van fruits de mer.

Meeuwen houden ook van fruits de mer. Zeker wanneer de fruitsoorten op een presenteerblaadje worden aangereikt. Hoewel, op een presenteerblaadje? In een woeste branding is het nog lastig vissen. Helemaal wanneer je als jonge kokmeeuw wordt omringd door een stuk of vijftig mede-meeuwen die allemaal hun scheermesje mee willen pikken. Want anders dan de meeste scheermessen op het strand, spoelden deze schelpen aan met het dier of een deel van het dier nog in de schelp. En daar was het de fanatieke meeuwen om te doen.

Oranje poten, oranje snavel

Een paar weken geleden stond ik ook al op de Brouwersdam. Een vogelaar kwam op me af en liet me vertwijfeld een foto van een meeuw zien. Een meeuw met oranje poten en oranje snavel. Nu is de familie der meeuwen zo ongeveer een van de lastigste om te determineren, dus ik stond ook even paf. Wat was dat? Heb ik misschien iets gemist? Even bladeren in de ANWB Vogelgids van Europa bracht uitkomst. Een ‘doodgewone’ jonge kokmeeuw. Een juveniel zoals dat in kringen van doorgewinterde vogelaars heet.

Drieteenmeeuw

Nu stonden vriend Sjaak en ik ook even in dubio. Tussen de zilverwitte meeuwen en een aantal jonge zilvermeeuwen zagen we deze jonge kokmeeuw. Maar eerst dachten we aan een heel andere soort. Een drieteenmeeuw. Ongeveer even groot en ook al een zwart patroon op de bovenkant van vleugels en staart. Tja, als je je fantasie de vrije loop laat gaan, dan zie je de meest bijzondere dieren. Dat is voor het moment leuk, maar je kunt je er volslagen belachelijk mee maken.

Veel warm gemberbruin

Maar de eerder genoemde vogelgids bracht ons uit onze droom. Deze meeuw had te veel bruin op de vleugels. ‘Veel warm gemberbruin,’ noemt de ANWB Vogelgids van Europa het. En dat staat vermeld bij de juveniele kokmeeuw. Bij een juveniele drieteenmeeuw ontbreekt dat gemberbruin, sterker nog, de vogelgids vermeldt: ‘puur wit’. En dat straalt heel anders af van een vogel.

Meeuwenvakantie

Je merkt, mijn belangstelling voor meeuwen is groeiende. Heel bevredigend vind ik het nog niet. Je kunt duizend meeuwen bekijken in de hoop een grote burgemeester, een Pontische meeuw of een geelpootmeeuw te zien, en alleen maar zilvermeeuwen, kokmeeuwen en kleine of grote mantelmeeuwen zien. Wie weet brengt onze vakantie naar de kust van Noord-Frankrijk iets meer kennis op over meeuwen. Ik las dat bij de vismijn in Boulogne-sur-Mer zich talloze meeuwen ophouden, en allerlei soorten. Wie weet kom ik terug met een filmpje van al die andere lastig te herkennen meeuwen. Het zou ook kunnen dat ik zwaar gefrustreerd raak van al die tussenfasen in de verenkleden. Zodanig, dat ik het voortaan allemaal wel best vind met die meeuwen.

Vergis je niet: ik zie erg uit naar die vakantie. Want waar een vismijn is, daar is ook een vismarkt. Geen mooier uitje aan de Franse kust dan naar een vismarkt waar de oesters hoog opgestapeld liggen en de vis kakelvers op het ijs ligt.

De vlucht van een jonge kokmeeuw

Ondertussen vermaakten wij ons opperbest met die vermeende drieteenmeeuw. Het lukte me zowaar om hem min of meer fatsoenlijk te filmen. Een paar keer zie je een volwassen kokmeeuw (een ‘adult’) voorbij komen. Die is spierwit en heeft rode poten en een rode snavel. Ik heb de vlucht met de helft vertraagd en dat leverde dit filmpje op:

De beste verrekijkers in de categorie ‘instapmodellen’:

De winnaar van de test door Audubon. Deze verrekijker scoort heel hoog op het gebied van helderheid en het ‘gevoel’ waaronder de soepele scherpstelknop en de balans. Geprezen vanwege de bijzonder goede ligging in de hand. 

De Nikon Monarch 7 is een van de meest populaire modellen onder beginnende vogelaars. En dat komt door het kraakheldere beeld en de heerlijke ligging in de hand. Het gewicht is slechts 650 gram. Het gezichtsveld is 140 meter en dat uitstekend.

Een behoorlijk zware verrekijker, de zwaarste zelfs in dit overzicht (770 gram). En toch oordeelden de testers verrassend positief over deze verrekijker. De redenen? Mooie kleuren, soepele scherpstelling en de ‘lekkere’ ligging in de hand. Het gezichtsveld is 126 meter.

De fabrikant heeft dit model helemaal gerestyled. Het werd lichter en ligt dus beter in de hand. Verder roemen de testers dit model vanwege het heldere beeld. Het gewicht is 692 gram en het gezichtsveld 120 meter. Ik vind het zelf wel een strak en stoer model. Bovendien tot de goedkoopste modellen in deze test.

Een hoogwaardige, compacte dakkantkijker waar je je leven lang plezier mee hebt. Het gewicht is met 620 heel licht en dat verklaart waarom dit model zo goed in de hand ligt. Het gezichtsveld is 136 meter en dat is ook heel goed. Ben je bereid is meer te betalen voor een goede verrekijker, dan is dit een aanrader.

De Bynolyt Stork is met de Vortex Diamondback in zijn prijsklasse het beste instapmodel. Voor de beginnende vogelaars en voor de allround natuurliefhebber is dit een degelijk en betaalbaar model. 

Een verrassende outsider in dit overzicht. Ik kwam dit model tegen en ontdekte dat de Kowa-verrekijkers een enorme inhaalslag hebben gemaakt op het gebied van kwaliteit. En dat de prijs ook nog eens acceptabel is, is mooi meegenomen.