Niet meer zo heel levende vogel prunje

Vlog #17. Niet meer zo heel levende vogel

Met Sjaak wandelde ik gisteren door de Prunje, een uitgestrekt natuurgebied op Schouwen-Duiveland. Het was een drukte van belang met de fietsers, maar wat wil je: het weer was uitstekend en het toerisme is al in volle gang. Ik geef al die fietsers groot gelijk. Het is er prachtig. Wij wandelden over de dijk en zagen toen iets liggen aan de waterkant. Het bleek een vogel te zijn, maar helaas een niet-meer-zo-heel-levende vogel.

Een dooie vogel in een natuurgebied, dat is natuurlijk zo bijzonder niet. Ik bedoel, vogels sterven bij bosjes. De meeste vogels sterven trouwens een heel vroege dood. Zijn ze nog maar net uitgevlogen, dan zijn het immers eenvoudige prooien voor roofdieren als buizerd, sperwer of vos. Vandaar dat veel vogels ook zoveel eieren leggen. Dan overleeft er vast nog wel eentje de winter.

Maar goed, deze dooie lag er vast al een hele tijd. Zijn botten waren wel héél schoon en gebleekt. Wat deze dooie vogel zo bijzonder maakt, is natuurlijk de blauwe ring om de poot. Een plastic ring met een ingewikkelde cijfercode: 0327594028.

En dan is het natuurlijk de vraag welke vogel dit is geweest. Was het een steltloper? Daarvan zitten er namelijk heel veel in de Prunje. Of was het een waterral? Of zelfs een griel? Met de griel zouden we hoge ogen gooien, verwachtten we. Want de vogel in mijn hand was immers even uitgestorven als de griel? Ik ben bang dat deze sluitende redenering niet wordt aanvaard op de school van detectives.

Eenmaal thuis begon het grote zoeken. Natuurlijk op internet. Ik stuitte al snel op een website van een niet bij name genoemd Chinees warenhuis dat deze ringen bij duizenden aanbiedt. En nog tegen bodemprijzen ook. En toen werd al heel snel duidelijk dat het waterral of griel niet was. Niet alleen natuurbeschermers doen namelijk aan vogelringen. Er is nog een beroepsgroep in ons land die ringen vouwt om de tere pootjes van hun vogels. Ze laten hun vogels vervolgens ver over de grens vrij en hopen hem of haar zo snel als mogelijk weer terug te zien in het hok. Je raadt het al: het is een ordinaire postduif. Waarschijnlijk gegrepen door een roofvogel als slechtvalk of havik. Postduifjes zijn namelijk makkelijke hapjes voor deze razende rovers. Tot ergernis van de duivenmelkers. Maar ja jongetjes en meisjes, zo gaat dat in de natuur. Je moet toch wel een beetje dol zijn om je bleue duifjes over te geven in de klauwen van een hongerige valk.

De wens was de vader der gedachten. Jammer hoor. Het zou toch wat geweest zijn, een zeldzame griel die zijn laatste adem uitblies in de Prunje. En dat wij dan net zijn ene poot met ring hadden gevonden…

Niet-meer-zo-heel-levende vogel in de Prunje

De beste telescopen om vogels te kijken: