vlinders kijken in de apuaanse alpen

Vlinders kijken in de Apuaanse Alpen

Was ik niet naar Tellaro op vakantie gegaan, dan had ik niet gehoord van de Apuaanse Alpen. Jazeker, dat is een bestaand gebergte. Deze bergketen loopt ten zuiden van Genua parallel aan de Middellandse Zee. Wij waren op vakantie in het idyllische kustplaatsje Tellaro en van daaruit ging ik vlinders kijken in de Apuaanse Alpen.

Ben je ook in de buurt van Tellaro (of: La Spezia, een grotere plaats aan de Middellandse Zee), dan rij je naar Carrara, een stadje meer in het binnenland. Daar beginnen de bergen die bekend staan om hun marmer. Terwijl ik de bergen in reed, kwam een aantal vrachtwagens de bergweg af denderen met enorme blokken ongepolijste marmer achterop. Was zo’n blok losgeschoten dan was ik zo plat als een dubbeltje geweest, en mijn auto met mij. Op sommige plekken kun je de kaalslag aanschouwen die de marmerwinning veroorzaakt. Marmer is mooi, maar het veroorzaakt de lelijkste kraters in die wonderschone bergen. Tot zover mijn gesputter.

Ik reed naar Campocecina, de rotonde die de weg doet eindigen. Ter ere van het overal aanwezige marmer staan daar op een grasveldje een aantal marmeren beelden. Helderwit, blinkend in het zonlicht. Het steen warmt snel op en dat heeft als voordeel dat je er vlinders op kunt zien. Een grote boswachter liet zich op het beeld opwarmen. Het wemelde hier trouwens van de grote boswachters. Waar ik ook liep, overal zag ik ze.

Eerst scharrelde ik in de graslandjes rond de rotonde rond. Heideblauwtje, tweekleurige parelmoervlinder, keizersmantel, wedewitje, grote boswachter en bleek blauwtje kwamen op mijn pad. Hoger in de bergen wemelde het werkelijk van de heideblauwtjes. Ik ontdekte een grote saterzandoog, een niet heel algemene soort. Dat was meteen mijn mooiste waarneming denk ik. De kleine parelmoervlinder filmde ik in een struik, distelvlinder, icarusblauwtje, bruin zandoogje, boomblauwtje, distelvlinder, en dambordje kruisten mijn pad. De mooiste waarneming wist ik helaas niet te filmen: een spikkeldikkopje dat ik vrijwel zeker nog niet eerder had gefilmd. Ik heb hem niet kunnen determineren, want hij was me telkens te snel af.

Wil je wel eens wat anders dan de zee, dan zijn de Apuaanse Alpen een aangename plek om een bergwandeling te maken. De bergen zijn niet heel hoog, is schat zo’n 1.500 meter maximaal. De routes zijn niet heel lastig, ik zag er verschillende Italiaanse families compleet met kinderwagen wandelen. Je hebt er bovendien een fantastisch uitzicht over de dorpjes langs de kust. Dat is weer eens wat anders dan zwemmen en Italiaanse ijsjes eten.

De week ervoor ging ik in de Alpen in het noordwesten van Italië vlinders kijken. Lees hier meer over vlinders kijken in het Aostadal.

Vlinders kijken in de Apuaanse Alpen

Praktische informatie over vlinders kijken in de Apuaanse Alpen

Ik heb één locatie bezocht om vlinders te kijken in de Apuaanse Alpen: Campocecina boven het stadje Carrara. Heen reed ik via de SP73, terug waarschijnlijk over de SP51. Mijn navigatiesysteem geeft regelmatig afwijkende routes op voor heen- en terugweg. Eerlijk gezegd was de terugweg sneller. Als het kan zou ik het centrum van Carrara vermijden. Dat levert te veel oponthoud op.

De wandelroutes door de Apuaanse Alpen zijn niet moeilijk. Soms een steil stukje, maar hele stukken zijn redelijk vlak, zeker als je op de bergweides bent. Er groeit tussen het gras opvallend veel heide. En natuurlijk zie je er andere bijzondere bergflora.

In het kustplaatsje Tellaro zag ik ook nog een paar soorten. De kleine ijsvogelvlinder zweefde prachtig naar beneden. Ik zag een paar geraniumblauwtjes en natuurlijk de koninginnepage. De mooiste waarneming was echter geen vlinder, maar een slang. Toen ik op het parkeerterrein uit de auto stapte kronkelde er juist een geelgroene toornslang naar beneden. Het ging te snel om te kunnen filmen. Diezelfde ochtend, heel vroeg, zag ik op het parkeerterrein een zomertortel opvliegen. Helaas ook een bijzonderheid. Aan zee zie je vooral geelpootmeeuwen vliegen. En verder heb ik me in Tellaro vooral in het water vermaakt.

De Ligurische Kust is een prachtig stukje Italië. Op natuurhuisje.nl kun je bijzonder gelegen vakantiehuisjes in deze regio vinden. Ook op Booking.com vind je mooie vakantiehuisjes. Voor luxe hotels ga je naar Kras.nl.

De beste verrekijkers voor bergwandelaars (want lekker licht en compact):

Een heel betaalbare verrekijker die nog eens waterdicht is ook. Ideaal voor gebruik op en langs het water. Met zijn 290 gram heerlijk licht. Het gezichtsveld op 1.000 meter is 114 meter en dat is goed voor dit type verrekijker. Het fijne van Bushnell is dat je liefst 30 jaar fabrieksgarantie krijgt. Dat zegt iets over de kwaliteit. Een goede verrekijker voor wie niet te veel wil uitgeven.

Ook voor dit model van Vanguard geldt dat het heerlijk licht is, 281 gram. Deze lichtgewicht verrekijker is waterdicht. Ideaal voor op het water en het voorkomt dat de lenzen plotseling beslaan. Het gezichtsveld is 110 meter en dat is goed. Je krijgt zelfs levenslange fabrieksgarantie. Een goede verrekijker voor wie niet te veel wil uitgeven.

Deze lichtgewicht verrekijker van Nikon heeft lenzen die voorzien van meerdere coatings. Hierdoor blijft de vertekening van het beeld aan de randen beperkt. Dit model is waterbestendig. Het gewicht is 335 gram en het gezichtsveld op 1.000 meter 110 meter. De betere kwaliteit lenzen kost (iets) extra.

Met een gewicht van slechts 228 gram biedt deze verrekijker een heerlijk kijkcomfort. Het gezichtsveld op 1.000 meter is 125 meter en dat is voor lichtgewicht verrekijkers echt heel goed. Ook de Steiner Safari zit in een (iets) hogere prijsklasse, maar daarvoor krijg je wel een hoogwaardige kwaliteit lenzen. Een goede verrekijker voor wie elke overbodige gram er één te veel is.

Ook dit model van Vortex maakt gebruikt van lenzen die voorzien zijn van meerdere coatings. Hij is wel wat aan de zwaardere kant met zijn 397 gram. Maar voor sommige mensen ligt een zwaardere verrekijker weer lekkerder in de hand. Het gezichtsveld is met 110 meter op 1.000 meter gewoon goed. 

Een kwaliteitsmodel dat is ontwikkeld voor de actieve wandelaar en vogelaar. Kowa is een gerespecteerde aanbieder van telescopen en verrekijkers. De lenzen zijn voorzien van meerdere coatings waardoor de beeldkwaliteit beter is dan de goedkoopste modellen.

Met dit model zitten we in de subtop. Een schitterend afgewerkte verrekijker die stof- en waterdicht is, uitgerust is met hoogwaardige lenzen (nog beter dan de voorgaande modellen). Het gezichtsveld ligt op 140 meter. Dit model is wel iets zwaarder, namelijk 540 gram. Dat komt door de diameter van de lenzen. Die is met 32 millimeter net iets groter dan de eerder genoemde modellen.

De Zeiss Terra ED zit dicht tegen de topkijkers aan, maar is een stuk goedkoper. Reken op hoogwaardige lenzen en een waterdichte afwerking (tot 1 meter diepte). Dit model weegt 310 gram en het gezichtsveld is 97 meter op 1.000 meter. Dat is iets minder dan de modellen hierboven. De meerwaarde van dit model is de uitstekende beeldkwaliteit.

Met de Leica Utravid zijn we aanbeland in de absolute top. Daar betaal je natuurlijk een forse prijs voor, maar je krijgt er ook een superieure verrekijker voor terug. Ga je voor het puikje van de zalm, oftewel: het beste van het beste, dan is deze Leica te samen met het model hieronder een uitstekende keus.

De Swarovski CL Companion behoort tot de absolute top. Daar betaal je natuurlijk een forse prijs voor, maar je krijgt er ook een superieure verrekijker voor terug. Ga je voor het puikje van de zalm, dan is dit model de beste keus. Zelf getest op de Brouwersdam, echt een aanrader. Is met 490 gram wel iets zwaarder dan de meeste andere modellen in dit overzicht en dat heeft met de iets grotere lensdiameter te maken.