Vijf vogelgebieden in Europa die je beslist bezocht moet hebben

 

De nieuwe vogelaar beperkt zich allang niet meer tot vogels kijken in zijn eigen omgeving. De bekende schrijver Kester Freriks schreef er een bijzonder boeiend over: Het nieuwe vogels kijken. De nieuwe vogelaar oriënteert zich op de sociale media, trekt zich van landsgrenzen niets aan én kickt op dwaalgasten. Ik kwam met Kester Freriks in contact en vroeg hem welke vijf gebieden in Europa je als nieuwe vogelaar bezocht moet hebben. Hieronder de vijf gebieden met bij elk gebied persoonlijk ervaringen van Freriks.

Vijf Europese vogelgebieden die je als nieuwe vogelaar beslist bezocht moet hebben:

1. Falsterbo, Zweden. Dit is een van de meest magische plekken om trekvogels te bestuderen. In het najaar verzamelen zich hier vele honderdduizenden vogels die de oversteek maken vanuit heel Scandinavië en Siberië over de smalle zeeëngte naar Denemarken, en vandaar trekken ze verder. Sinds vele decennia onderzoeken ornithologen vanuit het Falsterbo Fagelstation de migratie. In Het nieuwe vogels kijken speelt Falsterbo een belangrijke rol: nooit eerder zag ik zoveel sperwers, velduilen, haviken, buizerds en havikarenden hier zweven: ze schroeven op en laten zich wegglijden naar de overkant. Ook pestvogels, franjepoten en heel bijzondere zangvogels laten zich hier zien.

2. Helgoland, Duitsland. Dit rotseiland in de Noordzee kent het oudste vogelstation van Europa, opgericht in 1910. Destijds had men al diepe interesse in vogeltrek. Vogels werden hier in een uniek systeem van netten gevangen en geringd. Dit voorjaar was ik op Helgoland. Het eiland was in gespannen afwachting van de wenkbrauwalbatros die vanuit de zuidelijke oceanen met regelmaat komt aangevlogen. Op 9 april 2016 liep ik langs de kolonies baltsende jan-van-genten en opeens viel mijn blik op een reusachtige vogel met zwarte rug. De wenkbrauwalbatros! En dat op nog geen twee meter afstand. Superieur zat de zeevogel daar, vermoedelijk die nacht gearriveerd via de westkust van Groot-Brittannië op Helgoland. Tegen de avond gleed de vogel op zijn vleugels met een spanwijdte van meer dan twee meter weg, de weidse zee en de avondzon tegemoet.

3. Waddenzee, Nederland. Het getijdengebied van de wadden is, met de Zuid-Hollandse eilanden en Zeeuwse delta, een uniek gebied om vogels op hun migratie te bewonderen. Vooral de wadden spelen in ‘Het nieuwe vogels kijken’ een beslissende rol. Vele zeldzaamheden, zoals bladkoning, renvogel, noordse pijlstormvogel, steltkluut, roodsnavelkeerkringvogel en sneeuwuil zijn hier waargenomen. In oktober troffen we hier de woestijntapuit aan, afkomstig uit Zuid-Europa. Het was tijdens een weekeinde van Dutch Birding. Scherpe vogelaars zagen een tapuitachtige overvliegen, en telescopen onthulden de zeker determinatie: woestijntapuit. Het is in zeker opzicht ook niet verwonderlijk dat de Waddeneilanden zoveel zeldzaamheden bieden. Tal van vogelaars trekken juist hier eropuit, en vele ogen spieden het luchtruim en de begroeiing af.

4. Col de Bretolat. Frankrijk. Deze pas, juist op de grens tussen Frankrijk en Zwitserland, kent sinds 1958 zowel een Duits als een Frans vogelstation. Vogels op trek kiezen deze pas uit om zuidwaarts te vliegen. In het vogelstation krijgt u informatie over de vogeltrek, zoals van beflijsters, arenden, gieren, zangvogels. Het boeiende is dat de vogels via deze laag uitgesneden pas, een decolleté zogezegd, laag overvliegen, soms op niet meer dan enkele meters. Hier zag ik mijn eerste Beflijsters. Op Falsterbo vliegen de vogels hoog in het luchtruim, hier raken ze bijna je schouders. Een ongekende sensatie.

5. Estremadura. Portugal. Een van mijn geliefde vogelsoorten komt hier voor, de blauwe ekster. Als droomvogel staat hij afgebeeld in ‘Het nieuwe vogels kijken’. De Estremadura is een schitterend vogelgebied. De Atlantische kust biedt zeevogels als koeten, pijlstormvogels, vele soorten sterns en andere pelagische soorten (soorten die alleen op zee voorkomen) en in het binnenland treffen we de grijze wouw aan, de bijeneters, scharrelaars, groene bijeneter, zwarte tapuit, kleine torenvalk. Als we ons de kaart van Eiropa voorstellen, dan migreren vogels via Falsterbo langs de kustlijn naar Afrika, en ongetwijfeld passeren ze de Estremadura.

Mijn hartelijke dank voor het delen van deze tips gaat uit naar Kester Freriks. Wil je meer lezen over het nieuwe vogels kijken, dan raad ik zijn nieuwe boek absoluut aan. Een heerlijk boek om te lezen (en te blijven lezen).

#1. Het nieuwe vogels kijken

Over het nieuwe vogels kijken gaat dit boek, een gids voor moderne vogelaars, twitchers en andere belangstellenden. Opgeluisterd met de zeer fraaie illustraties uit de Artis Bibliotheek van de Universiteit van Amsterdam.

9200000060487003

button (1)

#2. De kleuren van het wad

Een schitterend document voor iedereen die geïnteresseerd is in het waddengebied.

de-kleuren-van-het-wad

button (1)

#3. Wandelingen der Neederlanden

Schrijvers Joyce Roodnat en Kester Freriks doorkruisen Nederland en maken hedendaagse voetreizen door historisch Nederland

wandelingen-der-neederlanden

button (1)

Tips van visdief
9200000060487003
wandelingen-der-neederlanden
wintervogels