Het verhaal achter het filmpje ‘Let’s have a break’

Aan ‘regeltjes’ heb ik me nog niet gehouden bij het filmen van mijn objecten. Maar het dringt wel langzaam maar zeker tot me door dat een doordachte keuze tot beter resultaat leidt. Neem nu bijvoorbeeld deze drieteenstrandlopers. Ze rusten uit op het talud van de Brouwersdam. Gemakzuchtig als ik was filmde ik ze eerst vanuit mijn auto. Deur open, statief op de grond en ik zittend op de drempel. Dat leverde weliswaar een aardig perspectief op van drieteentjes met daarachter opspattend water, maar om nu te beweren fraai…

Perspectief op ooghoogte

Gelukkig kwam er net een andere vogelaar aanhobbelen. Een dame met enorme lens. ‘Je kunt er wel naar toe hoor,’ raadde ze me aan in het Zeeuws. Zo gezegd zo gedaan. Wij schuifelen naar beneden, camera’s in de aanslag en de zon achter ons. En jawel, de drieteenstrandlopers bleven netjes zitten. Ik had mijn droogpak weliswaar niet aan, maar koos ervoor om net boven de vloedlijn mijn camera op een steen te plaatsen. Ik geloof dat je dat het kikkersperspectief noemt en anders wel ‘perspectief op ooghoogte’. Ik ben niet zo van de theorie, ik pruts vaak maar wat. Dat leverde me afgelopen vrijdag ook deze foto van de drieteentjes op. Eigenlijk per ongeluk, want ik wilde niets anders doen dan mijn lens scherpstellen. En opeens was daar dus deze foto. 

Risico durven nemen

Mijn Sony Cybershot presteerde ook opperbest tijdens het filmen. Flink inzoomen en proberen de camera zo stil mogelijk op die steen te houden. Dat valt niet mee bij een vergroting van pakweg vijftig keer. Maar toch proberen en aldoor de drieteenstrandlopers in de gaten houden. En vanuit een ooghoek het water, want één flinke golf en mijn camera was naar de Filistijnen. Zout water is niet zo best voor kwetsbare techniek. Je ziet het aan het eind van het filmpje. Daar trek ik de camera pijlsnel omhoog om een golf te ontwijken. Zelf kreeg ik wel de volle laag, maar een kniesoor die zich dat later nog herinnert. Dus ook weer een les: soms moet je risico durven nemen.

Aanrader: vanaf de grond vogels filmen

Had ik in de normale modus gefilmd, dan had ik mijn camera op statief gehouden. Dat had een perspectief opgeleverd dat half zo mooi niet is als in dit filmpje. Drieteenstrandlopers op de voorgrond. In het zonnetje. En op de achtergrond het blauwe water en het witte schuim van de golven. En het licht in de ogen van de steltlopers… Fotografeer jij ook, of film je, dan raad ik je echt aan om ook waterdichte kleding aan te schaffen en vanaf de grond te gaan fotograferen of filmen. Dat levert veel mooiere beelden op. Natuurlijk lukt dat niet altijd, maar mijn vogeldag is al geslaagd wanneer ik één filmpje heb vanuit een geslaagd perspectief.

Drieteenstrandlopers lieten zich uitgebreid filmen

De drieteenstrandlopers ondertussen lieten zich uitgebreid filmen. Ik verzeker je: ik heb nog een paar minuten film op de harde schijf staan. Mocht ik de komende tijd gebrek aan materiaal hebben, dan komen die opnamen ook nog voorbij. Na verloop van tijd vlogen zonder aanwijsbare reden twee drieteenstrandlopers op. Een paar seconden later gevolgd door de rest. Hoe ik zulke vogels in vlucht moet filmen is me nog een raadsel. Wie weet krijg ik dat ooit nog eens onder de knie.

De beste vogelgidsen van dit moment:
Reageer op mijn artikel over de opnamen van de drieteenstrandlopers:

CameraNU.nl