Torenvalk spuugt een braakbal uit

Van uilen weten we het allemaal wel: die spugen van tijd een braakbal uit. Onder een roestplek of nestkast ligt de grond bezaaid met die bleekgrijze haarballen gevuld met botjes en schedeltjes. Meestal van muizen, soms van een zangvogel. Tja, haar en botten zijn onverteerbaar en dat spul moet ook uit de maag. Maar via de cloaca is dat onmogelijk. Dan is er nog maar één uitgang, en dat is de snavel.

Het zijn niet alleen de uilen die nu en dan een braakbal uitspugen. Dit najaar zag ik op de Brouwersdam een zilvermeeuw een flinke lading gemalen mosselschelpen ophoesten. Te laat om te filmen helaas. Maar het was zo dichtbij dat ik de lading schelpengruis op het talud hoorde kletteren. En al eerder filmde ik een tureluur en een oeverloper die een braakbal produceerden. Die eten zo nu en dan ook een weekdier waarvan het huisje of schelp niet te verteren zijn. Ik vermoed dat vrijwel alle meeuwen en steltlopers die nu en dan een onverteerbaar element inslikken braakballen produceren.




Geen wonder eigenlijk dat ik nu ook een torenvalk filmde die opeens driftig begon te kokhalzen. En hij zat nog zo rustig te balanceren, daar langs de weg in de Noordwaard Polder in de Brabantse Biesbosch. Er stond een stevige bries en het dunne takje was erg flexibel. Nu en dan moest hij zijn staart flink bewegen om het evenwicht te bewaren. En toen, vanuit het niets, boog hij zijn snavel naar beneden, begon te kokhalzen en verscheen daar die braakbal. Niet eens zo heel snel. Stukje bij beetje kwam het geval eruit om uiteindelijk naar beneden te ploffen. Volgens De leukste natuurgids voor avontuurlijke kinderen dat ik vandaag besprak, had ik de braakbal moeten oprapen en uitpluizen. Daar heb ik geen moment aan gedacht. Nee, omdat ik even daarvoor de roerdomp had gefilmd in een pluk riet niet ver van de torenvalk, had ik mijn zinnen gezet op een tweede ontmoeting met de schuwe rietvogel. Daar kwam het helaas niet van, want nadat de roerdomp wegsloop en in het riet verdween, is hij niet meer tevoorschijn gekomen.

Terug naar de torenvalk, want die verdient het ook om bekeken te worden:

De mooiste boeken over roofvogels en uilen: