Zwarte kraai jaagt op zeesterren

IJzig koud was het vandaag op de Brouwersdam. En in die kou filmde ik deze zwarte kraai die heel slim langs de vloedlijn liep op jacht naar zeesterren. Hier zie je hoe hij die ontleedt en naar binnen werkt:

De beste verrekijkers om vogels te kijken:

De gieren van de Lage Landen

De eerste nachtvorst is over het land gegaan en prompt zie ik een dode wilde eend op het dunne laagje ijs liggen. De veren op het ijs suggereren dat er al lijkenpikkers bezig zijn geweest. Toch niet de blauwe reiger en grote zilverreiger die opvliegen? Ik parkeer mijn auto op een strekdam en daar komt één van de gieren van de Lage Landen: een kleine mantelmeeuw. Die ferm op de dode eend begint in te hakken. Twee zwarte kraaien drentelen een beetje om de meeuw heen. Ze kennen zo te zien hun plaats. Pas als de kleine mantelmeeuw opvliegt en verdwijnt, tasten zij toe. Vanmorgen gefilmd bij ons in de Alblasserwaard:

De beste verrekijkers om vogels te kijken:

Hoe intelligent zijn vogels?

Hoe intelligent zijn vogels? Die vraag moet je maar eens stellen aan een etholoog. Een bioloog die het natuurlijke gedrag van dieren bestudeerd. Een chimpansee herkent zichzelf in de spiegel en een kat niet. Is de aap slimmer dan de kat? Nee, zegt de beroemde etholoog Frans de Waal in zijn boek Zijn we slim genoeg om te weten hoe slim dieren zijn?, dat is niet eerlijk. Elk dier heeft eigenschappen die helemaal zijn toegespitst op wat de soort nodig heeft. Dat een chimp zichzelf in de spiegel herkent en een kat niet, betekent dat dit ergens voor de chimp van belang is en voor de kat niet. Zo eenvoudig is het. De intelligentie van verschillende diersoorten vergelijken mag best, maar het is hetzelfde als het vergelijken van appels en peren.

Hoe intelligent zijn vogels?

Okay, nu de intelligentie van vogels. Hoe intelligent zijn vogels? Heel intelligent, blijkt bij sommige soorten. En dat is het bruggetje naar mijn filmpje van vandaag. Een zwarte kraai die besjes plukt. Een doodgewoon tafereel, zou je denken. En toch, kijk eens goed. Deze zwarte kraai plukt niet in het wilde weg. Ondanks zijn enorme snavel, plukt hij de besjes wel heel behoedzaam. Kom daar bij een houtduif eens om! Wat een chaoot en verspiller is dat. Een houtduif schroomt niet om veel te grote bessen te plukken die dan ook vrijwel allemaal op de grond vallen. O nee, niet gaan vergelijken. Een zwarte kraai is een zwarte kraai en een houtduif een… houtduif. Maar wist je dat familieleden van de zwarte kraai heel berekenend zijn? Ik lees in Hebben vogels knieën dat in Japan een kraaiensoort walnoten op de weg legt bij stoplichten die op rood staan. Ze wachten tot de auto’s gaan rijden en de noot kraken. En een andere neef, de Nieuw-Caledonische kraai, maakt een stukje gereedschap: een takje om larven uit een boomstam te peuteren. Of neem het geheugen van de notenkraker. Ook een kraai, maar dan eentje die in de bergen leeft. De notenkraker verstopt elk jaar duizenden eikels en weet de verstopplaatsen zelfs een paar maanden later nog feilloos te vinden. Ik begin al te jammeren wanneer mijn sleutels niet op hun vaste plek liggen… Lees verder

Kleine mantelmeeuw vreet een forel kaal

Het Oostvoornse Meer is een visarm meer, maar toch staat het onder sportvissers bekend vanwege de regenboogforellen en bruine forellen die je er kunt vangen. Soms zie je tientallen vissers met vlieghengels in de weer. Ik heb auto’s zien staan met Belgisch, Duits en zelfs Franse kentekens. En maar zwaaien met die vlieg, steeds langer, steeds verder. Ik heb veel aan vissen gedaan, maar aan deze discipline heb ik me nooit gewaagd. Veel te technisch voor mijn niet al te fijne motoriek. Gevangen forellen moeten worden teruggezet in het Oostvoornse Meer, maar helaas is dat geen garantie dat de vis in leven blijft. Zat de haak te diep, dan werd het arme beest zo ongeveer uit zijn fatsoen getrokken om hem te ‘verlossen’ en dan zie je hem al snel met de rug naar boven aan het oppervlak drijven. De bewegingen worden steeds langzamer en tenslotte verdwijnt de geest uit het geschubde lijf. En grijpen aaseters als deze kleine mantelmeeuw en zwarte kraai hun kans. Een malse forel, je kunt het slechter treffen. Hoewel. Er is altijd kans dat de haak niet uit het vissenlijf is verwijderd. Denk over de gevolgen maar niet al te lang na, want dan word je onpasselijk. In dat geval staat voor mij vast dat de visser de forel maar beter een klap op zijn kop had kunnen geven om hem mee te nemen naar huis. Even fileren en het karkas met haak in de vuilnisbak.

de-mooiste-bijbenboeken