De mooiste plekjes in Zeeland: de Rattekaai

Bij Rilland ligt een stukje Oosterschelde dat tot de mooiste plekjes in Zeeland behoort. Althans, wanneer je liefhebber bent van buitendijkse natuur waar het zoute water nog in en uitstroomt. Hier hoor je rotgans, wulp, scholekster en tureluur. Of de wind. Of het water als het tegen de dijk kabbelt. Het gebied dat ik bedoel heet de Rattekaai. Een verlaten landbouwhaventje dat aardig is dicht geslibd. Natuurmonumenten stippelde er een wandelroute uit, maar die voert je helaas niet door de kwelders. Dat kan ook niet, want ik vermoed dat je er tot over je knieën in wegzakt.

Lees verder

Vogels kijken bij de Roelshoek

Vogels kijken bij Roelshoek
Bron: Saxifraga – Peter Meininger

Gisteren plaatste ik een beschrijving van vogels kijken bij de Rattekaai, het meest oostelijke puntje van de Oosterschelde. Wadvogels zie je hier. Veel wadvogels. Je bevindt je bij de Rattekaai op Zuid-Beveland. Zou je de dijk in westelijke richting volgen, dan kom je bij het dorpje Krabbendijke uit. Via Roelshoek loop je richting het dorp. Bij Roelshoek kwam ik in mijn jeugd regelmatig. Vrienden van me hadden daar hun bootje liggen. Bij eb kwam de zeilboot droog te liggen. Bij hoog water kon er worden uitgevaren. Toen gingen we ‘s nachts vissen op zeebaars en paling. Nu was ik er om vogels te kijken. Ook op deze locatie zijn het natuurlijk vooral wadvogels die je ziet en soms in enorme aantallen.

Lees verder

Vogels kijken bij de Rattekaai

Vogels kijken in de Rattekaai

Bron foto: Saxifraga – Peter Meininger

Weer een nieuw natuurgebied ontdekt. Of eigenlijk: ik wist wel dat deze fraaie natuur er was, maar nooit de moeite genomen om er te gaan kijken. De Rattekaai bij Rilland. Het zo ongeveer het meest zuidoostelijke puntje van de Oosterschelde. Gelegen tegen de noordkust van Zuid-Beveland en tegen de Oesterdam. Dit uitgestrekte kwelder- en slikgebied reken ik tot de mooiste van de hele Oosterschelde. Is het hoog water dan zie je water tot zover het oog reikt. En bij eb zijn het de drooggevallen slikken die hun schoonheid vertonen. Dit is voor mij het ware Zeeland. Alleen wel jammer dat aan de binnenzijde van de dijk daar nu net een enorm kassencomplex staat. Buitendijks blijven wandelen is het devies.

Lees verder

Zeldzame koereiger in een weiland

Vorig weekend verjaarde mijn schoonvader en dus op naar Zuid-Beveland. Als ik er toch ben, dan ook een rondje door ‘de Zak’ maken. Eerst naar Baarland en dan via Hoedekenskerke terug naar ‘s-Gravenpolder. En zowaar, tussen de tweede laatste dorpjes liep een koereiger in een weiland. Die heb ik daar nog nooit gezien, sterker nog: die zie je elders in Nederland ook niet vaak. De koereiger is een zeldzame vogel hier. Of de koereiger in de binnenkort te verschijnen gids Zeldzame vogels van Europa staat, weet ik niet. Ik vermoed van niet, want in een land als Frankrijk is de koereiger niet heel zeldzaam. Gek genoeg is ‘mijn’ koereiger niet gemeld op waarneming.nl. Het is er toch echt één:

De beste vogelgidsen van dit moment:

Kievit neemt een waterbad




Kort bericht, want dit behoeft geen toelichting: een kievit, een van onze weidevogels, neemt een waterbad in de Karrenvelden bij Baarland op Zuid-Beveland.

Boeken over intelligentie bij dieren:

 

Bontbekplevier draait zijn rondjes

Een bontbekplevier in de karrenvelden bij Baarland draait zijn rondjes. De nieuwe natuur daar is aangelegd ter compensatie van verlies van natuur in de Westerschelde. De bontbekplevier lijkt sterk op de kleine plevier, maar mist de gele oogring. De kleine plevier heeft bovendien een donkere snavel, terwijl de snavel van de bontbekplevier oranje is met een zwarte punt. Voor het geval je ook vaak zo’n moeite om steltlopers uit elkaar te houden: raadpleeg het magnifieke boek Steltlopers van Europa van de Deense vogelkenner Lars Gejl.

Jonge kluten in de Zak

Een tip: ga deze of volgende week eens fietsen door de Zak. Jawel, het zuidelijke deel van het Zeeuwse eiland Zuid-Beveland. In het heggengebied is het nu schitterend met overal de bloeiende meidoorns en de zangvogels die erin leven. En langs de dijk van de Westerschelde, bij de dorpjes Baarland en Hoedekenskerke, zijn de karrenvelden vol met jonge kluten, tureluurs, kokmeeuwen en andere wadvogels. Ze laten zich van heel dichtbij bekijken en trekken zich nauwelijks iets aan van een fietser of wandelaar die stopt. Deze jonge kluten gingen althans onverstoorbaar verder met foerageren en vreemd genoeg hielden ook de oudervogels zich rustig terwijl ik ze stond te filmen. Andere dieren wekten trouwens wel de nodige wrevel op. Zelfs een oeverloper, nauwelijks groter dan een klutenkuiken, moest het ontgelden en werd bruut verjaagd. En toen even later een haas langs de kuikens wandelde kreeg hij de wind van voren. IJlings maakte hij zich uit de voeten.

Pijlstaarten

Dit mannetje en vrouwtje pijlstaart wensen je een vogelvriendelijke jaarwisseling toe. Bij ons in Alblasserdam is daar echter geen sprake van. De hele dag wordt er al flink geknald. Hopelijk is het op het Schor Wilhelminapolder iets rustiger. Daar filmde ik dit paartje.

Witgatje foerageert in nieuwe natuur bij Hoedekenskerke

Mooie dorpjes liggen er op het Zeeuwse eiland Zuid-Beveland. Baarland, Nisse en zo ook Hoedekenskerke. Dat laatste dorp ligt tegen de Westerschelde aangeplakt. De oude Hervormde kerk als centraal baken, het station voor de stoomtrein als eindpunt. En tussen Hoedekenskerke en ‘s-Gravenpolder tippelde dit witgatje rond. In nieuw aangelegde natuur. Vast ter compensatie voor het een of andere infrastructurele project aangelegd. Of ik nu altijd zo gelukkig wordt van deze gebiedjes, ik weet het niet. Ze ogen vaak zo armoedig en weinig authentiek. En niet zelden zijn ze in lente en zomer overwoekerd door onkruid. Afijn, afgelopen dinsdag was ik wél gelukkig, want eindelijk lukte het me om een witgatje te filmen. Geen vogel zo schuw als een witgatje. Afschuwelijk, wat heb ik al vaak zitten schelden op een witgatje dat er vandoor ging nog voordat ik mijn camera gevonden had. Maar de dag na Kerst geen scheldpartij. Wel een heerlijk stille middag met in de hoofdrol dit witgatje.

Sneeuwgors bij het Schor Wilhelminapolder (4)

Dit zal mijn laatste blog zijn die ik aan ‘mijn’ sneeuwgors bij het Schor Wilhelminapolder wijdt. Je weet het maar nooit natuurlijk. Mocht ik binnenkort een opname te kort komen, dan zal ik onbeschaamd uit mijn voorraadje sneeuwgors putten. Wel, dichterbij als in deze opname heb ik de gors niet kunnen naderen. Ik lig hier denk ik op een meter of drie van hem vandaan. Zo stil mogelijk op het fietspad. Uiteindelijk wreed verstoord door de vreedzame Zeeuwse fietser. Het stukje buitendijks fietspad is echt ideaal om wadvogels te kijken. De zon staat vrijwel de hele dag goed, namelijk in je rug. Verrekijker mee, liefst ook een telescoop en genieten maar.

de beste vogelgidsen 2016