Zilvermeeuw met zeester in de keel

Deze zilvermeeuw probeert een zeester in te slikken, maar de zeester werkt niet mee. Helaas verplaatste ik tijdens de climax juist mijn camera. Dat beeld miste ik daardoor. De climax was: zeester glijdt de keel in. Maar dit is ook een grappig tafereel.

Zilvermeeuw op een mosselton

In de Oosterschelde kun je op een paar plekken langs drijvende mosselkwekerijen wandelen. Deze zilvermeeuw zit op een mosselton (waaronder de mosselen hangen) in het haventje van de Grevelingendam. Andere locaties waar je dit soort tonnen kunt zien drijven zijn de voormalige veerhaven op Sint-Philipsland en de Neeltje Jans. In de winter kun je in de mosselkwekerijen vogels zien als dodaars, geoorde fuut, kuifduiker, fuut, middelste zaagbek, brilduiker en jawel, zilvermeeuwen dus.

De beste verrekijkers tussen € 500,00 en € 1.000,00:

De nieuwste foto’s

Sjaak stuurde me nog twee bijzondere foto’s toe. Van een buizerd met het bloed nog aan zijn snavel en van het oog van een zilvermeeuw. Als altijd: wonderschoon.

zilvermeeuw sjaak huijer
Zilvermeeuw (Sjaak Huijer)
buizerd sjaak huijer
Buizerd (Sjaak Huijer)

De beste verrekijkers tot € 500,00:

Recensie: De zilvermeeuw, Kees Camphuysen




Bijna geen vogel zo gewoon in ons land als de zilvermeeuw. Op de huismus en merel na, misschien. Sommige mensen hebben zelfs ronduit een hekel aan de zilvermeeuw. Te veel overlast en lawaai, oordeelt men. Ecoloog Kees Camphuysen laat in zijn boek De zilvermeeuw zien dat de zilvermeeuw a) zo gewoon niet is en b) zelfs een te bewonderen vogel is. Zijn boek verscheen in de befaamde vogelreeks van mijn collega’s bij Atlas Contact. Alle reden om het te lezen.

Lees verder

Hoe een zilvermeeuw een grote strandkrab opvreet

Gisteren op verjaardag naar mijn schoonmoeder. We waren op loopafstand van het leuke haventje van het al even schattige dorpje Hoedekenskerke, dus even met mijn zoon naar het water gewandeld. De Westerschelde is tenslotte een van onze belangrijkste natuurgebieden. Daar is altijd wel iets te zien. En zo niet, dan raak ik altijd wel onder de indruk van het uitzicht over het water, van de eb en vloedstromen en zo nog een paar dingen. Nu had ik het geluk dat een zilvermeeuw vanaf het water opvloog met een grote strandkrab in zijn snavel. En hij begon het gepantserde beest op het talud te ontleden. In eerste instantie leeft de strandkrab nog, maar al snel is hem het leven ontvlucht. Poten en scharen gaan er als eerste vanaf. Daarna een goed gemikte stoot op de onderzijde en ook de prut in het lijf geeft zich prijs. Wie wel eens een meeuwenkwak heeft bekeken, die zal zien dat die vergeven zit met het gruis van schelpen en schaaldieren als de krab. Na het bekijken van het filmpje begrijp je vast waarom.

 

De beste telescopen om vogels mee te kijken:

Een gevecht om een vis

Alle vogels lijden honger. Dat was vanmorgen duidelijk te zien. Allerlei steltlopers die normaal gesproken snel opvliegen, lieten zich op een paar meter afstand fotograferen en filmen vanuit de auto. En neem nu dit tafereel in de Stellendamse haven. Een aalscholver ving een vis. Hij verliest het aan een paar meeuwen. Grote mantelmeeuw en zilvermeeuw vechten verder. De eerste schrokt het haastig op en maakt zich uit de voeten.

Hoeveel regenwormen vangt deze trappelende zilvermeeuw?

Vaak zag ik ze al staan. Alsof ze in hun broek moesten plassen. Trappelende zilvermeeuwen. Op een grasveld, in de berm naast de autoweg of, zoals vorige week, op de zeedijk langs de Oosterschelde. Toevallig ben ik net het nieuwe boek van Jelle Reumer aan het lezen, De getijgerde lijmspuiter en in het hoofdstuk over de regenworm schrijft hij over een kokmeeuw die druk doende was regenwormen naar boven te stampen.

Bijzondere eigenschap: trillingsgevoeligheid

Regenwormen hebben een bijzondere eigenschap, schrijft Jelle Reumer: hun trillingsgevoeligheid. Trilt de bodem, dan komen de regenwormen omhoog. Zet maar eens een spa in het gazon en blijf voortdurend tegen de steel slaan. Door het trillen van de grond komen her en der de wormen omhoog. Voor de een een afschuwelijk tafereel en de voor de ander precies de bedoeling. Zeker wanneer je de regenwormen wilt gebruiken om ermee te gaan vissen. Lees verder

Meeuwen in Nederland




Het najaar is begonnen en de tijd om meeuwen te kijken is aangebroken. Hoewel, als je evenveel naar meeuwen kijkt als ik, dan kijk je zelden op van een meeuw. Een kokmeeuw, zilvermeeuw of stormmeeuw, ik geloof het eerlijk gezegd meestal wel. En hetzelfde geldt voor de kleine mantelmeeuw, grote mantelmeeuw en zelfs voor de zwartkopmeeuw. Nee, een meeuwenkenner zal ik mezelf niet noemen. Zie ik een jong en uit de kluiten gewassen exemplaar, dan zal ik hem niet zo makkelijk herkennen als een eerste jaars kleine mantelmeeuw of zilvermeeuw. En dat is in mijn geval toch op zijn minst merkwaardig te noemen. Ik ben nota bene opgegroeid langs de Oosterschelde. Ik moet zo ongeveer elke dag van mijn leven meeuwen hebben gezien. En dan zo weinig kaas gegeten van meeuwen!

Bijzondere soorten meeuwen in Nederland

Daarbij komt, het zijn niet alleen de veel voorkomende meeuwen die je in najaar en winter in Nederland kunt tegenkomen. Er vliegen ook bijzondere soorten meeuwen in Nederland rond. De dwergmeeuw bijvoorbeeld. Kijk, daar gaan mijn ogen dan wel van glanzen. Het is al lang geleden dat ik die heb gezien. En de drieteenmeeuw. Ook al een behoorlijke tijd geleden. De Pontische meeuw dan. Wel, daar loop ik straal aan voorbij. Ik lees op internet regelmatig dat iemand een Pontische meeuw heeft gezien. In de Europoort bijvoorbeeld, of in de Sophiapolder bij Hendrik-Ido-Ambacht, zomaar een paar kilometer van mijn huis vandaan. De Pontische meeuw is voor mij echt een onbekende en een nauwelijks te determineren meeuwensoort. Het zijn vooral jonge exemplaren die in Nederland rondzwerven en die lijken als twee druppels water op zilvermeeuwen. Lees verder

Een doodgewone zilvermeeuw in de Oude Veerhaven

Doodgewone vogels zijn het, meeuwen. Zo gewoon dat ik er nauwelijks een blik op sla. Zowat mijn hele leven aan de oevers van de Oosterschelde gewoond en nooit naar een meeuw gekeken! Tot mijn grote schade, moet ik toegeven. Ik lees dat de laatste weken opvallend veel kleine en grote burgemeesters aan de kust worden gezien. Ik lees van jonge geelpootmeeuwen in de Europoort. En van Pontische meeuwen in de Sophiapolder, niet ver bij mij vandaan. En ik weet nu al: zie ik een van deze bijzondere meeuwen, ik zal ze niet herkennen. Tijd dus voor een reset. Tijd om ook eens naar meeuwen te kijken. Te beginnen met deze doodgewone zilvermeeuw in de Oude Veerhaven op Sint-Philipsland. Een leuke locatie om vogels te kijken trouwens. Dodaars, middelste zaagbek, oeverpieper, rotgans en allerlei steltlopers zie je er. En je hebt er een schitterend uitzicht over de Oosterschelde. En als je trek hebt, kun je er nog eten ook.