Tagarchief: zangvogels

matkop op de tongplaat

Hoe kun je het beste zangvogels kijken?

Veel mensen hebben moeite om zangvogels te herkennen. Ze zijn klein, zitten vaak hoog in een boom of verscholen tussen takken. Ook maken ze geluiden die geen mens herkent, behalve doorgewinterde vogelaars. Tijdens een vogelexcursie kijken sommige mensen me verbaasd aan wanneer ik ze wijs op de vele vogelgeluiden. Hoe herken je die toch? Nu ja, dat is het resultaat van tientallen jaren vogels kijken en ik ben de eerste die zal toegeven dat er véél betere vogelaars zijn dan ik. Sommige mensen hebben aan een kortstondig piepje voldoende om een zangvogel in vlucht te herkennen. Dat gaat mij helaas niet lukken. Bracht mij op de vraag: hoe kun je het beste zangvogels kijken?

Lees verder Hoe kun je het beste zangvogels kijken?

Een blauwborst zie je zelden in je eentje




De blauwborst is weer in het land, alweer een paar weken, en vandaag was mijn missie: het filmen van een blauwborst. Ik twijfelde nog tussen Tongplaat en Zouweboezem. Ik koos voor de Zouweboezem, omdat dat gebied natuurgebied wat compacter is. Ik maak mezelf ook wijs dat de zangvogels in de Zouweboezem een stuk minder bang zijn. Tjiftjaf, fitis, winterkoning, kneu, groenling, cetti’s zanger, rietzanger, het zit allemaal vlak naast het pad en laat zich niet snel afschrikken. Dat bleek ook vanmorgen. Terwijl ik op het vlonder tafeleenden zat te filmen, zat een meter achter me de cetti’s zanger. Weliswaar verstopt in het riet en dus onzichtbaar, maar toch. Zijn explosieve riedel knalde in mijn oren. Lees verder Een blauwborst zie je zelden in je eentje

Kramsvogel in de wei

Vandaag slechts tussen de bedrijven door even tijd gehad om vogels te kijken. En dat gaat in de regel niet goed in die zin dat ik dan niet veel zie. Vandaag was dat het geval. Een kramsvogel en een grote zilverreiger. Beide met tegenlicht en beide in de wei. Nu dus eerst de kramsvogel.

Ik lees in het prachtige boek Wintervogels van Lars Jonsson dat de kramsvogel vroeger wel de ‘sneeuwekster werd genoemd. De kramsvogel vloog pas weg zodra er sneeuw lag en arriveerde in zuidelijker streken met de eerste sneeuw. Dan ligt de associatie met sneeuw voor de hand. In vergelijking met andere lijstersoorten is de kramsvogel bont gekleurd. Veel grijs, bruin, zwarte vlekken op de borst, maar ook een roestgele buik, in elk geval in de zomer. De fellere tinten gaan er zoals bij veel vogels in de winter een beetje vanaf. En zo zie je ze dan bij ons in de wei rond huppen. In Nederland is de kramsvogel namelijk een wintervogel. Vanmiddag filmde ik deze in een weiland bij Noordeloos:

De beste vogelgidsen van dit moment:

Twee graspiepers bij de Mosselweg op Sint-Philipsland

Vorig week was het zonnig en nog niet heel koud. De vogels voelen dat ook aan en worden plots een stuk actiever. Zoals de graspiepers op Sint-Philipsland. Ik was al een groepje tegengekomen bij een of andere polderdijk. De graspiepers vlogen op en over de dijk, landden in een boom, op een paal, op prikkeldraad, midden op de weg en natuurlijk in het gras. Waar zou een graspiepers immers anders moeten landen?

Zeeland is een van de provincies waar je de graspieper in aardige aantallen tegenkomt, lees ik in het Handboek Vogels van Nederland en België. Het is een zangvogel die je vooral aan de kust en langs de grote rivieren ziet. Helaas lees ik ook iets anders: dat het aantal broedpaartjes elk jaar met ongeveer vijf procent afneemt. Intensivering van de landbouw en grootschalige inzet van pesticiden spelen hem parten. Koopt biologisch, denk ik dan. Lees verder Twee graspiepers bij de Mosselweg op Sint-Philipsland

Staartmees in het oeverbos

Pas hing ik weer eens boven de digitale landkaart van Google en ik liet de betonnen massa van Rotterdam en omstreken eens op me inwerken. Het is imposant wat de mens daar heeft verricht. In zijn streven naar beheersing van de natuur, is hij in deze landstreek ietsjes doorgeschoten. De ene stad na de andere wordt aan elkaar geregen door wegen, bedrijventerreinen, woonwijken en spoorlijnen. En lag na deze bouwwoede nog ergens een akker bloot, dan een kassencomplex er overheen. En nu is het in deze regio nergens meer stil en donker. Een wonder toch dat ik in deze woestenij toch nog een staartmees wist te filmen? Lees verder Staartmees in het oeverbos