Wintertalingen op woelig water

Een paartje wintertalingen kwam steeds dichterbij de vogelkijkhut in de Inlaag Keihoogte. Deze prachtige hut is een bezoek waard als je in de buurt van Wissenkerke op Noord-Beveland bent. Mooi ingegraven en altijd de zon in de rug. En bovendien: kans op vogels van wel héél dichtbij! Deze wintertalingen hadden ons echter na een tijdje in de gaten en dan zie je hoe schuw ze zijn. Ze kiezen het ruime sop en weg zijn ze. De foto’s onder het filmpje zijn uiteraard weer van Sjaak Huijer.

Vogelkijktip: de hut aan de Westerplas Schiermonnikoog

 

Het regende toen we op de tandem het heerlijke Schiermonnikoog verkenden. En dat betekende: een uurtje schuilen. En wat is dan een betere plek dan de vogelkijkhut aan de Westerplas? Eigenlijk een wat merkwaardige hut. Héél open met kijkgaten als ramen zo groot. Eigenlijk is dat nog te klein. Het is een ronde kuip met een dak erop. En de ruimte tussen rand en dak is helemaal open. Je zou zeggen: daar blijven de vogels wel uit de buurt.

Lees verder

Wintertalingen in eclips

Gisteren had ik slobeenden in eclips in de aanbieding, vandaag zijn de wintertalingen aan de beurt. Vanuit de eminente vogelkijkhut in de Inlaag Keihoogte had ik goed zicht op deze kleine eendjes. Ze foerageerden in de plas vlak voor de hut. Maar zijn het nu mannetjes, vrouwtjes of juvenielen?

Lees verder

Baltsende wintertalingen op de Tongplaat




In een nat natuurgebied als de Tongplaat wemelt het deze maand van de wintertalingen. Je herkent ze al van ver aan hun typische fluitende geluid. En de mannetjes natuurlijk aan de prachtige groene boog op de kop en de gele kont. Dat van dat gele achterwerk was de grote herkenningstruc die ik tijdens excursies met de Vogelwerkgroep Tholen leerde.

In dit filmpje zie je een groepje wintertalingen. Van grote afstand gefilmd vanuit de hut op de Tongplaat. Een beetje schokkerig en scheef, dat krijg je als je de zoom van de Sony Cybershot helemaal benut. Gelukkig heb ik zo’n zoom, anders had je enkel stipjes gezien. Een aantal mannetjes drommen samen rond dat ene vrouwtje. De mannetjes proberen indruk te maken door af en toe een dansje te maken. Nek uitstrekken, omhoog komen uit het water en in elkaar duiken. En angstvallig volgen ze het vrouwtje. Heb niet te veel medelijden met dat vrouwtje. Zij heeft de mannetjes voor het uitkiezen en van die machtspositie maakt ze beslist gebruik. Laat die mannetjes zich maar uitsloven, Op haar moment kiest het vrouwtje degene die de meeste indruk maakt. En daarvoor moeten de mannetjes flink zhun best doen.

Arme mannen.

De beste verrekijkers om vogels te kijken (per prijsklasse het beste model):

De mooiste eend van Nederland?

Wat vind jij de mooiste eend van Nederland? De pijlstaart misschien? Of de krakeend met dat ragfijne verenpatroon? De slobeend met zijn bijzondere snavel? Of de mandarijneend soms? Nou ja, die laatste doet voor mij niet mee. Dit Chinese eendje is ooit ontsnapt en plant zich nu ook in het wild voort. Voor mij gooit de wintertaling hoge ogen. Kijk eens naar de kop. Nu eens iriseert de boog groen, dan weer blauw. Kijk eens naar de grijze veren op zijn rug. Minstens zo’n fijn patroon als bij de krakeend. En dan de kont. Prachtig geel, maar ik zie nu pas dat het eigenlijk twee gele vlekken zijn. We hebben het overigens wel over de mannetjes. De vrouwtjes zijn bruin, zoals gebruikelijk bij eenden. Is de wintertaling voor mij de mooiste eend van Nederland? De zomertaling gooit wat mij betreft ook hoge ogen, maar of ik die ooit zo dichtbij ga krijgen als hier vanuit de exquise vogelkijkhut in Inlaag Keihoogte bij Wissenkerke (Noord-Beveland)? Het is natuurlijk een wat triviale vraag die onmogelijk te beantwoorden is. Laat ik voor mezelf concluderen dat ik graag een wintertaling zie. En als ze zo dichtbij komen als in deze opname, dan is mijn dag geslaagd.

Wintertalingen op het ijs

Een kort bericht, omwille van de schaarse tijd vanavond. Wintertalingen vind ik een van de mooiste eenden die er zijn. De mannetjes welteverstaan. Kijk naar die blitse kop en de gele kont. Die gele kont, dat heb ik onthouden van de vogelexcursies in mijn jeugd. Daar wees de gids me altijd op. Gefilmd vanuit vogelkijkhut De Vogelknip in de Starrevaart.

Kluut en wintertaling

In de Zak van Zuid-Beveland ligt het dorpje Baarland. En daar, tegen de dijk van de Westerschelde aan, ligt een stukje karrenveld. Er huist een kolonie kokmeeuwen, kluten broeden er, grutto’s sterken er in het voorjaar aan en een groot deel van het jaar zie er tureluur, zwarte ruiter en groenpootruiter. Het vreemde is dat je er zelden tot nooit rotganzen zult zien. Op een of andere manier hebben rotganzen de zilte gebieden op en rond de Westerschelde nooit weten te vinden. Of ze blieven de het gebied eenvoudigweg niet, maar naar de exacte redenen is het gissen. Het gekrioel, geruzie en gekrijs van al die vogels in dat stukje karrenveld kun je van dichtbij meemaken. Nu kluten en kokmeeuwen dichtbij elkaar gaan broeden, zie je woedende kluten dapper achter kokmeeuwen aanvliegen. Maar ook achter een bontbekplevier wanneer die iets te dichtbij komt. Kluten zijn tropische verschijningen en ze ogen lieflijk, maar in werkelijkheid zijn ze vreselijk agressief. De kluut in deze opname hinkt op één poot door het water en laat de wintertaling naast hem links liggen.

recensies van de beste vogelboeken

Wintertaling verschaft veel vreugde

Vogels kijken heeft volgens Hans Dorrestijn een geneeskrachtige uitwerking voor wie in een inzinking zit. Ik lees momenteel met veel plezier de Dorrestijn Natuurgids waarin Hans zich laat ontvallen: ‘Met Keep en Goudvink kreeg ik weer schik in het leven. Tevens ontdekte ik dat niet allen de vogel-op-zich een geneeskrachtige werking heeft, maar ook zijn naam. De Wintertaling is niet alleen verrukkelijk door die donkergroene balk over zijn kop, het woord ‘taling’ verschaft ons onnoemelijk veel vreugde. Taling. Taling. Ik zeg het drie keer achter elkaar om het genot te verhogen.

En inderdaad, het zien van een mannetje wintertaling verhoogt de vreugde. Kijk naar de kop met dat fraaie groen. En dan de gele kont, die overigens niet helemaal geel is ontdekte ik in deze opname. Links en rechts geel en zwart in het midden. Twee gele driehoekjes eigenlijk. Wintertalingen had ik al meer gefilmd, maar van zo dichtbij niet eerder.

de beste vogelgidsen voor beginners

Wintertaling in de Bommelse Gorzen

Gisteren zagen in de buurt van het Ezelsgors twee zeearenden zweven. We verloren ze uit het oog, en daarom kozen we ervoor de ook de Bommelse Gorzen te bezoeken. Wie weet waren ze daar aan het jagen. Dat bleek helaas niet het geval. Wel zaken we in het zonlicht deze prachtige wintertaling zitten.

banner ijsvogels