Opnieuw gekantelde nonnetjes

Zoals gisteren al aangekondigd: ook vandaag een stel gekantelde nonnetjes. Nu wel van flink dichterbij. Gefilmd in het verlengde van het Gat van Lijnoorden. Of misschien heet het daar ook nog het Gat van Lijnoorden. Maakt niet uit. Nonnetjes zijn altijd leuke wintergasten om te zien. Familie van de middelste en de grote zaagbek. En dat gekantelde moet je maar voor lief nemen. Ik werd er zojuist thuis smakelijk om uitgelachen. Morgen een gekantelde fuut. Blijf lachen.

Leuke cadeautjes voor natuurliefhebbers:

CameraNU.nl

Strandleeuweriken in de Peazemerlannen

 

Over de Peazemerlannen schreef ik al eerder. Ik filmde er een prachtige frater, maar daar houdt het verhaal niet mee op. Ik wandelde daar dus over de rechter strekdam in de richting van een hoogwatervluchtplaats. Na de bocht naar rechts zat een grote groep bergeenden en scholeksters. Omdat de eerste groep wel heel snel op de vlucht ging en de scholeksters ook aanstalten maakten om het luchtruim te kiezen, besloot ik niet verder te gaan. De vogels hebben hun rust nodig en die moet je ze dan ook gunnen.

Terug dus. De fraters waren al verdwenen. Maar daar hoorde ik opeens een ijl geluid dat ik onbewust al eerder had gehoord die ochtend. Thuis brengen lukte niet, maar toen zag ik opeens een groepje zangvogels zitten. Tussen het wier, aanspoelsel en wadplanten. Een groepje strandleeuweriken! Nooit zoveel strandleeuweriken bij elkaar gezien! Op de Oesterdam ooit twee en nu een stuk of acht á tien. Strandleeuweriken zijn met frater en strandgors graag geziene wintergasten. In de Peazemelerlannen dus, het uiterste puntje van Friesland. Een authentiek natuurgebied waar het heerlijk uitwaaien is.

Goede natuurboeken voor aan de kust:

Een sijs in Park Huis te Kinderdijk

Gisteren filmde ik in Park Huis te Kinderdijk een mannetje goudvink. Maar ik filmde er nog meer! Zoals deze sijs die even later hoog in een els neerstreek om zich te goed te doen aan diens zaden. Sijsjes zijn gasten uit het Hoge Noorden. In de wintermaanden kun je ze in groepjes tegenkomen, vooral in gebieden waar elzen groeien. De elzenproppen zitten tjokvol zaden en de sijsjes zijn er meester in om die zaden eruit te peuteren. Op zijn kop hangt deze sijs in de els.

Nu ik de sijs heb genoemd, kan ook de barmsijs niet onvermeld blijven. Ook dit is een wintervogel uit noordelijke streken. En juist deze winter is er sprake van een aardige invasie van barmsijzen. Ik zag ze een aantal weken geleden in de Hellegatsplaten, maar barmsijzen filmen was er tot nu toe niet bij. Hoewel het niet zo heel moeilijk is, want de barmsijs is niet heel schuw. Zoals de meeste vogels uit het noorden trouwens. Ze zien de mens niet als vijand en dus kun je ze redelijk goed benaderen. Maar dan moet je wel een plek weten waar de barmsijzen op de grond komen. Om te drinken bijvoorbeeld. En juist daar schort het bij mij aan. Ik heb nog geen barmsijs op de grond of op ooghoogte mogen begroeten. Het zal er vast een keer van komen. Lees verder

Toendrarietgans B BN




Afgelopen zondag maakte ik weer een rondje door de Alblasserwaard. De toendrarietganzen die ik de week ervoor filmde zaten er nog steeds. Alleen waren het er nu geen negen maar honderdvijftig! Dat wilde ik wel eens zien, dus hop naar Polder Sliedrecht. Waar ik vorige week nog vijf buizerds zag vliegen, zag ik er nu twee. En jawel, honderdvijftig toendrarietganzen.

En ik viel ook op een andere manier met mijn neus in de boter: ze zaten redelijk dichtbij de parallelweg. De zwarte auto in de berm joeg ze niet direct schrik aan. Ook al een gelukje. Iets minder gelukkig was de snoeiharde wind, maar een mens kan niet alles hebben. In het filmpje hieronder kun je ze bekijken. Kijk eens goed naar de zwart met oranje snavel. Daar herken je ze vooral aan. Zwart met een oranje vlek die per gans verschilt in grootte.  Lees verder

Keep en vink op de Brouwersdam

Noem mij geen keep-deskundige. Vanaf het moment dat ik op mijn twaalfde begon met vogels kijken, heb ik welgeteld vijfendertig jaar moeten wachten op mijn eerste keep! Bespottelijk lang. Heb ik niet genoeg gezocht naar deze wintervogel? Of komt hij op mijn geboorte-eiland Tholen niet of nauwelijks voor? Of pure laksheid dat ik nooit naar vinken omkijk? Hoe dan ook, vorige week was het voor de eerste keer raak: kepen in het vizier.

Een groep vinken en naar bleek, kepen, vloog op uit het struweel in de middelduinen op de Brouwersdam. Voor het sportstrand zijn de duintjes aardig begroeid met helm en vuurdoorn. Ideaal voor een groep vinken om zich daar een tijdje op te houden. En dat doen ze, want een goeie week later was ik er opnieuw en verhip, opnieuw die groep met vinken en kepen! Scharrelend rond en tussen de vuilnisbakken. Altijd kort, want het sportstrand is drukbezocht en elk mensenkind jaagt de zangvogels schrik aan. Even kort zitten ze in het struweel, want zodra het gevaar voorbij is, strijken ze weer neer. Lees verder

Hou je hoofd maar schuin

De Zuidpier van IJmuiden is een locatie waar je vrijwel de hele winter oeverpiepers kunt zien. De naam zegt genoeg: je ziet ze langs oevers en omdat de Zuidpier maar liefst drie kilometer de Noordzee in steekt, heb je daar zes kilometer oever waar deze pieper zich prima thuis voelt. Toen ik de pier bezocht, fladderden er een stuk of vier rond. Makkelijk filmen lieten ze zich helaas niet. Eén stap te veel, en ze vlogen zenuwachtig op om enkele tientallen meters verderop tussen de rotsblokken te verdwijnen. Zie zo’n bolletje veren dan weer terug te vinden! Een paar keer was ik snel genoeg met het richten en instellen van mijn camera. Je kunt de flitsen hieronder bekijken. Hou je hoofd alvast schuin, want zo gaat dat op de Zuidpier: vogels zitten op rotsblokken die schots en scheef liggen. Zelden zie je de oeverpiepers op een horizontaal blok naar voedsel zoeken. Gewoon meebewegen, het houdt je nekspieren soepel.

vlag zuidholland