Hoe een zilvermeeuw een grote strandkrab opvreet

Gisteren op verjaardag naar mijn schoonmoeder. We waren op loopafstand van het leuke haventje van het al even schattige dorpje Hoedekenskerke, dus even met mijn zoon naar het water gewandeld. De Westerschelde is tenslotte een van onze belangrijkste natuurgebieden. Daar is altijd wel iets te zien. En zo niet, dan raak ik altijd wel onder de indruk van het uitzicht over het water, van de eb en vloedstromen en zo nog een paar dingen. Nu had ik het geluk dat een zilvermeeuw vanaf het water opvloog met een grote strandkrab in zijn snavel. En hij begon het gepantserde beest op het talud te ontleden. In eerste instantie leeft de strandkrab nog, maar al snel is hem het leven ontvlucht. Poten en scharen gaan er als eerste vanaf. Daarna een goed gemikte stoot op de onderzijde en ook de prut in het lijf geeft zich prijs. Wie wel eens een meeuwenkwak heeft bekeken, die zal zien dat die vergeven zit met het gruis van schelpen en schaaldieren als de krab. Na het bekijken van het filmpje begrijp je vast waarom.

 

De beste telescopen om vogels mee te kijken:

Zeldzame koereiger in een weiland

Vorig weekend verjaarde mijn schoonvader en dus op naar Zuid-Beveland. Als ik er toch ben, dan ook een rondje door ‘de Zak’ maken. Eerst naar Baarland en dan via Hoedekenskerke terug naar ‘s-Gravenpolder. En zowaar, tussen de tweede laatste dorpjes liep een koereiger in een weiland. Die heb ik daar nog nooit gezien, sterker nog: die zie je elders in Nederland ook niet vaak. De koereiger is een zeldzame vogel hier. Of de koereiger in de binnenkort te verschijnen gids Zeldzame vogels van Europa staat, weet ik niet. Ik vermoed van niet, want in een land als Frankrijk is de koereiger niet heel zeldzaam. Gek genoeg is ‘mijn’ koereiger niet gemeld op waarneming.nl. Het is er toch echt één:

De beste vogelgidsen van dit moment:

Wadlopen in Zeeland




Wil je wadlopen, dan denk je allereerst aan de Waddenzee. Geen wonder, want heel veel mensen dromen van een overtocht te voet van het vaste land naar een van de eilanden. Naar Schiermonnikoog bijvoorbeeld. Altijd onder leiding van een deskundige gids, want je wilt niet ingesloten raken door opkomend water. Het leuke is dat je tegenwoordig ook een korte wandeling kunt maken. Je vaart met een boot naar een zandplaat waar je van boord gaat. In drie uur tijd wandel je vervolgens naar Schiermonnikoog.

Wadlopen in Zeeland

Wist je dat je ook in Zeeland kunt wadlopen? Je kunt weliswaar niet oversteken naar een ander eiland, maar toch. Een paar uur dwalen over het slik, dat kan nog altijd. Maar let op: de meeste slikgebieden zijn niet toegankelijk voor wandelaars. En dat is maar goed ook, vind ik. Want een wandelaar is ook een verstorend wezen voor de vogels. Stapt één persoon het wad op, dan maken in een wijde kring vogels zich uit de voeten. En realiseer je: elke keer dat een bonte strandloper of rosse grutto opvliegt, kost hem dat energie. Energie die hij nodig heeft om de winter door te komen. Of in een paar dagen tijd terug te vliegen naar de broedgebieden in het Hoge Noorden of zelfs nog verder, in Siberië of op Groenland. Onderzoek wijst uit dat dit heel nauw let. De schorren van de Oosterschelde zijn uitermate belangrijk voor duizenden steltlopers die hier overwinteren of doortrekken. En daarom moeten we zuinig zijn op dit fantastische natuurgebied. Lees verder

Bontbekplevier draait zijn rondjes

Een bontbekplevier in de karrenvelden bij Baarland draait zijn rondjes. De nieuwe natuur daar is aangelegd ter compensatie van verlies van natuur in de Westerschelde. De bontbekplevier lijkt sterk op de kleine plevier, maar mist de gele oogring. De kleine plevier heeft bovendien een donkere snavel, terwijl de snavel van de bontbekplevier oranje is met een zwarte punt. Voor het geval je ook vaak zo’n moeite om steltlopers uit elkaar te houden: raadpleeg het magnifieke boek Steltlopers van Europa van de Deense vogelkenner Lars Gejl.

Jonge kluten in de Zak

Een tip: ga deze of volgende week eens fietsen door de Zak. Jawel, het zuidelijke deel van het Zeeuwse eiland Zuid-Beveland. In het heggengebied is het nu schitterend met overal de bloeiende meidoorns en de zangvogels die erin leven. En langs de dijk van de Westerschelde, bij de dorpjes Baarland en Hoedekenskerke, zijn de karrenvelden vol met jonge kluten, tureluurs, kokmeeuwen en andere wadvogels. Ze laten zich van heel dichtbij bekijken en trekken zich nauwelijks iets aan van een fietser of wandelaar die stopt. Deze jonge kluten gingen althans onverstoorbaar verder met foerageren en vreemd genoeg hielden ook de oudervogels zich rustig terwijl ik ze stond te filmen. Andere dieren wekten trouwens wel de nodige wrevel op. Zelfs een oeverloper, nauwelijks groter dan een klutenkuiken, moest het ontgelden en werd bruut verjaagd. En toen even later een haas langs de kuikens wandelde kreeg hij de wind van voren. IJlings maakte hij zich uit de voeten.

Recensie: Dijken van Nederland, Eric-Jan Pleijster en Cees van der Veeken

Wat is de belangrijkste uitvinding door ons Hollanders? Juist ja, onze dijken. Zonder dijken zou Nederland niet bestaan. Het water zou ergens bij Amersfoort tegen de duinen klotsen. Over de Hollandse delta zonder dijken kun je als natuurliefhebber alleen maar dromen. Dijken dus. Achter de dijken wonen wij. En achter die dijken liggen ook fraaie natuurgebieden. Sterker nog, de dijken zijn vaak een natuurgebied op zich. Vandaar vandaag enige aandacht aan een boek dat alleen in Nederland kan verschijnen: Dijken van Nederland van Eric-Jan Pleijster Cees van der Veeken.

 

 

 

Lees verder

Recensie: Compact Gids – Strand en kust

Iedereen maakt wel eens een strandwandeling. Of een ommetje over een zeedijk. En hoeveel mensen genieten niet van een wadloop? In het Waddengebied of iets korter, over de slikken van de Oosterschelde? Dan is het ook leuk dat je de dieren en planten die je tegenkomt herkent. Daarvoor heb ik een charmant gidsje in mijn handen: de Compact Gids – Strand en kust. Pas in haast elke broekzak en mikt op een breed publiek. 

Lees verder

Witgatje foerageert in nieuwe natuur bij Hoedekenskerke

Mooie dorpjes liggen er op het Zeeuwse eiland Zuid-Beveland. Baarland, Nisse en zo ook Hoedekenskerke. Dat laatste dorp ligt tegen de Westerschelde aangeplakt. De oude Hervormde kerk als centraal baken, het station voor de stoomtrein als eindpunt. En tussen Hoedekenskerke en ‘s-Gravenpolder tippelde dit witgatje rond. In nieuw aangelegde natuur. Vast ter compensatie voor het een of andere infrastructurele project aangelegd. Of ik nu altijd zo gelukkig wordt van deze gebiedjes, ik weet het niet. Ze ogen vaak zo armoedig en weinig authentiek. En niet zelden zijn ze in lente en zomer overwoekerd door onkruid. Afijn, afgelopen dinsdag was ik wél gelukkig, want eindelijk lukte het me om een witgatje te filmen. Geen vogel zo schuw als een witgatje. Afschuwelijk, wat heb ik al vaak zitten schelden op een witgatje dat er vandoor ging nog voordat ik mijn camera gevonden had. Maar de dag na Kerst geen scheldpartij. Wel een heerlijk stille middag met in de hoofdrol dit witgatje.

Groenpootruiter bij de Karrevelden bij Baarland

Een familiefeestje op Zuid-Beveland bracht me in de buurt van Baarland. En daar liggen aan de Vogelsangsedijk een paar kleine maar o zo mooie karrenvelden. Even het feestje op pauze zetten en met mijn camera naar dit natuurgebied. Aan de andere kant van de zeedijk strekt de Westerschelde zich uit. Zou het hoog water zijn geweest, dan zouden er veel meer steltlopers te zien zijn. Maar helaas, het was laag water en dan scharrelt zo ongeveer elke steltloper op de slikken rond. Behalve deze eenzame groenpootruiter. Met de zon in de rug kon ik hem prima filmen. Je zult zo’n vogel toch in je verrekijker of telescoop krijgen! Dat is toch genieten?

beste vogelgidsen voor aan de kust

Recensie: Reizen langs de waterkant, René Beijersbergen

reizen langs de waterkantJarenlang zette René Beijersbergen zich in voor de dwergstern. Praktisch door bijvoorbeeld schelpenbanken aan te leggen op de Hooge Platen, een zandplaat in de Westerschelde. Ook verrichtte hij op die zandplaat tientallen jaren onderzoek naar de kleinste stern van ons land. Hij publiceerde de uitkomsten van zijn onderzoeken in een machtige studie: Reizen langs de waterkant. De ecologie van de Dwergstern Sterna albifrons op de Hooge Platen.

Koop dit boek

Lees verder