Een paar uur in de Donkse Laagten

Wil je grutto’s in de Donkse Laagten zien, dan is de Geerweg bij Oud-Alblas een van de mooiste locaties. Zeker in de ochtend, je kijkt dan met het zonlicht in de rug het gebied over. Haas, grote zilverreiger, tureluur, grutto, scholekster, kievit en nog altijd de duizenden brandganzen zie je er vrijwel zeker. Heb je geluk dan ook een zomertaling rond het plasdrasgebied. En met nog ietsje meer geluk het groepje kleine plevieren dat ik vorige week laag over zag vliegen. Vanmorgen vroeg zat ik een paar uur bij het houten hek bij het bruggetje. De grutto’s zijn inmiddels uitgezwermd over de weilanden en er scharrelden er weer een paar aardig dichtbij. In dit filmpje zie je ze. Mijn eerste fatsoenlijke opnamen van de grutto’s in de Donkse Laagten dit jaar. De komende maanden volg ik de grutto’s weer op de voet. Dat kun jijzelf gelukkig ook op een aantal plekken in de Alblasserwaard. Ik zie namelijk hier en daar nieuwe plasdrasgebiedjes ontstaan. Uitstekende initiatieven van de boeren!

De beste verrekijkers tussen € 500,00 en € 1.500,00

In de prijscategorie van € 500,00 tot € 1.500,00 heb je keuze uit uitstekende verrekijkers. Deze modellen zijn beduidend beter dan de instapmodellen in de lagere prijscategorie. Iets duurder dus, maar een leven lang kijkgenot. Hieronder een overzicht van de beste modellen in deze prijsklasse:

ModelAfbeeldingOmschrijvingCameraNuKamera
Express
Bol.com
1. Swarovski SLC 8x42 W BEen heel lichtsterke verrekijker met hoogwaardige lenzen.

2. Leica Trinovid 8x42 HDleica-trinovid-hd-8x42-verrekijkerDankzij de hoogwaardige HD-technologie biedt deze robuuste en lichtgewicht verrekijker een haarscherp beeld en een superieure kleurneutraliteit.
3. Nikon Monarch HG 8x42nikon monarch hgHet topmodel in de veelgeroemde Monarch-serie van Nikon.

Recensie: De kievit, Sake P. Roodbergen

 

Sake Roodbergen is zijn hele liefhebber van de Friese weidevogels. Hij maakte mee hoe de kievit aan zijn opmars begon. En nu ziet hij met lede ogen aan hoe de kievit uit het landschap verdwijnt. Het eerste kievitsei rapen was in zijn jeugd nog heel gewoon. Nu is de traditie nagenoeg afgeschaft, zelfs in Friesland. Maar wat is Friesland zonder weidevogels? Zonder kieviten? Daarom een monument voor de kievit. Om een vonkje over te laten springen naar nieuwe generaties. De kievit dus. Een hartstochtelijk boek.

Lees verder

Recensie: Minigids Boerenlandvogels, Vogelbescherming Nederland

Boerenland genoeg in Nederland, maar welke vogels zie je er? Of in grote delen eigenlijk beter: zou je er moeten kunnen zien? Grote delen van de Hollandse weiden en akkers zijn angstaanjagend leeg geworden. Toch gloort hier en daar hoop. Ik zag dat boeren in de Alblasserwaard hun maaiplan aanpasten dit jaar. En dat er op een aantal plekken nieuwe plasdras-gebiedjes werden aangelegd. Welke vogels kun je daar nu zien? Vogelbescherming Nederland ontwikkelde de handige Minigids Boerenlandvogels. Die laat zich heel eenvoudig meenemen.

Lees verder

Zwartkopmeeuwen in de Alblasserwaard

CameraNU.nl

De zwartkopmeeuw, niet te verwarren met de kokmeeuw, is duidelijk aan een opmars bezig. Deze meeuwensoort kwam voorheen vooral voor rond de Zwarte Zee. Langzaam maar zeker heeft deze mooie meeuwensoort ook de rest van West-Europa veroverd. In Nederland zie je de zwartkopmeeuw vooral in Zeeland, maar ik lees op de website van Vogelbescherming Nederland  ‘ook steeds vaker elders, zoals in Waterland bij Amsterdam en in de Eempolder in Utrecht’. Niet gek dus dat ik een zwartkopmeeuw filmde op een weiland boven Oud-Alblas. Lees verder

Het is de tijd van de jonge steltlopers

In deze tijd is het in de weidegebieden genieten van de jonge steltlopers. Althans, wanneer het de weidevogels gegund is om in het weiland te broeden. Dat is helaas verre vanzelfsprekend. De meeste weilanden zijn regelrechte killing fields. Nesten worden kapot gemaaid en hetzelfde lot is talloze kuikens beschoren. Gelukkig zie ik in de hele Alblasserwaard nog altijd weilanden die voor het eerst gemaaid moeten worden. Die zijn van boeren die zich inzetten voor de weidevogels. Ze maaien hun weilanden gefaseerd, zodat de kuikens kunnen blijven schuilen in het hoge gras. Dat is namelijk van groot belang. Op een gemaaid weiland zijn de kuikens makkelijke prooien voor talloze rovers. Lees verder

Het gras staat hoog in en om de Donkse Laagten

CameraNU.nl

Het viel me vorige week al op: langs de Geerweg, rond de Donkse Laagten, staat het gras nog heel hoog. Dat is nog niet gemaaid dit jaar. Vast voor de weidevogels, dacht ik al. Maar zeker weten deed ik het niet, want ja, hoe moet ik dat nu weten? Vanmorgen was ik weer in de Donkse Laagten en was er juist een boer bezig op zijn land. Een uitgelezen kans om even een praatje te maken.

En inderdaad, de boeren met weilanden rond de Donkse Laagten maaien hun percelen gefaseerd. Speciaal voor de weidevogels. Sommige percelen zijn langer of korter geleden voor het eerst gemaaid. Op andere percelen staat het gras nog kniehoog. Die percelen zullen de komende weken gemaaid gaan worden, vertelde de boer. ‘En dan zie ik de jonge grutto’s voor me uit lopen.’ Hij vertelde dat de grutto’s in het natuurgebied broeden, maar dat het broedgebied onvoldoende voedsel biedt aan de kuikens. ‘Het is te schraal en dan komen ze op ons weiland voedsel zoeken, want wij bemesten ons land.’ Een eye-opener voor me. Je kunt dan wel broedgebieden creëren, maar er moet ook nog gegeten worden! En dat doen de kuikens van de weidevogels kennelijk massaal in de omliggende weilanden. Lees verder

Roofvogels belagen de weidevogels in de Donkse Laagten

CameraNU.nl

Waarschijnlijk een van de dagelijkse drama’s in weidevogelgebied de Donkse Laagten in de Alblasserwaard. Roofvogels vliegen het gebied binnen en loeren op de kuikens daar in het hoge gras. Reken maar dat de grutto’s, scholeksters, kieviten en tureluurs kuikens hebben. En die kuikens scharrelen op eigen kracht door het hoge gras. Hooguit dat ze zich plat drukken op de grond, in of onder een graspol, maar verder zijn ze onbeschermd. Lees verder

Koeien en grutto’s in de wei

CameraNU.nl

De column van Koos Dijksterhuis is vandaag gewijd aan de weidevogels in de Ripen, ‘ruim honderd hectare grasland bij het Koningsdiep in Zuidoost-Friesland. Het schijnt daar te knetteren en te gonzen van de weidevogels als grutto, tureluur, kievit, veldleeuwerik en watersnip. Merkwaardige uitdrukkingen bezigen sommige vogelaars toch. ‘Het knettert en gonst’ van de weidevogels. Ooit een weidevogel horen knetteren? Dat hebben maar weinig mensen denk ik. Hoewel. In vroeger tijden werden ook weidevogels gebraden boven een knetterend vuurtje. Lees het duurste boekproject ooit in Nederland maar eens, Nederlandsche Vogelen van Nozeman en Sepp. In deze antieke vogelgids kun je lezen hoe een van de auteurs een grutto bereid. Een grutto schijnt voorwaar best lekker te zijn. Kun je je toch ook niet voorstellen. Een grutto braden… Lees verder

Ruiters in Nederland




Nee, in dit artikel gaat het niet over mensen te paard. Het gaat over vogels. En wel een hele familie van steltlopers, namelijk die van de ruiters. Elke vogelaar kent er wel een paar. De zwarte ruiter, te herkennen aan zijn typerende geluid: tu-wiet. En de groenpootruiter. Iets groter dan de zwarte ruiter, een stuk lichter en een groen-grijze snavel die iets opgewipt is. En dan de bosruiter. Die zag ik dit jaar pas voor het eerst van mijn leven, in een piepklein moeras bij de Donkse Laagten. Een stuk kleiner dan de rest. En dan de zeldzaamheden. De blonde ruiter bijvoorbeeld, en de poelruiter. De laatste heeft een snavel zo dun als een naald. Een uiterst gracieuze steltloper die Nederland af en toe aandoet. Deze ruiters zie ik maar wat graag.

Het meeste bekende lid uit de familie der ruiters is evenwel de tureluur. Ongeveer zo groot als de eerder genoemde zwarte ruiter. Alleen de zwarte ruiter is in de zomer zwart en de tureluur is dan bruin met prachtige witte pareltjes. De snavel van de tureluur is wat korter en iets dikker dan die van de zwarte ruiter. Zwarte ruiter en tureluur in winterkleed verwar je misschien snel. Let dus op de snavellengte, het verschil in geluid (tu-wiet versus tu-re-lu-uu-uur) en de kleur poten en snavel (zwarte ruiter roodachtig, tureluur oranje). Lees verder