Vlog #17. Niet meer zo heel levende vogel

Met Sjaak wandelde ik gisteren door de Prunje, een uitgestrekt natuurgebied op Schouwen-Duiveland. Het was een drukte van belang met de fietsers, maar wat wil je: het weer was uitstekend en het toerisme is al in volle gang. Ik geef al die fietsers groot gelijk. Het is er prachtig. Wij wandelden over de dijk en zagen toen iets liggen aan de waterkant. Het bleek een vogel te zijn, maar helaas een niet-meer-zo-heel-levende vogel.

Lees verder

Waterral steekt het water over

Vorige week zaterdag had ik een waterral in beeld die langs de waterkant scharrelde. Op precies dezelfde plek in de Zouweboezem zag ik vanmorgen zelfs twee waterrallen. De ene stak het water door de lucht over. Dat ging te snel om mijn camera nog te kunnen richten. De tweede werd gesignaleerd door een medevogelaar. Ik kon nog net zijn laatste meters over het water filmen. De waterral is een stuk kleiner dan het waterhoen. Hij heeft bovendien een langere snavel die helder rood oplicht. Deze schuwe vogels laten zich zelden zien. De laatste weken is het vanachter het scherm daar in het rietveld van de Zouweboezem echter vaste prik dat je hem er ziet. Let op: resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst.

Waterral steekt over

De beste telescopen om vogels te kijken:

Waterral foerageert in de rietkraag

Gisteren publiceerde ik de opname van een cetti’s zanger vanuit de vogelkijkhut op de Philipsdam. Vandaag komt daar de waterral bij. Die schuimde namelijk ook door het riet. Eerst hoorden we hem ver weg in het struweel. Maar plots zagen we hem uit de rietkraag te voorschijn komen. Dat moment kon ik in alle rust opnemen. Kijk maar eens:

Waterral bij biologische boerderij ‘t Geertje

Vandaag twee vogelkijkhutten bezocht: eerst die in de Starrevaart bij Leidschendam en daarna door naar de minivogelhut bij biologische boerderij ‘t Geertje in Zoeterwoude. Het is danig wennen voor me nu ik noodgedwongen met dat Sony-apparaat van dochterlief aan de slag moet. Het is wel een fantastisch ding hoor, mits je een statief gebruikt en je doodstil kunt blijven zitten of staan. Ik heb namelijk de gewoonte om maximaal in te zoomen en dat betekent met dit apparaat vijftig keer. Met zo’n vergroting zie je elke trilling, zelfs die van een voorbij marcherende spitsmuis. De waterral die plots uit het riet te voorschijn kwam veroorzaakte ook een trilling, maar dan een van geluk. De eerste keer dat een waterral in mijn lens sprong. Het is slechts kort, maar het is er echt één!

de beste vogelgidsen voor kinderen