Recensie: Wadden. De Natuurgids, Dirk Hilbers

Dirk Hilbers, auteur van de natuurgids Veluwe, kondigt zijn gloednieuwe natuurgids met enige bravoure aan als dé natuurgids. En dat mag ook wel. De natuurgids Wadden is een natuurgids van formaat. Je vindt in deze natuurgids een mix van achtergronden, mooie illustraties, routebeschrijvingen en tips voor vindplaatsen van bijzondere flora en fauna. Meer heb je toch niet nodig als natuurliefhebber?

Lees verder

Recensie: Wad, Ruben Smit

Ruben Smit, maker van veelgeprezen natuurfilms als De nieuwe wildernis en De levende natuur, is ook de maker van Wad, zijn meest recente film. Een film over een van de belangrijkste natuurgebieden van ons land: de Waddenzee. En bij zo’n film hoort ook een boek. Een fotoboek dat de schoonheid van de Waddenzee nog eens extra aan het licht brengt. En ook dat boek heet even eenvoudig als doeltreffend: Wad. Dit boek te recenseren was voor mij liefhebber van wad en schor een groot genoegen.

Lees verder

Strandleeuweriken in de Peazemerlannen

 

Over de Peazemerlannen schreef ik al eerder. Ik filmde er een prachtige frater, maar daar houdt het verhaal niet mee op. Ik wandelde daar dus over de rechter strekdam in de richting van een hoogwatervluchtplaats. Na de bocht naar rechts zat een grote groep bergeenden en scholeksters. Omdat de eerste groep wel heel snel op de vlucht ging en de scholeksters ook aanstalten maakten om het luchtruim te kiezen, besloot ik niet verder te gaan. De vogels hebben hun rust nodig en die moet je ze dan ook gunnen.

Terug dus. De fraters waren al verdwenen. Maar daar hoorde ik opeens een ijl geluid dat ik onbewust al eerder had gehoord die ochtend. Thuis brengen lukte niet, maar toen zag ik opeens een groepje zangvogels zitten. Tussen het wier, aanspoelsel en wadplanten. Een groepje strandleeuweriken! Nooit zoveel strandleeuweriken bij elkaar gezien! Op de Oesterdam ooit twee en nu een stuk of acht á tien. Strandleeuweriken zijn met frater en strandgors graag geziene wintergasten. In de Peazemelerlannen dus, het uiterste puntje van Friesland. Een authentiek natuurgebied waar het heerlijk uitwaaien is.

Goede natuurboeken voor aan de kust:

Noordse stern in de haven van Lauwersoog

Jaren geleden werd ik gewezen op het meeste zuidelijke broedgeval van de noordse stern: in de Pluimpot bij Sint-Maartensdijk. Hij zat er te midden van een kolonie visdieven. Met de telescoop was het onderscheid met de visdief aardig te zien: geen zwarte punt op de snavel die geheel rood is. Minder in het oog viel dat de noordse stern laag op de poten staat en de visdief hoger. Dat zie je dan weer wel in mijn filmpje van vandaag. Overigens kan ik me vaag herinneren dat een paar jaar geleden een paartje noordse sternen in de Karrenvelden bij de Oesterdam tot broeden kwamen. Ik filmde er toen net een poelruiter.

De noordse stern is als broedvogels al een stuk talrijker in de Waddenzee. Maar dat je hem eind oktober nog ziet, dat mag bijzonder heten. Tijdens onze vakantie in Lauwersoog vorige week, zag ik opeens een noordse stern op de pier uitrusten. Er stonden een stevige bries, die opnames zijn een beetje verprutst. Gelukkig bleef hij in de haven hangen en kon ik hem zowel bij laag als bij hoog water filmen. Op het metalen hekwerk op het talud tegenover de veerboot naar Schiermonnikoog. 

Maak kennis met de noordse stern:

De leukste cadeautjes voor vogelaars:

Frater in de Peazemerlannen

 

De Peazemerlannen. Ben je aan de Friese Waddenkust, dan raad ik je een bezoek aan dit ongerepte natuurgebied aan. Het ligt buitendijks, is een groot kweldergebied dat door een dijkdoorbraak is ontstaan en je hebt er een fantastisch uitzicht tot aan Ameland aan toe. En dan nog het gegeven dat Paesens en Moddergat twee authentieke Friese dorpjes zijn, en dan weet je: hier valt veel te zien. En zou je geen vogels zien, dan nog is het er heerlijk toeven.

Ik zag er bijvoorbeeld fraters. Gelukkig hij die een frater ziet. Kleine zangvogels, ze lijken een beetje op kneutjes, uit het Hoge Noorden. Wintergasten dus die, zo zegt mijn veldgids Alle vogels van Europa, voorkomen in korte kustvegetatie, duinen en in woestenij. Duinen vind je niet in de Peazemerlannen, maar korte vegetatie wel en woestenij ook. Deze frater was er één van drie. Zaten ze bij elkaar, dan vlogen ze verschrikt op als ik mijn gezicht ook maar even liet zien. En dat is op zich opmerkelijk, want fraters zijn over het algemeen niet heel schuw. Gelukkig bleef deze frater, zolang hij alleen zat, wel voor mijn camera zitten:

De beste vogelgidsen voor kinderen:

Op zeehondensafari

De keren dat ik op zeehondensafari ging, liggen al jaren achter me. Eén keer voeren we de Waddenzee op. Ik meen vanuit Vlieland, maar het kan ook een ander eiland zijn geweest. En één keer vanuit Wemeldinge aan de Oosterschelde. Dat was tijdens een uitje van een zakenrelatie. Zeehonden gegarandeerd, want het gaat weer heel goed met deze watervlugge zoogdieren. Ik moet toegeven: ik vond dat lang niet altijd een zegen.

Lees verder

Vogels kijken op Terschelling

 

Alom aangeprezen als ideaal vakantie-eiland: Terschelling. Natuurlijk, veel mensen gaan voor de stranden en de festivals. Maar elke vogelaar zal begrijpen dat Terschelling een vogelparadijs is. Aan de zuidkant ligt de uitgestrekte Waddenzee, het belangrijkste natuurgebied van Nederland. Aan de noordkant stroomt de Noordzee, een natuurgebied dat niet onderdoet voor de Waddenzee. En te midden van die zilte natuur een eiland met een gevarieerd landschap: duinen, meren, kwelders, naald- en loofbossen. En buitendijks natuurlijk de slikken en schorren. En in die natuur wemelt het van de vogels. Meest waddenvogels, maar tijdens de trek- en broedperiode ook ontzettend veel zangvogels.

Lees verder

Lepelaars in de winter

Lepelaars die in een van de Nederlandse natuurgebieden broeden (en dat aantal neemt nog steeds toe), overwinteren voor het grootste deel niet in ons land. Vrijwel alle lepelaars vliegen aan het eind van de zomer naar het zuiden. Waarbij ongeveer 40% de winter doorbrengt in Zuid-Europa. In Frankrijk of Spanje bijvoorbeeld. De rest vliegt door naar gebieden diep in Afrika. Naar het befaamde waddengebied Banc d’Arguin bijvoorbeeld, ten westen van Mauritanië. Een van de bekendste onderzoekers van de trek van steltlopers is Theunis Piersma. Die meewerkte aan het boek Knooppunt Waddenzee en zelf ook een wonderschoon boek schreef over de trek van steltlopers: Reisvogels. In dit artikel gaat het me om de lepelaar die steeds vaker in Nederland de winter afwacht. Lees verder

Tureluur met vertraging

Een tureluur foerageert voor het vogelkijkscherm in de Balgzandpolder bij Den Helder. Eerst op normale snelheid, in het tweede deel heb ik de snelheid met 50% vertraagd. Kun je nog wat beter naar de bewegingen kijken. Een volgende keer zal ik de camera langer laten lopen. Dan komen de kringen op het water wat mooier en langer in beeld, denk ik.




Jonge tureluur in de Balgzandpolder

De Balgzandpolder is een van die natuurgebieden die enorm contrasteren met omliggende industrie. Wat heb je er te zoeken, vraag je jezelf af als je aan komt rijden. Maar kijk, het vogelkijkscherm biedt een weids overzicht over een parel van een natuurgebied. In het voorjaar scharrelen kuikens van kluut en tureluur vlak onder het scherm. Zoals deze jonge tureluur bijvoorbeeld. Een uit een nest van waarschijnlijk drie. En als het er vier waren, dan was de vierde waarschijnlijk niet meer in leven. Jonge kluten en bergeenden liepen er ook rond. Honderden oeverzwaluwen nestelen in de enorme hoop zand. En op het water de visdiefjes op de drijvende eilanden. Het is goed toeven daar in het Balgzand.