Tien dieren die je op de Veluwe gezien moet hebben

Jaarlijks bezoeken duizenden mensen een van de natuurgebieden op de Veluwe. Dit uitgestrekte gebied is een van de mooiste gebieden van ons land. Hoewel het voor een kustbewoner als ik een beetje bevreemdend is. Bossen die je het zicht op de horizon ontnemen. In plaats van een oneindige zee waarin de zon ‘s avonds langzaam wegzakt. Op de Veluwe leven veel bijzondere dieren en daarom in dit artikel tien dieren die je op de Veluwe gezien moet hebben. Waarom je ze gezien moet hebben, weet ik eerlijk gezegd niet. Het bekt wel lekker, maar verder is het natuurlijk een loze kreet. Alsof je vakantie niet geslaagd zou zijn als je een paar dieren niet zou hebben gezien. Maar het zou wel mooi zijn als je ze ziet, nietwaar?

Lees verder

De zilveren maan is terug op de Veluwe!

 

Jammerlijke berichtgeving te over over klimaat, biodiversiteit en natuur. Maar nu gelukkig ook een lichtpuntje: de zilveren maan is terug op de Veluwe. In een natuurgebied genaamd Het Wisselse Veen bij Epe. Ik lees erover op Nature Today. Waarschijnlijk zijn de eitjes of rupsen meekomen in maaisel uit andere natuurgebieden. Nou, sleep dan nog maar eens wat meer maaisel door Nederland!

Lees verder

Recensie: Natuurgids Veluwe, Dirk Hilbers

De natuurreisgidsen in de serie Crossbill Guides hebben één ding gemeen: ze zijn steengoed. Terwijl vrijwel alle voorgaande delen Engelstalig zijn, is het nieuwe deel Natuurgids Veluwe in het Nederlands geschreven. En dat verdient dit uitgestrekte gebied. Je kunt er volgens auteur Dirk Hilbers drie dagen lang wandelen zonder bos en heide te verlaten. Wil je weten welke bijzondere natuur op de Veluwe op je ligt te wachten, en waar precies, dan is deze gids precies wat je zoekt.

 

 

 

Lees verder

Bruine vuurvlinder op de Hoge Veluwe

Vandaag met het gezin door Nationaal Park de Hoge Veluwe rondgefietst op de iconische witte fietsen. Ik was vooral gespitst op dagvlinders. Groentje, bruine vuurvlinder en hopelijk zelfs een bosparelmoervlinder. De eerste twee doken ondanks harde wind zowaar op. De bruine vuurvlinder zelfs in tweevoud. Tot mijn grote frustratie overigens, want toen ze elkaar zagen begonnen ze aan een kwellend lange en flitsende dans door de lucht. Niet te filmen dus. Maar alle wezens komen eens tot bedaren en dus ook deze mannetjes bruine vuurvlinder. Die al een heel eind versleten zijn trouwens. Je ziet het aan de bovenzijde van de vleugels. De oranje vlekken zijn bijna helemaal afgesleten en zijn verkleurd naar geel. Maar goed, het is en blijft een bruine vuurvlinder. En weet je wat me opviel? Dat deze zo klein zijn. Vorig jaar filmde ik deze bruine vuurvlinder in Oostenrijk. Mensen, wat was die groot in vergelijking met dit vlindertje bij het Deelense Was.