Tijdgebrek dus ultrakort dit keer

Iedereen mens heeft het wel eens druk, ook ik. Vandaar dit ultrakorte filmpje waar zowel mijn montageprogramma als Youtube in een paar seconden klaar mee waren. Het heeft niet heel veel om het lijf, maar ik vermoed dat ik het nog eens als tussenbeeld ga gebruiken:

 

Grutto met op de achtergrond de kerktoren van Streefkerk




Soms zijn er zaken die een vogeltocht frustreren, en daarvan was gisteren sprake. Toch kon ik aan het eind van de middag nog even de wijk nemen naar de Donkse Laagten, een natuurgebied een paar kilometer bij ons vandaan. In de hoop nog wat beelden van grutto’s te kunnen schieten. Even voor de Donkse Laagten had ik het geluk dat een grutto op een paaltje stond. Ietwat cliché, zeg maar gerust: héél cliché, maar ik heb er nog iets van proberen te maken door hem te filmen vanaf mijn grondstatief. Zo kreeg ik de kerktoren van Streefkerk nog net in beeld. Was dit mijn eerste filmpje van een grutto, dan was ik er heel erg mee in mijn nopjes geweest. En waarom zou dat dan niet gelden voor het zoveelste filmpje van een grutto?

 

Knobbelzwaan stoomt op over een waterplas

Gisteren publiceerde ik het paartje krakeenden op de waterplas bij Streefkerk. Het was de zaterdag ervoor een rustige en zonovergoten dag. Het water was spiegelglad en alleen de vogels zorgden voor rimpels. Natuurlijk de altijd agressieve meerkoeten. Een paartje futen die helaas niet tot baltsen kwamen. Het paartje krakeenden dat zich uitgebreid begon te poetsen. Een kokmeeuw die neerstreek. En tot slot een knobbelzwaan die in het water gleed.

Knobbelzwanen zijn in deze tijd van het jaar behoorlijk agressief. Het territorium moet worden afgebakend en natuurlijk moet het vrouwtje worden verdedigd dan wel veroverd. Knobbelzwanen zijn voor veel mensen het toonbeeld van eeuwige trouw. Monogame dieren die elkaar trouw blijven tot de dood. Nu geldt dat inderdaad voor de meeste zwanen, maar toch komt er ook onder knobbelzwanen echtscheiding voor. En dat komt vaker voor dan we denken, zo lees ik in Vogels en de liefde. Lees verder

Een paartje krakeenden bij Streefkerk




Het was zaterdag mooi weer en ik had geen zin om er met de auto op uit te trekken. Ik zit alle dagen van de werkweek lang in de auto, het is wel een keer genoeg. En dus een ronde gefietst in de omgeving van Alblasserdam. Dan weet ik van te voren dat ik weinig bijzonders zal zien. Zeldzame soorten zijn in de Alblasserwaard wel heel zeldzaam. Maar wat geeft het? Dan maar een keer genoegen nemen met de gewonere soorten.

Het leuke is dat ik op een vogelblog een uitleg van de 20/80 regel tegenkwam. Die regel ken ik alleen uit de economie. Twintig procent van je klanten zorgen voor tachtig procent van de omzet. Of: twintig procent van de bellers nemen tachtig procent van de tijd op een afdeling in beslag. Zulke waarheden worden voortdurend door economen rond gestrooid. Er zal vast een kern van waarheid in zitten. Welnu, of de blogger econoom is, weet ik niet, maar ook hij strooide met deze wetmatigheid. Twintig procent van de vogelsoorten vormen tachtig procent van het totaal aantal vogels in een natuurgebied. En welke conclusie verbindt hij aan die wijsheid? Zorg dat je als beginnende vogelaars die twintig procent als eerste leert herkennen. Dan heb je de meeste vogels in een gebied te pakken. En kun je vervolgens je kennis gericht gaan uitbouwen. Lees verder

Een paartje wilde eenden

Een zonovergoten zaterdag. Een plasdras waar veenpluis, pinksterbloemen en zo nog wat planten in bloei staan. Grutto’s, tureluurs, bosruiters en groenpootruiters die rond scharrelen. De eerste kuikens van het jaar, namelijk van een stel meerkoeten. En er komen nog meer kuikens bij, want het koppeltje wilde eenden verricht ‘de daad’. Gefilmd bij de Broekmolen van Streefkerk. En nu ga ik op jacht naar de witvleugelstern die bij Kinderdijk rondvliegt. Of het me gaat lukken om deze zeldzame doortrekken te filmen, daarover later meer.

 

Groenpootruiter bij de Broekmolen

Gisteren liet ik de bosruiters zien, vandaag is de groenpootruiter aan de beurt die in hetzelfde plasdrasgebiedje voor de Broekmolen bij Streefkerk liep. Dat de ene dag de andere niet is, bleek vandaag wel. Ik dacht vanmorgen vroeg weer naar de Broekmolen te moeten rijden, maar nu liep er geen enkele steltloper. Het waterpeil was ook iets gezakt, zag ik. Ik vermoed dat de Broekmolen gisteren de hele dag heeft gemalen. Op de weilanden rondom de Donkse Laagten is het momenteel wat de vogels betreft kommer en kwel. Het gras wordt op grote schaal gemaaid en dan zie je de grutto’s, kieviten en tureluurs overal verweesd staan kijken. De ooievaar, blauwe reiger, purperreiger, zwarte kraai, buizerd en nog een paar van die schuimers profiteren ervan: die speuren elke vierkante centimeter af naar eetbare resten van eieren, kuiken enzovoorts.

Roodborst op een besneeuwd paaltje

De roodborst werd voorheen gezien als een kleine lijster, maar hij is nauwer verwant met de vliegenvangers, lees ik in het fraaie boek Wintervogels van Lars Jonsson. De roodborsten die je in de winter in ons land ziet, zijn vrijwel zeker afkomstig uit Scandinavië. Je kunt ze dan overal tegenkomen. In je tuin, in het park, in een rietkraag en dus ook op een besneeuwd paaltje midden in de polder.

Kleine zwanen drinken uit een bevroren sloot

IJs op de sloot en kleine zwanen in de wei. En dan is plots de sloot gevuld met zwanen die met gestrekte nekken drinken van het ijswater. Een winters tafereel dat gelukkig nog te zien is in de Alblasserwaard. Het schijnt niet goed te gaan met de kleine zwanen, las ik laatst in een column van Koos Dijksterhuis. Wat de oorzaken van de achteruitgang zijn, is volgens mij niet precies bekend, maar het zou de jacht kunnen zijn. Wel, ik hoop dat de boeren in de Alblasserwaard de kleine zwanen even gastvrij blijven verwelkomen als nu. Het is toch een schitterend gezicht, die kleine zwanen die met hun families hier komen overwinteren.

 

Wulp op een licht besneeuwd weiland

Dat het glibberen en glijden was op de polderwegen in de Alblasserwaard, is wat overdreven. Maar dat het oppassen geblazen was, heeft een kern van waarheid. Felle wind en een haast onzichtbare miezer maakten het filmen niet eenvoudig. Probeer dan eens vijftig keer in te zoomen zonder een trilling in het beeld te krijgen. Bij deze wulp in een besneeuw weiland bij Streefkerk lukte dat heel aardig. Hij zat dan ook links van de auto en de wind kwam van rechts. De auto als windscherm, en dat ging uitstekend.