2019: Het jaar van de wulp

Terwijl in Vlaanderen 2019 de steenuil Vogel van het jaar is, heeft Vogelbescherming Nederland 2019 uitgeroepen tot het jaar van de wulp. Daar is alle reden voor. Allereerst omdat het onze grootste steltloper is. Bekijk die enorm lange snavel maar eens. Geen vogel die dieper in de grond kan wroeten dan de wulp. Wist je trouwens dat het uiterste puntje van de snavel vol zenuwen zit? Zodat de wulp kan voelen of er een prooidier verstopt zit in de grond?

Lees verder

Kemphanentijd

Het is weer kemphanentijd. Zo vlak voor de zomer keren de eerste groepen kemphanen weer terug vanuit het Hoge Noorden. En weet je wat zo aardig is? Het zijn allemaal mannetjes. De kraagveren wapperen vaak nog aan de nek. Wil je kemphaanmannetjes in zomerkleed zien, dan nu snel de slikgebieden opzoeken.  Lees verder

Laat het geluid van onze nationale vogel niet verstommen

Laat het geluid van onze nationale vogel niet verstommen. Heel eerlijk: dat doe ik in dit filmpje haast wel. Door er een melodie onder te zetten die een beetje overheersend is voor mijn doen. Maar dat mag wel een keer, besloot ik in mijn wijsheid. Zolang we het geluid maar niet echt laat verstommen in de de zin van: dat de prachtige vogel definitief verdwijnt uit Nederland. Want daar zijn we hard naar op weg. Deze grutto’s filmde ik dit keer eens niet in de Alblasserwaard, maar in Polder Vockestaert bij Schiedam.

 

Grutto’s vechten om een territorium

In de Donkse Laagten kun je het van dichtbij meemaken: het wel en wee van de grutto’s. Baltsen, foerageren, rusten, alarmeren en natuurlijk ook: strijden om een territorium. Want een territorium mag wat kosten, sterker nog: moet wat kosten. De vrouwtjes houden de verrichtingen van de mannetjes ook in de gaten. Het sterkste mannetje maakt de meeste kans om verkozen te worden. En daarom: hanengevechten in de wei. Vaak niet heel lang, maar soms wel heel vaak.

Eerst landen de twee ‘kemphanen’ bij elkaar. Je ziet de staartveren wijd uit elkaar gaan. De lijven staan fier overeind. De twee uitdagers houden elkaar goed in de gaten. Om plotseling tegen elkaar op te vliegen. Een korte dans in de lucht en dan weer op de grond. Die luchtdans herhaalt zich een aantal maal. Dan landen de twee in het gras, lopen ze langzaam van elkaar vandaan en begint de eerste in de grond te pikken. Einde gevecht. Reken maar dat er nog een aantal confrontaties zullen volgen de komende weken. Lees verder

Kievit neemt een waterbad




Kort bericht, want dit behoeft geen toelichting: een kievit, een van onze weidevogels, neemt een waterbad in de Karrenvelden bij Baarland op Zuid-Beveland.

Boeken over intelligentie bij dieren:

 

Foeragerende grutto in de Donkse Laagten

Gisteren kondigde ik het al aan: ik ga dit voorjaar de grutto’s weer volgen in de Alblasserwaard. Vlak bij mijn woonplaats bevindt zich een van de belangrijkste grutto-gebieden in de Alblasserwaard. Je hebt er een aantal plekken waar je het wel en wee van de grutto’s van dichtbij kunt meebeleven. Vandaag een grutto die ik gisteren filmde. Vanaf mijn grondstatief, vanachter een houten hek. De grutto naderde steeds meer. Door het lage perspectief en het gras krijgt de opname een pastelachtige waas. Maar de grutto is scherp en daar gaat het om. Op de achtergrond gebeurt heel wat. Een haas loopt weg. Kieviten vliegen op. En ik meen dat er ook nog een grote zilverreiger opvliegt:

De beste reisgidsen voor vogelaars:

Mijn eerste grutto in 2018 in de Alblasserwaard

Vanmorgen hoefde ik niet ver van huis om mooie opnames te maken. De grutto was mijn doel, en gelukkig, ze zaten er nog ook, daar in de Donkse Laagten. In de Alblasserwaard is dit denk ik het beste grutto-gebied. Hier kunnen ze ongestoord broeden. De keerzijde is dat het verschil met omliggende weilanden wel heel erg schrijnend is. De weilanden aan de andere kant van de Geerweg zijn zo ongeveer vrij van broedende grutto’s en andere weidevogels. Maar ja, die worden dan ook intensief bewerkt.

De grutto dus, mijn eerste. Gefilmd met mijn Sony Cybershot en belangrijker nog: vanaf mijn grondstatief. Later deze week publiceer ik nog meer opnames van grutto’s vanaf mijn grondstatief. Door het lage perspectief krijgen deze een bijzondere pastelachtige tint. Volg mijn blogs van de komende week en je gaat het zien. Dit is alvast een voorproefje, mijn eersteling van dit jaar:

De beste lichtgewicht verrekijkers om vogels te kijken:

Oeverloper spuugt een braakbal uit

Toen ik op Koningsdag door de Brabantse Biesbosch toerde, filmde ik eindelijk een oeverloper van dichtbij. Twee zelfs. De eerste ‘schoot’ ik vanaf de brug bij de Bevert. Hij liep precies daar waar je een oeverloper verwacht: op de oever langs het water, druk op en neer wippend met zijn achterlijf. Waar dat toch goed voor is? De tweede filmde ik even later, bij het Gat van Lijnoorden. Als het hoog water is, rij je daar als het ware door het water heen. Ik had geluk: de oeverloper bleef geduldig zitten, was niet schuw wat oeverlopers vrijwel altijd zijn. Ik kon hem gedurende een paar minuten rustig filmen.




Braakbal
Thuis zag ik pas dat de oeverloper meer deed dan alleen maar uitrusten en een stukje lopen. Opeens vloog een zwart balletje door het beeld, plop in het water. Zoiets had ik niet eerder eerder gezien. In het begin van de opname speelt het tafereel zich op ware snelheid af. Helemaal op het eind heb ik het in slow motion gezet. Kan niet missen, dit moet een braakbal zijn. Ik kan me dat wel voorstellen. Slakkenhuisjes en andere onverteerbare etensresten moeten er toch een keer uit. En evenals uilen lozen oeverlopers die resten kennelijk in de vorm van een braakbal.

de beste vogelgidsen voor kinderen