Een ode aan de rosse grutto

In tijdschrift Vogels van Vogelbescherming Nederland las ik een interessant artikel over trekvogels, waaronder de rosse grutto. De rosse grutto is een taaie rakker en een fenomeen onder de vogels. Wist je dat deze prachtige steltloper in één ruk, dus non-stop, vliegt van zijn broedgebieden in Siberië naar de plek waar hij overwintert, in Nieuw-Zeeland, ongeveer elfduizend kilometer verderop? En dat hij die afstand in slechts acht dagen aflegt?

Lees verder

Rosse grutto’s op de Grevelingendam en een verslag van een vogelexcursie in het Frans

Vrijdag wandelden Sjaak en ik een stukje over het drooggevallen wad aan de Grevelingendam. Een paar zwoegende pierenstekers probeerden nog snel een paar zeepieren en zagers omhoog te werken voordat het opkomende water het slik weer blank zou zetten. Toeristen met een Chinese achtergrond zochten naar kokkels, oesters en ander eetbaars. En wij sjokten achter de wadvogels aan die zich echter maar moeizaam lieten vast leggen. Deze rosse grutto vormde de uitzondering.

Lees verder

De rosse grutto heeft haast

Een opmerkelijk artikel vandaag in dagblad Trouw. Ik kon het niet missen, want op de voorpagina wordt het al aangekondigd. Dat over de rosse grutto die haast heeft. En dat vanwege de klimaatverandering. Want, wat is het geval?

De Russische onderzoeker Eldar Rakhimberdiev doet onderzoek naar de rosse grutto. Hij legt uit dat door de klimaatverandering de sneeuw op het schiereiland Tajmyr gemiddeld vijftien dagen eerder begint te smelten. En dat betekent dat insecten ook steeds vroeger ontwaken, hun paringsdans doen, paren, eitjes leggen en uit het ei kruipen. En laten die insecten en hun larven nu precies het hoofdvoedsel vormen van de kuikens van de rosse grutto! En als het goed is, kruipen de kuiken uit het ei precies op de insectenpiek (het moment dat de meeste insecten op de toendra aanwezig zijn).

Lees verder

Een vlucht rosse grutto’s

Een kort bericht vandaag. Vorige week filmde ik deze vlucht rosse grutto’s langs de Grevelingendam. Bij hoog water zoeken ze in zwermen het talud op om er het getij af te wachten. Is het water weer een eindje gezakt, dan zwermen ze weer uit over de drooggevallen slikken.

De leukste cadeautjes voor vogelaars:


En nog wat foto’s van steltlopers op de Grevelingendam

Sjaak liet zich dit weekend ook inspireren tot het maken van een paar prachtige foto’s op de Grevelingendam. Tureluur, wulp, rosse grutto lieten zich fotograferen:

Wadlopen in Zeeland




Wil je wadlopen, dan denk je allereerst aan de Waddenzee. Geen wonder, want heel veel mensen dromen van een overtocht te voet van het vaste land naar een van de eilanden. Naar Schiermonnikoog bijvoorbeeld. Altijd onder leiding van een deskundige gids, want je wilt niet ingesloten raken door opkomend water. Het leuke is dat je tegenwoordig ook een korte wandeling kunt maken. Je vaart met een boot naar een zandplaat waar je van boord gaat. In drie uur tijd wandel je vervolgens naar Schiermonnikoog.

Wadlopen in Zeeland

Wist je dat je ook in Zeeland kunt wadlopen? Je kunt weliswaar niet oversteken naar een ander eiland, maar toch. Een paar uur dwalen over het slik, dat kan nog altijd. Maar let op: de meeste slikgebieden zijn niet toegankelijk voor wandelaars. En dat is maar goed ook, vind ik. Want een wandelaar is ook een verstorend wezen voor de vogels. Stapt één persoon het wad op, dan maken in een wijde kring vogels zich uit de voeten. En realiseer je: elke keer dat een bonte strandloper of rosse grutto opvliegt, kost hem dat energie. Energie die hij nodig heeft om de winter door te komen. Of in een paar dagen tijd terug te vliegen naar de broedgebieden in het Hoge Noorden of zelfs nog verder, in Siberië of op Groenland. Onderzoek wijst uit dat dit heel nauw let. De schorren van de Oosterschelde zijn uitermate belangrijk voor duizenden steltlopers die hier overwinteren of doortrekken. En daarom moeten we zuinig zijn op dit fantastische natuurgebied. Lees verder

De rosse grutto in Nederland

Wie grutto zegt, denkt meteen aan Limosa Limosa, de ‘Vogel des vaderlands’ of de koning van de weide. Maar wist je dat je nog een grutto kunt zien in Nederland? En nog in veel grotere aantallen ook? Het is de rosse grutto die van Carl Linnaeus de fraaie Latijnse naam Limosa lapponica kreeg. Lapponica betekent ‘uit Lapland’ en dan weet je waarschijnlijk voldoende. De rosse grutto broedt in het Hoge Noorden waaronder ook in Lapland. Zouden de Lappen ook rosse grutto’s hebben gegeten om aan dierlijke eiwitten te komen? Mocht je denken ‘wat een brute onderbreking’ dan wijs ik je op een van de duurste boekprojecten ooit in Nederland uitgegeven: de Nederlandsche Vogelen van Nozeman en Sepp. Het is Nozeman die aangeeft wel van een grutto op zijn bord te houden. Kennelijk was in vroeger tijden onze weidevogel op stelten een geliefd onderdeel van het menu.

Rosse grutto: vliegkampioen

De rosse grutto is evenals veel andere steltlopers een wintergast uit het Hoge Noorden. In het Handboek Vogels van Nederland en België lees ik dat deze prachtige steltloper in hoogvenen, moerassen en op de lage toendra aan de kust broedt. En dat hij na het broedseizoen het op een vliegen zet. De Limosa lapponica is een ware vliegkampioen. Meet maar eens na hoeveel kilometers hij aflegt om in Mauritanië te overwinteren. Neem om de verwondering te vergroten een locatie in Siberië. En evenals voor de zilverplevier en bonte strandloper speelt Nederland weer een belangrijke rol in het leven van de neef van onze eigen grutto. Lees verder

Rosse grutto in zomerkleed

Een kort bericht dit keer. Over een rosse grutto in zomerkleed. De kleine broer van ‘onze’ grutto trekt nu massaal door naar het noorden. Je kunt ze nog een weekje zien en dan zijn ze uit het land, op weg naar het hoge noorden.

Rosse grutto bij Anna Jacobapolder

Ter voorbereiding van een excursie vandaag eens over het Zeeuwse eiland Sint-Philipsland gezwierd. De directe omgeving van de oude veerhaven is bij afgaand water een leuk punt om vogels te kijken, zo ontdekte ik. Groepen rotganzen, wat steltlopers en zowaar een ijsvogel die vanaf de rotsblokken aan het jagen was. Na tureluur, zilverplevier en scholekster landde er plots een rosse grutto. En die begon meteen naar voedsel te zoeken op de vloedlijn. De rosse grutto is iets kleiner dan de ‘gewone’ en zijn snavel is wat korter en bovendien licht opgewipt. Zou hij opvliegen dan zie je een ander duidelijk verschil: op de stuit van de rosse grutto wit in de vorm van een wig, op die van de ‘gewone’ in de vorm van een blok.

beste vogelgidsen voor aan de kust