Vogels kijken op Oostflakkee

Van Sjaak ontving ik weer een lading foto’s waar ik eerlijk gezegd een beetje jaloers van werd. Hij woont in onze voormalige woonplaats Ooltgensplaat waar je pardoes de Hellegatsplaten in loopt. Of het Grote Gat. Naar het Watergat moet je iets meer moeite doen, op de fiets of per auto. Maar dan heb je kans om een Temmincks strandloper te zien! Een steltloper die ik nog nooit heb gezien.

Lees verder

Over roodborsttapuiten en windmolens

Gisteren waren de roodborsttapuiten de enige zangvogels die ik met de camera wist vast te leggen. Een familie hield zich op bij de Slufter op de Maasvlakte. Vanaf het prikkeldraad en struiken hielden ze de omgeving in de gaten en joegen ze achter insecten aan. En de windmolens boven hen wiekten onverstoord door.

Lees verder

Roodborsttapuit in de Slikken van Flakkee

Vanwege de halve finale Engeland – Kroatië slechts een kort bericht. Heel veel woorden hoef ik ook niet te wijden aan deze roodborsttapuit. Hooguit dat we zaterdag een hele familie roodborsttapuiten zagen in dit uitgestrekte natuurgebied. Sjaak wist hem van dichtbij te fotograferen en daarvan getuigt de foto boven dit korte verslag.

De leukste cadeautjes voor een vogelaar:

Roodborsttapuit op de kliffen

Een kort bericht vandaag, want deze opname spreekt vanzelf: een roodborsttapuit (mannetje) op de kliffen van Picardië. De roodborsttapuit mag je gerust beschouwen als de nationale vogel van Frankrijk, want ik kom hem er vrijwel overal tegen.

De beste verrekijkers van dit moment (gerangschikt per prijsklasse):

Vogels in de Morvan: een roodborsttapuit

De roodborsttapuit is een van de vele soorten vogels die je in de Morvan kunt zien. Je ziet ze vaak op een uitstekende tak in een heg langs een wei zitten. Samen met grauwe gors en cirlgors. Deze filmde ik langs de weg bij het fraaie en gezellige pelgrimsstadje Vézelay.

 

Overwinterende roodborsttapuit

Een grijze ochtend met hele fijne motregen, niet ideaal om vogel te filmen. Zeg maar gerust: onmogelijk weer om vogels te filmen. Die ultrafijne druppels zijn natter dan je denkt en dwarrelen elke richting in, het liefst naar de lens van mijn camera. Ondanks dat toch erop uitgetrokken en tussen die buitjes door gelukkig één wapenfeit kunnen boeken: een mannetje roodborsttapuit filmen. Verreweg de meeste roodborsttapuiten verkeren momenteel in zuidelijker sferen, maar een klein aantal blijft in Nederland ‘hangen’. Waaronder dit mannetje. Hij vloog van kale struik naar rietstengel en paaltje. Korte vluchten, kaarsrecht en pijlsnel. Typisch een roodborsttapuit op zoek naar voedsel. Het is een gok. Als het een zachte winter blijft, zal hij overleven en als eerste een territorium kunnen bezetten. En wel het beste territorium. Gaat het langdurig vriezen, dan is de kans groot dat hij het loodje legt. Dat beste territorium is er dan nog wel, maar dat zal in het begin van de lente dan worden bezet door een soortgenoot die de winter ontvluchtte.

Roodborsttapuit in de Biesbosch

Een tijdje geleden sprak ik een van de molenaars in Kinderdijk en die vertelde me dat een roodborsttapuit vorig jaar zorgde voor een toeloop van vogelaars. Een roodborsttapuit bij de Hoge Molen was kennelijk bijzonder genoeg om een massa mensen in de benen te krijgen. Afgelopen zaterdag zag ik een roodborsttapuit in de Biesbosch. Geen enkel ander mens die hem zag, dat kon ook moeilijk, er was verder niemand. Volgens mijn vogelgids is het zo bijzonder niet dat je een roodborsttapuit in de winter ziet, maar dit was mijn eerste. Duidelijk in winterkleed, eenzaam in een hoekje aan het water. Af en toe dook hij in het gras, waarschijnlijk om een insect of worm te verschalken. Om daarna terug te vliegen naar een uitkijkpunt. Een struikje, een verdroogde berenklauw of een paar afgekloven takken. Dat afkluiven was het werk van de twee paarden die er sjokten. Daar kwamen ook de gewenste mensenmassa’s niet op af, getuige het feit dat ze beide hun edele hoofd zowat door het autoraampje duwden en smeekten om aandacht. Geen mens die naar de stumpers omkeek, ook ik niet, want er zat een roodborsttapuit.

vogels kijken in frankrijk

Verschil moet er zijn

Voor de meeste vogels geldt dat er verschil moet zijn. Meestal ziet het mannetje er heel anders uit dan het vrouwtje. Soms ook niet. Bij de ooievaar is het verschil lastig te zien, bij de kokmeeuw en kluut ook. De roodborsttapuit zit juist in de categorie vogels waar er flink verschil te zien is. Hoe, dat maakt deze video je duidelijk. Deze roodborsttapuiten zaten in de Brenne in Frankrijk waar je ze in de heggen langs vrijwel elk weggetje tegenkomt.

Boeken algemeen