Roerdompen kijken in de Biesbosch

De roerdomp is een mysterieuze vogel die elke vogelaar graag wil zien. Maar helaas, hij leidt nogal een verborgen leven. En treedt de roerdomp eens uit zijn leefwereldje, dan nog zie je hem nauwelijks. Hij is namelijk perfect gecamoufleerd: zijn verenkleed heeft precies dezelfde kleuren als het riet en de andere planten waartussen hij leeft. Vanmorgen ging ik in de Biesbosch op zoek naar de roerdomp.

Lees verder

Vrouwtje rietgors

Vanmorgen weer eens een ronde gemaakt om de Crezéepolder bij ons aan de overkant van de rivier (naar de eerste roman van Jan Siebelink die ik ooit las, daarna volgden er vele). Op de oevers zaten veel watersnippen die ik echter pas opmerkte zodra ze verschrikt opvlogen. Een bonte strandloper vloog een paar keer hoog over. En op het eiland tegenover één van de gluurmuren zat een grote groep steltlopers die ik niet kon thuisbrengen. Ik sjouwde daar rond met mijn camera. Mijn verrekijker had ik thuis gelaten. Het was veel te warm om mezelf helemaal vol te hangen met apparatuur.

Lees verder

Baardmannetjes in het Lauwersmeer

 

De vakantie van mijn kinderen zit er bijna op en dus ook die van mij. Dat komt goed uit, want tijdens ons verblijf deze week aan het Lauwersmeer kwamen weer heel veel mooie soorten voorbij. Hoewel het weer behoorlijk grijs was, met langdurige motregen en af en toe een behoorlijke regenbui, wist ik vogels als de Noordse stern, frater, strandleeuwerik, roodhalsgans en de zeearend te filmen. En de baardmannetjes niet te vergeten. Die waren werkelijk de allerlaatste soort die ik wist te filmen tijdens de vakantie en ik publiceer dat filmpje nu als eerste.

Toen we maandag arriveerden, reed ik meteen naar de vogelkijkhut bij het Jaap Deensgat. Daar had ik al veel over gelezen. Een van de plaatsen die ik beslist moest bezoeken. Een vriendelijke fotograaf stond al een tijdje te wachten bij de verzamelplaats voor de grote grazers. Of beter gezegd: tegenover het Roodkeelplasje. Op welke vogels hij stond te wachten, vroeg ik hem. ‘Op de baardmannetjes,’ antwoordde hij monter en hij liet me een prachtige foto zien van baardmannetjes op het betonnen blok aan de rand van de rietkraag. Hij vertelde me dat dit een van de beste plekken was om baardmannetjes te fotograferen. ‘Maar vandaag staat er teveel wind en dus wordt het niets,’ concludeerde hij. En even later zag ik hem in de auto voorbij komen. Toen had ik mijn eerste soort al gefilmd: een tapuit op doortrek, op nog geen vijf meter afstand en ik doodstil liggend op de weg. En de fotograaf kwam ik later op deze plek ook weer tegen.

De hele week woei het behoorlijk. Slechts één keer hoorde ik de baardmannetjes, maar zien lieten ze zich niet. Tot vanmorgen. Een zonovergoten dag, rijp op het gras en dus snel een laatste bezoek aan de vogelkijkhut. Ik was de eerste bezoeker en dat is altijd fijn en zeker vandaag: de baardmannetjes trokken voorbij. Zolang ik niet bewoog, trokken ze zich niet veel van me aan. Een paar mannetjes en vrouwtjes, eerst met behoorlijk tegenlicht en toen ik terugliep naar de auto met warm licht van achteren.

Baardmannetjes zijn insecteneters. Je ziet het aan de spitse snavel. In de winter, en zeker wanneer het koud is, stappen ze echter over op de zaden in de rietpluimen. In mijn filmpje zie je ze inderdaad van zaadjes uit de pluimen pikken.

Beste plekken om vogels te kijken bij Lauwersoog
Wil je weten wat de beste plekken zijn om vogels te kijken bij Lauwersoog, bekijk dan dit overzicht.

De beste vogelgidsen van dit moment:

Kijk eens een zingende rietzanger in zijn rode bek

Een fanatiek zingende rietzanger in de Zouweboezem. Dat is daar heel gewoon, maar dat je hem zo goed en lang ongestoord kunt bekijken, dat vind ik best bijzonder. En kijk eens naar die bek van de rietzanger. Prachtig oranjerood van binnen. Zouden die zingende zangvogels nog op een andere manier communiceren met hun soortgenoten? Door de felle kleur van de binnenkant van hun bek? Naast zangsignalen ook kleursignalen? Ik weet het niet, dus dit is een volstrekt speculatieve vraag. Maar ik vraag het me ondertussen wel af.

De beste natuurreisgidsen voor vogelaars:

Mijn beste gebieden om de snor te zien

Lok vlinders en bijen naar uw tuin: bestel Vivara insectenhuisjes!

Vanmorgen filmde ik zowaar van dichtbij een snor! Dat is een gelukje, want dat lukt niet zomaar. De snor is redelijk schuw en zingt vaak vanuit dichte begroeiing. En daarbij komt: hij staat op de Rode Lijst en dat geeft wel aan dat het in Nederland niet best gaat met deze bijzondere rietvogel. Waar kun je deze fotogenieke rietvogel nog horen en zien? Ik geef toe: ik ben hem nog niet in veel gebieden tegenkomen. Maar wel in een aantal. In dit artikel dus mijn beste gebieden om de snor te zien. Lees verder

Zingende snor in de Zouweboezem

De snor stond hoog op mijn verlanglijstje van te filmen vogels. Het valt namelijk niet mee om een snor te filmen. Hij is ten eerste redelijk schuw en zal zelden pal voor je neus zijn snorrende lied zingen. Ook zit hij vaak laag in de begroeiing, filmen is dan onmogelijk. En omdat het een rietvogel is, zit er vaak een rietstengel in de weg. Hoe hard ik ook roep tegen mijn camera, hij stelt dan altijd scherp op die stengel. De laatste reden is met recht een trieste reden: de snor is één van de 87 vogelsoorten die op de Rode Lijst staan. De populatie wordt ingeschaald als ‘kwetsbaar’. Lees verder

Zingende blauwborst aan een rietstengel

Een filmpje dat geen verdere verduidelijking behoeft: een zingende blauwborst aan een rietstengel in Polder Vockestaert boven Schiedam.

De beste verrekijkers om vogels te kijken (ingedeeld per prijsklasse):

Herken het vrouwtje blauwborst




Gisteren moest ik toch even goed nadenken. Welke vogel zag ik nu weer voor me – in het riet, in het gras, op het wandelpad? Nooit eerder gezien, in elk geval niet bewust. Het leek op een… een ja, blauwborst, maar dan wel een heel bleke. Geen blauwe borst, maar een fijne donkere tekening op de borst. En toen bedacht ik me: dat moet een vrouwtje blauwborst zijn. Ze verzamelde allerlei materiaal, daar in Polder Vockestaert bij Schiedam. Een waar eldorado voor wie rietvogels als blauwborst en snor wil zien. En met dat materiaal dook ze het rietveld in om weer te voorschijn te glippen zonder. Terwijl de heren blauwborst zich schor zongen, bouwde het vrouwtje blauwborst haar verborgen nest. Ze trok zich niet heel veel van me aan en dook een keer zelfs vlak voor mijn voeten op. Ze wipte tussen de poten van mijn statief heen en naderde me tot op geen twee meter. Stil zitten is dan het devies. Vooral niet bewegen en ook niet kuchen of proesten. En een beetje geluk hebben dat er geen wandelaar of hond aan komt zakken. Zie hier dus mijn blauwborst zonder blauw:

 

Blauwborst in Polder Vockestaert

Vandaag bezocht ik Polder Vockestaert boven Schiedam. Dit gebied had ik nooit eerder bezocht, maar wat een eldorado zeg! De blauwborsten vliegen je om de oren. Snor, rietzanger, winterkoning, rietgors en zelfs een roerdomp kwamen voorbij. Vanaf de wandelpaden kun je hier de lente op een wel heel speciale manier beleven. Vroeg in de ochtend klinken overal vanuit het riet vogelgeluiden. Vaker hard dan zacht. Klik hier trouwens voor praktische informatie over dit fantastische gebied. En zo stuitte ik op een blauwborst die wel heel fanatiek bezig was. Landde hij de ene keer pardoes op een pluim, een andere keer pakte hij een rietstengel beet. Stapje voor stapje kwam ik dichterbij. De opname hieronder maakte ik van wel heel dichtbij. Ik heb natuurlijk nog meer opnamen en die zal ik de komende dagen gaan delen. Voor nu deze, mijn beste opname van een blauwborst ooit:

De beste verrekijkers voor beginnende vogelaars:

Een blauwborst zie je zelden in je eentje




De blauwborst is weer in het land, alweer een paar weken, en vandaag was mijn missie: het filmen van een blauwborst. Ik twijfelde nog tussen Tongplaat en Zouweboezem. Ik koos voor de Zouweboezem, omdat dat gebied natuurgebied wat compacter is. Ik maak mezelf ook wijs dat de zangvogels in de Zouweboezem een stuk minder bang zijn. Tjiftjaf, fitis, winterkoning, kneu, groenling, cetti’s zanger, rietzanger, het zit allemaal vlak naast het pad en laat zich niet snel afschrikken. Dat bleek ook vanmorgen. Terwijl ik op het vlonder tafeleenden zat te filmen, zat een meter achter me de cetti’s zanger. Weliswaar verstopt in het riet en dus onzichtbaar, maar toch. Zijn explosieve riedel knalde in mijn oren. Lees verder