Vrouwtje blauwborst verzamelt nestmateriaal

Dit had ik nog nooit eerder gefilmd: een vrouwtje blauwborst dat nestmateriaal aan het verzamelen is. Ik filmde haar in Polder Vockestaert, languit liggend op het wandelpad. Het vogelgezang op de achtergrond is authentiek: een zingende blauwborst.

De beste camera’s om vogels te fotograferen:

Zingende blauwborst aan een rietstengel

Een filmpje dat geen verdere verduidelijking behoeft: een zingende blauwborst aan een rietstengel in Polder Vockestaert boven Schiedam.

De beste verrekijkers om vogels te kijken (ingedeeld per prijsklasse):

Laat het geluid van onze nationale vogel niet verstommen

Laat het geluid van onze nationale vogel niet verstommen. Heel eerlijk: dat doe ik in dit filmpje haast wel. Door er een melodie onder te zetten die een beetje overheersend is voor mijn doen. Maar dat mag wel een keer, besloot ik in mijn wijsheid. Zolang we het geluid maar niet echt laat verstommen in de de zin van: dat de prachtige vogel definitief verdwijnt uit Nederland. Want daar zijn we hard naar op weg. Deze grutto’s filmde ik dit keer eens niet in de Alblasserwaard, maar in Polder Vockestaert bij Schiedam.

 

Mannetje rietgors in het kort en vertraagd

Vandaag een kort bericht. Dat van een mannetje rietgors in Polder Vockestaert. Ik geef toe: het is al Polder Vockestaert dat deze week de klok slaat, maar dat verdient dit gebied beslist. Laten andere gemeenten een voorbeeld nemen aan Schiedam door hun eigen Polder Vockestaart aan te leggen. De rietgors dus. Beslist niet zeldzaam, wel altijd leuk om te filmen:

De beste camera’s om vogels te fotograferen:

En weer terug naar Polder Vockestaert

Het is deze week alles Polder Vockestaert wat de klok slaat. Een ode aan nieuwe natuur, aangelegd op een plek waar voorheen verknoeide natuur lag. Vermoed ik. Zelfs de oudere vogelaars die ik er trof konden zich niet meer herinneren hoe Polder Vockestaert er tien jaar geleden bij lag. Was kennelijk niet erg in trek, concludeer ik dan. Er kwam geen hond. Nu wel. Letterlijk. Mensen met honden komen langs. Meestal niet best wanneer je vogels kijkt. Maar eerlijk is eerlijk: ik nam ze voor lief, want dit natuurgebied is ook een recreatiegebied. Het een is er niet zonder het ander. En ondertussen wemelt het er van de rietvogels waaronder deze verrassende soort: de winterkoning. Ze zongen tegen elkaar op. Eerst de een, dan de ander. Hoog in de stengel. En ze lieten mij dicht naderen. Totdat het ze te gortig werd en weg waren ze. Als een schicht, laag over de grond. Bij Sliedrecht wil een lokale partij ook een natuur-recreatiegebied realiseren. Laat ze maar eens in Polder Vockestaert gaan kijken. Ter inspiratie ende vermaek.

Nieuw natuurgebied boven de A15?

Vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen werd bekend dat D66 Sliedrecht een groot natuur annex recreatiegebied wil realiseren boven de A15. Ter bescherming van het Groene Hart en tegen de verrommeling. Het moet ‘één bio-divers natuurgebied’ worden, zo geeft lijsttrekker René de Munck aan.

In eerste instantie was ik nogal sceptisch. Kan dat wat worden, zo’n natuur-recreatiegebied? Zal niet al snel het recreatie-element domineren ten koste van de natuur? Veel honden, joggers en wielrenners? En wat voor natuur staat D66 Sliedrecht eigenlijk voor? Weer een bos zoals het Alblasserbos? In de context van de Alblasserwaard met zijn uitgestrekte weilanden nog altijd een wat merkwaardige verzameling bomen. Niets mis mee trouwens. Ik filmde er ooit een taigaboomkruiper en mijn eerste matkop. Prachtig, maar als ik denk aan natuur in de Alblasserwaard dan denk ik in eerste instantie niet aan een bos. Dan doemen rietvelden en kruidenrijke weilanden op mijn netvlies op. En anders een broekbos met elzen in een laagje water. Ik sluit daarmee aan bij de oproep van Vogelbescherming Nederland: Laat Nederland waterland blijven.  Lees verder

Herken het vrouwtje blauwborst




Gisteren moest ik toch even goed nadenken. Welke vogel zag ik nu weer voor me – in het riet, in het gras, op het wandelpad? Nooit eerder gezien, in elk geval niet bewust. Het leek op een… een ja, blauwborst, maar dan wel een heel bleke. Geen blauwe borst, maar een fijne donkere tekening op de borst. En toen bedacht ik me: dat moet een vrouwtje blauwborst zijn. Ze verzamelde allerlei materiaal, daar in Polder Vockestaert bij Schiedam. Een waar eldorado voor wie rietvogels als blauwborst en snor wil zien. En met dat materiaal dook ze het rietveld in om weer te voorschijn te glippen zonder. Terwijl de heren blauwborst zich schor zongen, bouwde het vrouwtje blauwborst haar verborgen nest. Ze trok zich niet heel veel van me aan en dook een keer zelfs vlak voor mijn voeten op. Ze wipte tussen de poten van mijn statief heen en naderde me tot op geen twee meter. Stil zitten is dan het devies. Vooral niet bewegen en ook niet kuchen of proesten. En een beetje geluk hebben dat er geen wandelaar of hond aan komt zakken. Zie hier dus mijn blauwborst zonder blauw:

 

Blauwborst in Polder Vockestaert

Vandaag bezocht ik Polder Vockestaert boven Schiedam. Dit gebied had ik nooit eerder bezocht, maar wat een eldorado zeg! De blauwborsten vliegen je om de oren. Snor, rietzanger, winterkoning, rietgors en zelfs een roerdomp kwamen voorbij. Vanaf de wandelpaden kun je hier de lente op een wel heel speciale manier beleven. Vroeg in de ochtend klinken overal vanuit het riet vogelgeluiden. Vaker hard dan zacht. Klik hier trouwens voor praktische informatie over dit fantastische gebied. En zo stuitte ik op een blauwborst die wel heel fanatiek bezig was. Landde hij de ene keer pardoes op een pluim, een andere keer pakte hij een rietstengel beet. Stapje voor stapje kwam ik dichterbij. De opname hieronder maakte ik van wel heel dichtbij. Ik heb natuurlijk nog meer opnamen en die zal ik de komende dagen gaan delen. Voor nu deze, mijn beste opname van een blauwborst ooit:

De beste verrekijkers voor beginnende vogelaars: