Paarse strandloper EYY meldt zich

Tussen de tientallen paarse strandlopers op de Pier van Hoek van Holland zit er één die rijk behangen is met ringen. Om de ene poot (ik weet niet wat bij een vogel links of rechts is), hangt een groene ring met een flap. Op de flap staat de drie-letterige code EYY. Om de andere poot hangen zelfs twee ringen. Een metalen ring met ongetwijfeld een code. Maar die kan ik niet lezen op die afstand. En een oranje kleurring. In de naam van de wetenschap versieren we tegenwoordig zelfs wilde vogels met allerlei metaal en plastic. De vraag is achter waar je als goed bedoelende vogelaar die waarneming kunt melden. Dat blijkt een verhaal vol hindernissen en frictie. Oftewel: hoe je een vogelaar compleet tureluurs kunt maken…

P.S.

Een beetje ongebruikelijk, een P.S. bovenaan een artikel, maar ik vind dat ik het prominent in beeld moet brengen. Ondertussen hebben een paar mensen gereageerd op mijn bromblog. Zij bevestigen dat het melden van een ring ingewikkeld kan zijn. Maar ook leggen ze me uit dat het ringen van vogels niet alleen voorbehouden is aan wetenschappers in georganiseerd verband. Sterker nog, ringers zijn vaak op eigen initiatief actief en zijn liever in het veld met de vogels dan ergens achter een blauw scherm. Geef ze eens ongelijk! Ook de belangrijkste website voor het vinden van ringers is het resultaat van noeste arbeid van één persoon. Zoveel inzet, dat roept mijn bewondering op. Verhaal van hieronder blijft staan (iedereen heeft tenslotte recht om eens lekker te brommen), maar er moet nog wat bij om het te nuanceren en om de ringers recht te doen. Dat vind ik het belangrijkst, want ik wil iedereen recht doen. Je leest hier mijn aanvulling op onderstaande blog. En paarse strandloper EYY heb ik gemeld bij zijn ringer uit Noorwegen. Zijn levensloop lees je hier. Met dank alvast aan Renno, Henk, Albert en Kjell.

Wil je mijn bromblog nog lezen, die is nog ongewijzigd te raadplegen:

Lees verder

De paarse strandlopers op de Brouwersdam

Ze zijn er weer. Ik heb het met eigen ogen aanschouwd en het valt niet te loochenen: de paarse strandlopers. Op de Brouwersdam, waar ik gisteren plat op het talud lag om ze te filmen. En dat viel nog niet mee. Anders dan op de Zuidpier van IJmuiden zijn de paarse strandlopers op de Brouwersdam nog behoorlijk schuw. Niet zo schuw als een wulp, maar toch. Op de Zuidpier ben ik gewend dat paarse strandlopers zich tot een paar meter laten naderen. Nou, dat is op de Brouwersdam niet het geval. Dat zal vast komen doordat er soms onverlaten met honden of op mountainbikes over het talud denderen. Dat maakt zelfs de meest tamme vogels kopschuw.

Maar toch. Met een redelijke lens haal je ook op de Brouwersdam de paarse strandlopers dichtbij. Voorzichtig, voetje voor voetje in slow motion het talud afdalen. Geef de vogels in de buurt de gelegenheid om zich langzaam uit de voeten te maken. Rotganzen vliegen heus zo snel niet op. Mits je ze maar omzichtig benadert. Vliegt de boel op, dan vliegen ook de minst schuwen op. Want reken maar dat de scholeksters een alarmkreet over het water laten rollen. En dat alarm is zo aanstekelijk dat de hele bende zonder aarzelen opvliegt en zich uit de voeten maakt. Strijken ze een eindje verder neer, dan kost het je extra moeite om ze opnieuw te benaderen. Je bent voor de vogels nu de verpersoonlijking van het kwaad. En dat gaan ze het liefst maar uit de weg. Vertrouwen winnen kost nu extra tijd. Lees verder

Paarse strandloper in de branding van de Brouwersdam

Het is juist hoog geweest, het talud valt deels droog. Golven spoelen nog over het vlakke stuk, steltlopers als paarse strandloper, steenloper, drieteen en kanoet speuren naar voedsel. In deze opname de paarse strandloper. Op Tholen zie je geen paarse strandlopers en tijdens excursies naar de Brouwersdam in mijn tienerjaren was de paarse strandloper een graag geziene steltloper. Vandaar mijn voorliefde voor deze vrij onopvallende steltloper (denk ik).

Als je veren maar goed zitten

Overleven in de winter valt voor de meeste dieren niet mee. Kou, regen, sneeuw, wind en voedselgebrek, het zijn vaak barre omstandigheden. Wil je als kustvogel overleven dan is een puik verenkleed allernoodzakelijkst. Onverzorgde veren laten water en kou door en dan hoeft het echt niet te vriezen om snel het loodje te leggen. Niet gek dus dat deze paarse strandloper zich twee minuten lang aan het poetsen is. Veertje voor veertje wordt door zijn snavel gehaald. Het verendek sluit weer en is lekker vet en dus waterafstotend. Dat is voor een koolmees in het park al belangrijk, maar voor zo’n kustvogel nog veel meer. Hij zoekt immers in de branding naar voedsel. Waar hij geregeld kennis maakt met het koude water van de Noordzee. Op de achtergrond hoor je trouwens een stel andere vogels die je op de Zuidpier van IJmuiden ziet. Zilvermeeuwen natuurlijk, en de steenlopers. Maar ergens hoor je ook de piep van een pieper. Jazeker, een waterpieper!

banner vogelmemory

Paarse strandloper en steenloper gezamenlijk op zoek naar voedsel

Het is de tijd om paarse strandlopers te zien. Op de pieren van Scheveningen, IJmuiden en Den Helder is deze gedrongen steltloper weer te zien. Op het strand zie je ze zelden, gehecht dat ze zijn aan rotsachtige bodem. Daar zie je ze voortdurend in mossels, zeepokken en richels pikken op zoek naar voedsel. Af en toe spat er een druppel zout water uit de snavel. Klotst het water over de rotsen, dan rent hij verschrikt weg om een moment later weer met het terugstromende water mee te rennen in de hoop dat er iets eetbaars is aangespoeld. Het is een van mijn ultieme wintervogels. Een winterexcursie naar de Brouwersdam of een de pieren zonder paarse strandloper zou niet af zijn. Deze steltloper is vrij tam, je kunt ze vaak tot redelijk dichtbij benaderen, en dat maakt ze zo fotogeniek. Evenals de steenloper waarmee de paarse strandloper vaak optrekt. Zo ook hier in Scheveningen.

de beste vogelgidsen 2016

Paarse strandloper en een steenloper met voedselnijd

Van roofvissen als zeebaars en makreel was het me wel bekend: zodra een school prooivisjes in zicht komt, ontstaat er voedselnijd. De roofvissen strijden als een dolle om de prooivisjes die alle kanten uitzwemmen en vaak met tientallen tegelijk boven water springen. Voedselnijd, het komt ook onder vogels voor. Kijk maar eens naar de opname hieronder. Een paarse strandloper, zo op het oog een gedweeë steltloper, zoekt naar voedsel op de Zuidpier bij IJmuiden. Voortdurend pikt hij naar kleine zeebeestjes. Zo veel ijver is wel nodig ook: hoewel het weer aan de kust niet al te bar is, kost een winter extra energie. Veel voedsel vergaren dus!

Een steenloper, ook vaste gast op de Zuidpier, denkt er net zo over. Steenlopers zijn prachtige vogels om te zien, richt je verrekijker maar eens op zo’n beestje. Steenlopers zijn wel iets feller dan paarse strandlopers. En net iets forser. Zoveel gewicht, dat moet je in de weegschaal gooien. De paarse strandloper is geen partij. Telkens wanneer de steenloper aanzet, wijkt de paarse. Geen teken van agressie, alleen maar het terug deinzen. Ze kunnen verder prima samen hoor. Langs de hele Zuidpier zie je paarse strandlopers en steenlopers dezelfde stenen delen. Met onder hen het klotsende water van de Noordzee. Ik vind het altijd wel iets hebben, de kust in de winter. Ben je in de buurt, ga dan zeker eens uitwaaien op de Zuidpier. Neem verrekijker of telescoop mee. Er is altijd iets bijzonders te zien.

filosofie

Over paarse strandlopers op de Zuidpier bij IJmuiden

De Zuidpier bij IJmuiden steekt als een krom mes drie kilometer de Noordzee in. Sommige zeevogels beschouwen de pier als een voedselrijke rotswand. Scholeksters bijvoorbeeld, die overigens ook op strand en slik prima uit de voeten kunnen. Voor steenlopers geldt hetzelfde. Voor paarse strandlopers bepaald niet. Die blieven geen zand en slik en zijn zelfs getooid met dezelfde kleur veren als de rotsen waarop ze leven. Je moet soms goed kijken wil je er een zien. In de winter zie je langs de hele Zuidpier. Heb je er een in het vizier dan zul je zien dat ze bepaald niet schuw zijn. Je kunt ze vrij dicht naderen. Beweeg je rustig en pas goed op daar tussen de rotsen. Ze zijn glad en liggen soms los. Paarse strandlopers heb ik nog nooit zien struikelen, maar die zijn dan ook gezegend met een heel ander gestel dan ons mensen. Er zijn al te vaak ambulances uitgereden om een mens van tussen de rotsen te vissen. Meestal zitten paarse strandlopers ineengedoken op een rotsblok. Nu heb ik er een geschoten die zijn nek uitsteekt, een slank geval en hoog op de poten. Een waakzaam beest dat zich van mijn aanwezigheid gelukkig niet veel aantrekt.

vogelgidsen voor kinderen compleet

 

Paarse strandloper bij de spuisluis op de Brouwersdam

Paarse strandlopers zijn vaste wintergasten aan de Brouwersdam. Ze zien de dam aan voor een rotskust waar ze door hun schutkleur nauwelijks te onderscheiden zijn. Ik had een kwartier lang geprobeerd een roodkeelduiker te filmen (slechts een glimp vast kunnen leggen), tot ik een groepje paarse strandlopers op een paar meter afstand van me ontdekte. Ze vlogen allemaal op, op deze ene na.

kustvogelsUitstekende vogelgids voor aan de kust: Zakgids Kust- en wadvogels

Op bibs en handen naar de paarse strandloper

De paarse strandloper heeft het niet op zandbanken en -stranden. Rotsen waarop de golven kapot beuken zijn hem liever. Van nature heeft Nederland geen rotsige kust, en dus ook geen paarse strandlopers. Gelukkig hebben we daar iets op gevonden: Deltawerken. Het rotsige talud van de dammen in ons land blijkt een prima plek voor de paarse strandloper om te overwinteren. En weet je wat zo aardig is aan deze bijzondere strandlopers? Ze zijn niet heel schuw. Ben je behoedzaam, dan kun je ze verrassend dicht naderen. Zoals in deze video. Op bibs en handen klauterde ik het talud op de Brouwersdam af. Telkens een metertje verder. Tot ik niet verder kon, omdat ik dan met bibs in handen in het zoute water zou komen te zitten.

banner top 10 de allerlaatste