Huiszwaluwen plukken en rukken

Toen ik gisterochtend mijn voormalige woonplaats Ooltgensplaat binnenreed, had ik ze al in de smiezen: rukkende en plukkende huiszwaluwen. Op de parkeerstrook voor de eerste huizen. Dit tafereel had ik nog nooit eerder gezien. Huiszwaluwen die gras en strootjes verzamelen voor in hun nest.

Lees verder

Vogels kijken op Oostflakkee

Van Sjaak ontving ik weer een lading foto’s waar ik eerlijk gezegd een beetje jaloers van werd. Hij woont in onze voormalige woonplaats Ooltgensplaat waar je pardoes de Hellegatsplaten in loopt. Of het Grote Gat. Naar het Watergat moet je iets meer moeite doen, op de fiets of per auto. Maar dan heb je kans om een Temmincks strandloper te zien! Een steltloper die ik nog nooit heb gezien.

Lees verder

Geoorde fuut voor Ooltgensplaat

Vorige week meldde ik dat op de Zoommeer veel geoorde futen te zien zijn. En dat ze nog in winterkleed zijn. Van Sjaak kreeg ik gisteren twee foto’s van geoorde futen toegestuurd. Hij maakte de foto’s vanaf het strandje bij Ooltgensplaat. Zijn geoorde futen zijn al zichtbaar op weg naar het zomerkleed. Zie de gouden oren en de donkere kop, nek en rug. En vooral dat prachtige rode oog, dat natuurlijk het hele jaar door zo rood is. Wil je geoorde futen zien, dan nu naar Zoommeer of Volkerak. Neem wel je telescoop mee, want ze zitten vaak ver op het water.

geoorde fuut sjaak huijer

Het verschil tussen mannetje en vrouwtje krooneend

Vandaag kreeg ik weer een viertal foto’s van Sjaak. Hij was zo gelukkig om een paartje krooneenden te fotograferen. Op het strandje bij Ooltgensplaat. Ze zaten weliswaar ver weg, maar de 400 millimeter lens haalt ze toch aardig dichtbij. Zie je meteen het verschil tussen het mannetje en vrouwtje krooneend.

De beste verrekijkers voor beginnende vogelaars:

Heckrunderen kwamen op ons af

Daar stonden we dan in de Hellegatsplaten. Wil je bij de vogelkijkhut komen dan passeer je twee oversteekplaatsen voor de heckrunderen en wilde paarden. Meestal is er geen grote grazer te bekennen, maar soms is het prijs. Dan staat er plots een kudde woeste heckrunderen naar je te staren. En weet je wat het met die koeien is? Die zijn nieuwsgierig en bangelijk tegelijk. Beetje bij beetje naderen ze je, maar zou je een schreeuw geven dan gaat het hele zooitje er pardoes vandoor. Ondanks de enorme horens hebben ze een klein hartje. Tot je te dichtbij ze komt en moeder heckrund meent dat je een gevaar bent voor haar kind heckrund. Dan blijk je voorwaar geen partij te zijn voor een koe van vierhonderd kilo. En mocht je menen dat het maar logge beesten zijn, dan heb je het mis. Wij tweevoeters zijn geen partij voor de enorme viervoeters. Al ben je nog zo snel, een woest heckrund achterhaalt je wel. Ergo: uit de buurt blijven en altijd afstand houden. 

NB. De prachtige foto’s zijn natuurlijk weer van Sjaak Huijer. Waarvoor ik hem wederom hartelijk bedank.

Mooie boeken over zoogdieren:

Foto’s vanuit de Hellegatsplaten

Foto’s die mijn inbox instromen zijn altijd een welkome verrassing. Zeker wanneer Sjaak zijn best weer heeft gedaan. Hier een reportage van een aantal foto’s die hij een tijdje geleden al schoot vanuit een van de vogelkijkhutten in de Hellegatsplaten. Nu dus (enigszins) bewerkt en gepubliceerd:

De beste verrekijkers voor beginnende vogelaars:

Een klas bergeenden




Meer dan twintig jonge bergeenden dobberen voorbij. Nee, die zijn niet van één paartje. Dat zou te veel gevraagd zijn. Jonge bergeenden kruipen uit het ei en gaan er dan vrijwel meteen op uit. Nestvlieders noem je zulke kuikens. Jonge bergeenden in een gebied zwemmen naar elkaar toe en blijven dan ook bij elkaar. Ze vormen tot ze vliegen kunnen een klasje. Ik vermoed dat ze ook dan nog bij elkaar blijven, alleen dan zie je eerste jaars bergeenden en volwassen bergeenden door elkaar zwemmen. Gefilmd in de Hellegatsplaten vanuit vogelkijkhut De zwartkopmeeuw.

De beste verrekijkers voor beginnende vogelaars:

Winterkoning in beeld en koekoek in het oor

CameraNU.nl

Liepen we in de Hellegatsplaten terug naar de auto, kwamen we deze winterkoning tegen. Hoop in de top van een meidoorn zat hij nog volop te zingen. Laat in het seizoen nog, maar winterkoninkjes zingen het hele jaar door. Dat doet de koekoek bepaald niet. Die stopt eind het van het voorjaar met geluid voortbrengen of beter: die vliegt al weer heel snel terug naar zuidelijker streken op deze aardbol. Maar terwijl de winterkoning zijn best deed in de meidoorn, deed een koekoek hetzelfde. Maar helaas verscholen achter een paar hoge populieren. We hoorden hem wel, maar zagen hem niet. Niettemin, voor vogelaars staat een vogel horen bijna gelijk aan hem zien. Je weet immers dat hij er is/was. De foto hierboven is gemaakt door Sjaak wiens camera je in het filmpje hoort klikken.

De beste verrekijkers om vogels te kijken (per prijsklasse de beste):

Grauwe vliegenvanger in de Hellegatsplaten

Het viel me alles mee hoeveel vogelsoorten we gisteren nog zagen in de Hellegatsplaten. Ik ging er een beetje van uit dat de meeste vogels zich nu al wel schuil houden. Dat klopt op zichzelf wel, maar een aantal vogels hebben duidelijk nog wat zorgtaken. Zo vloog boven het pad naar vogelkijkhut De Zwartkopmeeuw een hele familie zwartkopjes. En een eindje verder was een grauwe vliegenvanger fanatiek aan het jagen. Nu en dan verdween hij in een meidoorn. Ik vermoed dat daar zijn nest verborgen zat. Lees verder

Oeverzwaluwen in de Hellegatsplaten

Vandaag na lange tijd weer eens met vriend Sjaak erop uit. Dat is altijd top. En dus naar de Hellegatsplaten en daarna naar de hut op de Philipsdam. Het leverde niet heel veel waarnemingen op. Vanuit de vogelkijkhut de Zwartkopmeeuw in de Hellegatsplaten waren het vooral de oeverzwaluwen die de show stalen. Met tientallen tegelijk landden ze op de draad die tussen wal en vogeleiland is gespannen. Om spontaan weer met z’n allen ook op te vliegen. In de hut zaten twee jonge witte kwikstaarten die duidelijk nog wat vlieguren moesten maken.

In de Hellegatsplaten hadden we ook twee leuke ontmoetingen. De eerste met een onderzoeker van Naturalis. Hij liep met een soort van schepnet door de vegetatie. Op mijn vraag of dat een vlindernet was, antwoordde hij dat het meer een insectennet was. Om hommels en wantsen te vangen. Hij verrichte onderzoek naar hommels in een aantal natuurgebieden in de buurt. De andere ontmoeting vond ik om een andere reden bijzonder. In de hut kregen we namelijk bezoek. Onze mede-vogelaar was zo ongeveer voor het eerst aan het vogels kijken en ene ‘meneer Visdief’ had op zijn website iets geschreven over de Hellegatsplaten. Kijk, dat is altijd leuk. In het veld iemand ontmoeten die mijn website heeft geraadpleegd. Tjeerd uit Capelle aan den IJssel kwam ook nog eens met een state-of-the-art Swarovski telescoop aanzeulen. Die moest ook nog even worden getest en de algehele conclusie luidt: bevoorrecht de mens die door zo’n telescoop mag kijken. Wat een helder beeld! Met z’n drieën vervolgens naar de Philipsdam gereden waar vanuit de hut bar weinig te zien was. Dat is echt een contemplatieve hut hoor. Ga er twee uur zitten en een beetje voor je uit staren. Wie weet komen ijsvogel of grote zilverreiger voorbij. En anders moet je een keer terug komen en ben je hopelijk toch een beetje tot rust gekomen. Vanaf de parallelweg op de Grevelingendam op de Krammer tenslotte naar de ruiende watervogels gekeken. Geoorde fuut in zomerkleed was daar het hoogtepunt. Het andere hoogtepunt van de dag was van geheel andere aard: een bezoek aan de film Dunkirk met twee kinders. Zeer indrukwekkend!