Een mol in de tuin is goed nieuws!

Een mol in de tuin lokken, dat zullen de meeste mensen geen aantrekkelijk idee vinden. Een mol ruïneert je gazon. We zien een mol liever gaan dan komen. Er zijn zelfs professionele mollenvangers die mollen met klem en al te lijf gaan. Maar is dat terecht? De bekende Duitse boswachter Peter Wohlleben denkt daar anders over in zijn nieuwste boek De tuin.

Lees verder

Digitaal monument voor een dooie mol

Voor veel mensen is de beste mol een dooie mol. Ik snap het, maar toch: wat een prachtige beestjes zijn mollen toch! Helaas zijn ze lastig te filmen, althans in levende lijve. Liggen ze morsdood op de brug in de Crezéepolder dan wordt het een stuk eenvoudiger. Als een haring aan zijn staart hief ik de dooie mol omhoog en legde hem op de reling (hoe anders immers zou een dooie mol op de reling van een voetgangersbrug terecht komen?). De zwarte kraaien aan de overzijde van de kreek verlieten subiet hun boom en vlogen dreigend over. Heb je oog voor details, dan valt je in het filmpje de vlieg op. Jazeker, de eerste lijkenvreter was al gearriveerd. Zo gaat dat in de natuur: de één zijn dood is letterlijk de ander zijn dood. Een digitaal monument voor een prachtige mol. Het enige te filmen dier van vanmorgen.

De beste verrekijkers in de prijsklasse tot € 500,00:

Over een mol in de tuin

Er zijn maar weinig mensen die blij zijn met een mol onder het gazon. Binnen de kortste keren is het gazon ‘gemold’. Zo ook bij mijn broer. Molshopen verschenen zonder dat ooit de mol verscheen. Tot gisteravond. De mol bewoog, de grond met hem en mijn schoonzus Kaewta en mijn nichtje Sommie ontpopten zich als professionele mollenvangers met een liefdevol hart. Snel een schep gepakt, een plastic zak en een glazen pot. De schep in de grond, de mol klem en hup een plastic zak over zijn lijf en daarna: plop de glazen pot in. Een beetje grond erbij en het prachtige beestje bekijken. Niet geliefd, maar wel heel fraai, zo’n mol. Maar wat nu? Hem op wrede wijze ombrengen is ook zo wat. Hem aan de andere kant van de schutting loslaten: ook geen optie. Voordat mijn broer binnen zou zijn, zou de mol alweer onder zijn gazon kruipen. Dan maar het viaduct over, ver de polder in. Diervriendelijker kan haast niet. Toch heeft de mol een probleem: de grond is kurkdroog en dus hard als beton. Daar graaft zelfs een mol geen gang in. En zo verdwijnt de mol in het gras. Wie weet vond hij een fijn stukje aarde. Of belandde hij ondertussen in de klauwen van een buizerd. Hoe dan ook, het is een prachtig beestje!