Geelpootmeeuw bij het Comomeer

‘Geelpootmeeuwen zijn zoetwatermeeuwen,’ vertelde een ervaren vogelaar me begin dit jaar nadat ik speciaal voor de geelpootmeeuw naar de Franse kust op vakantie was geweest. Geen geelpootmeeuw gezien natuurlijk. Ik had beter rond de Oude Maas bij Rotterdam op zoek kunnen gaan. Daar zitten trouwens vooral jonge geelpootmeeuwen. Dat is voor mij eerlijk gezegd onbegonnen werk. De verschillen met jonge zilvermeeuwen zijn zo miniem, dat ik mijn hersens er niet mee ga pijnigen. Dan maar geen geelpootmeeuwen in mijn bestand. Maar aan het Comomeer lachte het geluk me toe.

Lees verder

Noordse stormvogels bij Ault




Ach, de Noordse stormvogels. Voor de Nederlandse kust het hele jaar door te zien, maar boven land zeldzaam, lees ik in de ANWB Vogelgids van Europa. Maar voor onze kust heb ik er nog nooit één gezien. Komt vast doordat ik nog altijd te weinig oog heb voor meeuwen. Het komt er gewoon niet van om minutenlang naar meeuwen te spieden. Het is voor mijn gevoel zoeken naar een speld in een hooiberg. Eer dat je een grote burgemeester, Pontische meeuw of juveniele geelpootmeeuw hebt ontdekt ben je duizenden meeuwen verder. Dan maar hopen op het toeval. Lees verder

Verschillen tussen zwartkopmeeuw en kokmeeuw in winterkleed

Zwartkopmeeuw en kokmeeuw lijken sterk op elkaar. Dat geldt voor het zomerkleed, en dat geldt misschien wel sterker in winterkleed. Ze zijn ongeveer even groot, hebben allebei rode poten en een rode snavel en staan of vliegen vaak door elkaar. Dit geldt overigens voor volwassen vogels. Juveniele vogels, oftewel niet-volwassen vogels, hebben weer heel andere kenmerken. In het filmpje hieronder ontdek je de belangrijkste verschillen tussen het winterkleed van de zwartkopmeeuw en kokmeeuw. Lees verder

Stormmeeuw bij Wimereux

Naast kokmeeuw en zwartkopmeeuw kwam ik plots ook een paar stormmeeuwen tegen op het strand bij Wimereux in Noord-Frankrijk. Zo heel bijzonder is dat niet, maar bij ons in de Alblasserwaard zie ik stormmeeuwen ‘s winters vooral in de weilanden. Hoor je een meeuwenschreeuw dan weet je dat er een stormmeeuw in de buurt is.

De twee stormmeeuwen stonden in een groepje van tien meeuwen, een paar kokmeeuwen en zwartkopmeeuwen. Ze waren druk bezig de veren te poetsen. Een ritueel dat ontzettend belangrijk is, omdat waterdichte veren een zaak van leven of dood zijn. Veren die niet goed ingevet zijn, laten water door en waar water doorgelaten wordt, daar ontstaat onderkoeling. In de winter is dat vrijwel altijd fataal. Lees verder

Kokmeeuwen in het zeeschuim




Een van de meest bijzondere ervaringen tijdens onze wintervakantie in Noord-Frankrijk was een schuimbad in een vliegende storm. Niet alleen in Nederland woedde een stevige storm, ook aan de Franse kust ging het aardig te keer. Zo flink ging het te keer dat na de storm in Wimereux de halve boulevard was ingestort. Op mijn opmerking dat het ieder jaar toch wel een keer stormt, werd instemmend geknikt. En ja, elk jaar stormt de boulevard wel een keer kapot. Laconieke lui die Fransen. Lees verder

Het verschil tussen een volwassen zwartkopmeeuw en een eerste winter zwartkopmeeuw

De dag na de storm was het haast windstil. Het strand lag er verlaten bij. Het flauwe zuchtje wind kon niet deren. Ideale omstandigheden om het nut van mijn grondstatief te bewijzen. Adaptor op het ding geschroefd, daarna mijn camera en het strand op. De eerste de beste groep meeuwen was een mix tussen kokmeeuwen en zwartkopmeeuwen. Uitsluitend volwassen exemplaren. Mooi hoor, die zwartkopmeeuwen bij elkaar.

En toen streek daar opeens een jonge meeuw tussen die witte exemplaren neer. Wat doet een mens dan, midden op het strand en zonder veldgids? Die gaat natuurlijk zitten wensdromen in het natte zand. Een drieteenmeeuw had ik nog niet en dus moest het wel een drieteen zijn. De wens is de vader der gedachten. Alleen jammer dat ik bij thuiskomst die wens als een zeepbel uit elkaar zag spatten. Nee, een drieteenmeeuw was het beslist niet. Daarvoor moet ik een keer in het voorjaar terug, want ze schijnen in de omgeving van Wimereux en Boulogne-sur-Mer te broeden. Lees verder

De vlucht van een jonge kokmeeuw

Dit weekend stonden we op Brouwersdam. Een flinke zeebries joeg de golven hoog op. En dat betekende een feest voor de meeuwen. Want hoge golven en een sterke stroming spoelen massa’s scheermessen op de kust. Je weet wel, van die langwerpige schelpen die je in de betere restaurants ook op je bord krijgt. Kook je ze te lang, dan worden ze taai. Maar even kort koken of bakken in de look levert een fabelachtig menu op. Ik hou althans wel van fruits de mer.

Meeuwen houden ook van fruits de mer. Zeker wanneer de fruitsoorten op een presenteerblaadje worden aangereikt. Hoewel, op een presenteerblaadje? In een woeste branding is het nog lastig vissen. Helemaal wanneer je als jonge kokmeeuw wordt omringd door een stuk of vijftig mede-meeuwen die allemaal hun scheermesje mee willen pikken. Want anders dan de meeste scheermessen op het strand, spoelden deze schelpen aan met het dier of een deel van het dier nog in de schelp. En daar was het de fanatieke meeuwen om te doen. Lees verder

Een gevecht om een vis

Alle vogels lijden honger. Dat was vanmorgen duidelijk te zien. Allerlei steltlopers die normaal gesproken snel opvliegen, lieten zich op een paar meter afstand fotograferen en filmen vanuit de auto. En neem nu dit tafereel in de Stellendamse haven. Een aalscholver ving een vis. Hij verliest het aan een paar meeuwen. Grote mantelmeeuw en zilvermeeuw vechten verder. De eerste schrokt het haastig op en maakt zich uit de voeten.