Volop voorjaar

Het weer suggereert het tegendeel, maar het is toch lente. Hét seizoen waarin vogels zich voortplanten en de zorg voor kuikens hebben. Van Sjaak ontving ik een serie foto’s die dit onderstrepen. Pimpelmees met rups in de snavel, koolmees met voer en een kuiken van een meerkoet. Plaatjes die je nu op vrijwel elke plek kunt tegenkomen. Klik op Meer om de plaatjes te bekijken.

Lees verder

Recensie: De meerkoet, Remco Daalder




De mooie vogelserie van Atlas Contact is weer versterkt met een deel over een oerhollandse vogel. Remco Daalder schreef het boek De meerkoet die je overal kunt zien waar water is. Misschien denk je: ach, een meerkoet. Eerlijk gezegd denk ik dat wel vaak, maar toch is de meerkoet een reuze-interessante vogel. Waar een goede schrijver talloze verhalen over kan vertellen. En die vind je maar genoeg in dit nieuwe boek van Remco Daalder.

 

 

 

 

 

Lees verder

Meerkoeten in het avondlicht

Het leuke van vogels filmen is dat ook heel gewone vogels opeens bijzonder kunnen zijn. Dat heb ik denk ik al eens eerder betoogd op mijn website. Ach ja, iedereen heeft zo zijn stokpaardjes. Maar kijk nu eens naar deze meerkoeten. Heel gewoon, die roetzwarte beesten. Deze meerkoeten zitten in de Crezéepolder hun veren te poetsen in het avondlicht. En dat licht weerkaatst prachtig op hun veren. Wil je trouwens eens een leuk vogelboek lezen over deze alledaagse vogel? De meerkoet van Remco Daalder. Een deel in de prachtige reeks van Atlas Contact.

IJspret in de Alblasserwaard

Het was druk met schaatsers op de bevroren wateren rond Alblasserdam. Je schijnt al een aardige ronde te kunnen schaatsen door de Alblasserwaard, maar helemaal veilig is het niet. Bij de Kortlandse Brug zag ik iemand in een wak belanden. Einde schaatstocht. Gelukkig een ervaren schaatser, hij kwam op eigen houtje uit het koude nat. Zelf stond ik in dubio bij de volgende brug: ga ik of ga ik niet. Krakend ijs is niet mijn favoriete soort. De eerste keer maar over de brug gekluund. De tweede keer echter in volle vaart er onderdoor. Vlak voor de Kortlandse Molen ligt een open wak. Tientallen meerkoeten wachten er betere tijden af. Mijn camera plat op het ijs leverde de volgende beelden op van dit overbevolkte stukje open water:

Meerkoet eet knollen van speenkruid

Ook gewone vogels als de meerkoet zijn mooi, mits je het maar wilt zien. Vanmiddag heb ik een uur in het Alblasserbos bij Kortland rond gewandeld in de hoop een glimp op te vangen van de taigaboomkruiper. Als de moeite om deze zeldzame gast te zien, was voor niets. De taigaboomkruiper hield zich compleet afzijdig. Dan maar een meerkoet! Die had ik vanmorgen al gefilmd trouwens. Het slimme beest weet precies waar hij moet zijn om knollen van speenkruid (of klein hoefblad?) te oogsten.

recensies vogelgidsen

Schaatsende fuut

De jongste had een verjaardagsfeestje, de middelste ging naar een vriendje en de oudste was wat later. Wat doet een goeie vader dan? Die neemt het ervan en verlaat het huis! Gewapend met een camera in een wijde cirkel een rondje om het dorp. De meeste weilanden zijn helaas groen en leeg. Ik las in de krant dat het eentonige engelse raaigras een van de oorzaken was van de muizenplaag van vorig jaar. Zelfs in de Donkse Laagten was niets te beleven, maar dat kwam denk ik door de eenzame schaatser die over de plas zwierde. Bij Brandwijk en Wijngaarden zowaar twee grote groepen kleine zwanen in de wei. Twee keer ongeveer 150 stuks. Niet heel ver weg, en dus prima te zien. De opnamen volgen nog, maar wil je kleine zwanen in de Alblasserwaard zien: neem afslag Wijngaarden! Een torenvalkje hier en daar en toen de klapper van vanmiddag: een fuut in een wak in de Alblas bij Bleskensgraaf. De fuut is zich druk aan het poetsen en lijkt niet erg op zijn gemak in dat wak. Maar het ijs belet hem verder te zwemmen. Onderneemt hij nu zelfs een ontsnappingspoging over het ijs? Al glibberend doet hij een aantal onhandige schaatspogingen. De schaatser in de Donkse Laagten leek meer talent te hebben en waar het eindigt laat zich raden. Ook vriend meerkoet trekt een sprint en schrokt een complete eikel naar binnen. Ook niet eerder gezien.




Surrealistisch

Het water in het Oudeland van Strijen oogt wat surrealistisch, net iets té roze. En dan die twee meerkoeten erdoorheen. Jammer genoeg flapperde de aalscholver die ook vlak onder de kant zwom er snel vandoor. Zulk licht vang je niet elke dag. Er moet een heldere zonsopgang zijn. En dan nog is het maar even, een minuut, haast een paar tellen slechts. En dan is het water de komende uren weer gewoon grijs water.

banner literatuur

 

Honderdduizenden seizoensvluchtelingen overspoelen ons land

Elk najaar overkomt het ons: een tsunami van seizoensvluchtelingen spoelt over ons land. Honderdduizenden ontvluchten de barre winter in Noord-Europa en zoeken hun geluk in ons land met zijn milde winters. Meerkoeten zijn het, zo zwart als de nacht, zo zwart als de beste boerka. Hondsbrutaal zijn ze, deze gelukszoekers. Ze pikken de slaapplekken van onze eigen wilde eenden in! En elke dag klimmen ze aan wal en vreten een weiland kaal. En daarom moeten onze eigen koeien op van die korrels kauwen… Eigen eenden eerst! Eigen koeien eerst! Hoeveel kost één zo’n vluchteling de Nederlandse samenleving? En beseft de staatssecretaris wel dat hun beschaving de onze niet is? Welke vreemde gebruiken en religieuze riten komen met hen ons land binnen? En dat constante onderlinge gekift, straks krijgen we nog een burgeroorlog in ons land! En tot slot: heeft de staatssecretaris er weet van dat deze gelukszoekers de Nederlandse automobilist ernstig in gevaar brengen? Ze kennen onze verkeersregels niet en komen massaal om onder de wielen van voorbijrazend verkeer. En hek, staatssecretaris, wij eisen een hek om ons land, grenzen dicht! Genoeg is genoeg.

PS. De staatssecretaris laat via haar woordvoerder weten dat ze de meerkoeten een verrijking vindt voor onze avifauna. Ze geniet van de levendigheid op onze wateren en heeft de Tweede Kamer schriftelijk laten weten dat uit informatie van de inlichtingendienst blijkt dat de meerkoeten geen bedreiging vormen voor onze samenleving.

banner top 10 de allerlaatste

Natuursoap: familieleven van meerkoet

Deze familie meerkoet, twee ouders en zes jongen, geeft een inkijkje in het familieleven. Kuiken één is duidelijk als eerste uit het ei gekropen en dringt altijd voor. Vader en moeder trappen meestal in zijn bedeltrucs, een enkele keer zie je een wat eerlijker verdeling.


Meerkoet verslindt zoetwatermossel

Overal langs de sloten in de Alblasserwaard kom je ze tegen: lege schelpen van zoetwatermosselen. Dat moet wel het werk van watervogels als de meerkoet zijn. Deze meerkoet heeft na afloop van zijn maaltijd geen schelp over om achter te laten op de oever: hij verslindt het schelpdier met schelp en al! Blijkbaar is de meerkoet daarna nog niet verzadigd, want hij duikt meteen een tweede mossel op!