Hopeloze zaak in het café

Een laatste vakantiedag moet je nuttig besteden, en wat is nu nuttiger dan een vogeltochtje over de eilanden? Drie eilanden, welteverstaan: Goeree-Overflakkee, Sint-Philipsland en Tholen. Op Goeree de afslag Nieuwe-Tonge en over de modderige binnenwegen naar Battenoord geglibberd. Er wordt nog geoogst op de akkers. Mijn zwarte auto is zo zwart niet meer. De flamingo’s lieten zich in het druilerige weer van aardig dichtbij bewonderen. Er scharrelden wat steltlopers rond: bonte strandloper, zilverplevier, tureluur en wulp. Het altijd aangename geluid van de rotgans vermengde zich met het gakken van de flamingo’s. Een mooi punt daar, dat pittoreske haventje van Battenoord. Hoe je er moet komen, lees je hier.

Door naar de Philipsdam. Tegen de Grevelingendam liggen een paar plassen. Momenteel zeer in trek bij tafeleenden die er overwinteren. Veel mannetjes met die prachtige rode koppen. Houdt afstand, ze zijn schuw. Als je dat doet en je richt je telescoop op de groep eenden: fenomenaal beeld. Daarna achter het restaurant wadvogels bekeken. Rotgans, pijlstaart, bergeend, bonte strandloper, rosse grutto, zilverplezier, scholekster, wulp en zilverplevier. In de mosselkwekerij twee kuifduikers. Lees verder

Groep lepelaars in Het Rammegors

Gisteren berichtte ik van twee jagende lepelaars voor vogelkijkhut De Zwartkopmeeuw in de Hellegatsplaten. Even daarvoor zat ik nog in Het Rammegors bij Sint-Philipsland. Dit natuurgebied staat sinds een paar jaar in verbinding met de Oosterschelde en verandert langzaam in een stuk kwelder. Dat proces staat momenteel geloof ik stil, omdat de sluis dicht staat. Maar dat zoute water zal er over een poosje weer instromen. Of die ingreep de miljoenen euro’s waard zijn, is niet aan mij om te beoordelen. De roerdompen zijn in ieder geval gevlogen. Maar er komt ook mooie, oorspronkelijke natuur voor terug. Op een oude kaart uit de zeventiende eeuw staat Het Rammegors al vermeld. Als zilt kweldergebied. Zouden er toen ook al lepelaars hebben rond gescharreld? Deze groep filmde ik vanaf de Krabbenkreekdam. Ik ben zo laag mogelijk gaan zitten, de schrammen van de bramen zie je nog op mijn benen. Onder mijn camouflagedoek was het heerlijk toeven en de lepelaars, erg schuw, zagen me niet. Het nut van dat doek is weer eens bewezen. Wel een beetje tegen de zon in, het kan niet altijd ideaal zijn.

de beste natuurreisgidsen en wandelgidsen