Tijdgebrek dus ultrakort dit keer

Iedereen mens heeft het wel eens druk, ook ik. Vandaar dit ultrakorte filmpje waar zowel mijn montageprogramma als Youtube in een paar seconden klaar mee waren. Het heeft niet heel veel om het lijf, maar ik vermoed dat ik het nog eens als tussenbeeld ga gebruiken:

 

Knobbelzwaan stoomt op over een waterplas

Gisteren publiceerde ik het paartje krakeenden op de waterplas bij Streefkerk. Het was de zaterdag ervoor een rustige en zonovergoten dag. Het water was spiegelglad en alleen de vogels zorgden voor rimpels. Natuurlijk de altijd agressieve meerkoeten. Een paartje futen die helaas niet tot baltsen kwamen. Het paartje krakeenden dat zich uitgebreid begon te poetsen. Een kokmeeuw die neerstreek. En tot slot een knobbelzwaan die in het water gleed.

Knobbelzwanen zijn in deze tijd van het jaar behoorlijk agressief. Het territorium moet worden afgebakend en natuurlijk moet het vrouwtje worden verdedigd dan wel veroverd. Knobbelzwanen zijn voor veel mensen het toonbeeld van eeuwige trouw. Monogame dieren die elkaar trouw blijven tot de dood. Nu geldt dat inderdaad voor de meeste zwanen, maar toch komt er ook onder knobbelzwanen echtscheiding voor. En dat komt vaker voor dan we denken, zo lees ik in Vogels en de liefde. Lees verder

Chagrijnige knobbelzwaan tijdens een sneeuwbui

De tijd dat mannetjes zich moeten bewijzen breekt weer aan. Ik zie steeds meer baltsgedrag. Vorige week voor de Brouwersdam. De zwarte zee-eenden en brilduikers weken niet van de zijde van de vrouwtjes. Zaterdag, tijdens een sneeuwbui, liep een mannetje knobbelzwaan plots dreigend op een ander mannetje af. Hij maakte zich groot, vertoonde wat je noemt ‘Bokito-gedrag’ maar duwde tot mijn verbazing uiteindelijk ook het vrouwtje weg. Puur chagrijn, of is dat al te menselijk gedacht?

Een kleine zwaan komt te voorschijn achter een knobbelzwaan

Bij ons achter Alblasserdam zouden kleine zwanen bivakkeren. Vandaag dus even tussen Alblasserdam en Oud-Alblas gespeurd tussen de groepen knobbelzwanen. En zowaar, toen een knobbelzwaan zijn kop verplaatste, kwam er opeens een geelzwarte snavel te voorschijn. Ik heb altijd moeite om het verschil tussen kleine zwaan en wilde zwaan te onthouden, dus snel de gloednieuwe gids Alle vogels van Europa erbij genomen. Die is heel helder. Bij de kleine zwaan komt het geel nooit tot of voorbij de neusgaten. Bij de wilde zwaan gaat dat geel er juist overheen. Welnu, dan is dit duidelijk een kleine zwaan. Er zouden ook wilde zwanen in de Alblasserwaard moeten zitten, maar die heb ik helaas nog niet kunnen vinden.

Winterse taferelen in de Alblasserwaard

Aan de winterse temperaturen komt vandaag een eind, daarom vanmorgen even door de Alblasserwaard getrokken. In de buurt van de Donkse Laagten schoot ik deze beelden. Noodgedwongen met de Sony camera van dochterlief. Of mijn eigen camera nog gerepareerd kan worden, staat nog te bezien. Het is een beetje behelpen, opnames maken met een fototoestel, al helemaal omdat ik de optische zoom van vijftig keer sterk optimaal benutte. Dat lukt op een laag statief en met windstilte best aardig. Maar veel opnamen zijn helaas mislukt omdat ik vanaf het raamstatief heb gefilmd. En dan blijkt die auto altijd maar te trillen, ook al staat de motor uit en zit je zelf als een muis zo stil. Dat laatste vooral in gedachten, want je zou zeeziek worden als je lang naar de afgekeurde beelden kijkt. De komende tijd moet ik het met die Sony doen, dus ik heb er maar aan te wennen. Ondertussen is het best een aanrader om in de winter door de Alblasserwaard te schuimen:

de beste vogelgidsen 2016

Vogels kijken in de Zouweboezem, een impressie

In februari maakten we een wandeling door het natuurgebied de Zouweboezem gelegen tussen Meerkerk en Ameide. Vertrekpunt was de Boezemdijk bij Sluis. Er stond die dag veel wind, en dat leverde veel windruis op. Dit is de reden waarom ik het geluid ‘uit’ heb gezet.

In de Zouweboezem kun je heerlijk wandelen. Over verharde én onverharde paden. In de winter tref je er de gebruikelijke wintergasten aan: veel kolganzen, blauwe reiger, smienten, grote zilverreiger, slobeenden, wintertalingen. In de bosjes zagen we zangvogels als putter, staartmees en vink. Ook zagen we in een flits de ijsvogel voorbij vliegen, het bleef helaas bij de bekende blauwe flits.

Dit was voor mij de eerste keer dat ik de Zouweboezem bezocht. Ik ben vast van plan in het voorjaar meer opnames te maken in dit gebied. In het voorjaar moet het in dit prachtige gebied wemelen van de bijzondere vogels!