Recensie: De buitenjongen, Paolo Cognetti

Beste buitenjongen,

Ik weet niet of ik medelijden met je moet hebben, of dat ik je dankbaar moet zijn. Je schrijft dat je futloos was, verloren en ontgoocheld. Je verkeerde in een leegte die je nooit eerder had ervaren. Zo jong en er zo aan toe. Maar je voelde je wel aangetrokken tot verhalen van mensen die de wereld hadden afgewezen en de bossen in waren gegaan om de eenzaamheid te ervaren. En toen legde je wat geld opzij, genoeg om een paar maanden van te leven zonder te hoeven werken. Een besluit waar ik je om bewonder en om benijd.

Lees verder

Recensie: De acht bergen, Paolo Cognetti

Je hebt van die boeken die je in een staat van verstilling brengen. Ze laten zich op een kalme wijze lezen. Elke dag of avond een of meer hoofdstukken. Het verhaal voert je mee dat zonder dat er overbodige poespas wordt verteld. En ondertussen blijkt het een verhaal met vele diepe lagen. Een verhaal over universele thema’s als vriendschap, vader-zoonrelatie, de natuur, en de zoektocht naar geluk. De acht bergen van Paolo Cognetti is zo’n boek. Een roman waarin de hoofdpersoon een ongemakkelijke relatie heeft met zijn vader, maar die hij na diens overlijden via zijn vriend steeds beter leert begrijpen. De kalme schrijfstijl doet me in de verte denken aan die andere Italiaanse geweldenaar Cesare Pavese, van wie ik de verzamelbundel (1e druk, bijzonder! schreef het antiquariaat met potlood aan de binnenzijde van de kaft) Stilte in augustus op de plank heb staan. Ook in de verhalen van Pavese keren zijn relatie tot de natuur en zijn jeugd steevast terug als centrale thema’s.

Lees verder

Amazing Italy: het prachtige Comomeer

Bij gebrek aan vers materiaal mijn archief nog maar eens ingedoken. Van mijn opnamen tijdens de zomervakantie 2018 had ik nog geen compilatie gemaakt. En aangezien veel mensen nu bezig zijn met het plannen van hun zomervakantie, dacht ik: dat wordt wel eens tijd. Overweeg je naar één van de meren in Noord-Italië te gaan, bekijk dan dit filmpje over het Comomeer. Je vindt er naast veel cultuur ook prachtige natuur met bijzondere dieren. Insecten, reptielen, amfibieën en vogels.

De beste reisgidsen voor natuurliefhebbers:

Grote zaagbekken vechten om hompen brood

Het is maar net wat je ze voert. Eenden slobberen gewillig hele boterhammen naar binnen. Kokmeeuwen en zilvermeeuwen gaan met elkaar het gevecht aan om een korst. En grote zaagbekken? Daarvan dacht ik dat die een broodkorst links zouden laten liggen. Vis eten ze, en anders wel een rivierkreeft of een garnaal. Groot was dus de verrassing toen ik deze zomer een groepje grote zaagbekken langs de oever van het Comomeer zag zwemmen. Bij een van de terrasjes doken ze hompen brood op waarvoor ook deze viseters begonnen te ruziën. Zelfs de geelpootmeeuw wordt agressief bejegend. 

De beste verrekijkers vanaf € 2000,00:

Bleek blauwtjes aan het Comomeer

Wie iets bewaart, die heeft wat. In deze weken waarin het van vogels filmen niet veel komt (drukte, weer en wind) grijp ik terug naar onze zomervakantie. Toen het nog zo verstikkend heet was en ik door het Italiaanse berglandschap zwierf op zoek naar bijzondere dagvlinders. De eerste blauwtjes die ik tegenkwam waren bleek blauwtjes. Op sommige plekken kon ik geen stap verzetten of er vloog er wel eentje op. Vooral op plekken waar de koeienstront dik op het wandelpad lag. Bleek blauwtjes zitten daar graag op om mineralen op de slurpen. Dan maar een paar keer door de knieën voor een koeienvla. Dat het erger nog kan, bewees ik al met die opname van de kleine weerschijnvlinder. Die was op een hondendrol afgekomen. Lag ik daar opeens voor de te knielen. En als ik één ding verfoei…

De beste vlindergidsen van dit moment:

Tijgerspin, wespspin of wespenspin

Drie namen heeft de grote geelzwarte spin die ik bij Lago di Piano in Italië filmde. Je leest ze hierboven. Ook in Nederland komt deze prachtige spin trouwens voor. Pas zag ik er eentje op een foto die in mijn woonplaats Alblasserdam was gemaakt. Toen ik bij dat Italiaanse meer in de middaghitte door een bloemenweide liep, sprong er een leger krekels op en één sprong tot zijn grote ongeluk recht in een spinnenweb. Tot groot geluk van de tijgerspin, want die wist wel raad met het groene insect. Je ziet in het filmpje wat ervan komt wanneer je in een spinnenweb belandt. Snel nadat je door de gifbek bent gebeten word je ingesponnen. Je bungelt en spartelt nog een tijdje in het net en dan vangt het grote vreetfestijn voor de tijgerspin aan. Sorry, gezelliger kan ik het dit keer niet maken.

Lees verder

Het vliegbeeld van de raaf

Tegenwoordig kun je ook in Nederland weer raven zien. Op de Veluwe komen ze weer in aardige aantallen voor. En zelfs op Goeree-Overflakkee werd deze zomer een raaf waargenomen. Raven kunnen dus ook flink uit zwerven gaan. In Nederland zag ik nog nooit een raaf. Deze zomer wel op de Monte Crocione, die vlinderrijke berg in Italië. 

De raaf laat zich best eenvoudig herkennen. Hij is een stuk groter dan de zwarte kraai (‘een gemene vogel’, vond een collega van me vanmiddag). Ongeveer zo groot als een buizerd, maar dan gitzwart. Of glimmend zwart als de zon er mooi opvalt. En de staart loopt niet recht af, maar eindigt in de de zo kenmerkende wigvorm. De punt naar buiten in plaats van naar binnen zoals bij een zwaluw. Vogels van het hooggebergte. Daar cirkelen ze op de thermiek omhoog. Of ze zitten op een rotspunt een beetje te bassen. Zo laag als de roep van een raaf kom ik met mijn ‘luie’ stem niet. 

In dit filmpje zie je het vliegbeeld van de raaf:

Het vliegbeeld van de raaf.

De beste vogelgidsen van dit moment:

Een familie grauwe klauwieren op een berghelling

CameraNU.nl

Stiekem had ik er over gedroomd: roodkopklauwieren tegen een Italiaanse berghelling. Ooit, lang geleden, zag ik elke vakantiedag een familie roodkopklauwieren in Hohe Tauern in Karinthië, maar dat was de tijd dat de mensheid nog geen flauw benul had van zoiets als een smartphone. Roodkopklauwieren ben ik echter niet tegengekomen, maar wel op twee plaatsen zijn neef, de grauwe klauwier. In beide gevallen een heel gezin, mannetje, vrouwtje en een stel jongen.

Lees verder

Zo vergaat het een vlinder

Opgaan, blinken en verzinken. In het kort de levensloop van ongeveer elk organisme op aarde. Maar deze cyclus verloopt voor een willekeurig dier als de Groenlandse haai een tikkeltje anders dan voor een kleine ijsvogelvlinder. De eerste zal ik naar verwachting nooit van mijn leven filmen. De tweede heb ik toch maar mooi voor de tweede keer te pakken. Maar het is wel een gehavend geval.

Lees verder