Tagarchief: houtduif

Een houtduif poetst zijn veren

Hij heeft ze overleefd, deze houtduif. De jagers die hem deze winter belaagden met hun spuit. Duif is best lekker, maar liever zie ik hem zo voor me. Op een hek of tak, zijn veren poetsend en dan redelijk dichtbij. Zodat ik hem kan filmen. Houtduiven zijn behoorlijk algemeen en veel vogelaars kijken er niet naar om. Maar bekijk hem eens goed. Wat een verfijnd kleurenspel. Op de kop, borst en veren. Beslist een van de mooiste vogels van Nederland.

Houtduif voor de Middelmolen

Het klinkt gek, maar de houtduif behoort voor mij tot een van de mooiste vogels in ons land. Het is tegelijkertijd ook een van de gewoonste vogels, er zullen maar weinig vogelaars opgewonden raken van het zien van deze talrijke soort. Maar neem eens de moeite om een houtduif van dichtbij door een telescoop te bekijken. Liefst met zon schuin in de rug. Wat een kleurenfeest! Kijk de houtduif eens in de ogen en kijk eens hoe de kleur van de iris perfect past bij het blauwgrijs van de rest van zijn kop. Deze houtduif filmde ik vandaag bij natuurgebied de Donkse Laagten in de Alblasserwaard. Niet met zonlicht schuin in de rug, maar schuin van voren. Dat levert helaas niet de mooiste kleuren op, maar hij poseerde toch maar mooi op ongeveer tien meter afstand. En dat is al bijzonder genoeg voor een schuwe vogel als de houtduif. Meestal vliegen ze meteen op zodra ik mijn camera te voorschijn tover. Voor de kenner en liefhebber: op de achtergrond zie je de Middelmolen in Molenaarsgraaf.

de beste natuurreisgidsen en wandelgidsen

Houtduif zonder argwaan boven mijn camouflagedoek

Vanmiddag even naar de Donkse Laagten gereden. In het weiland stond te veel wind om mijn camouflagedoek te voorschijn te halen. De eerste de beste windvlaag zou het doek hebben meegesleurd. In het struweel was het een ander verhaal. Daar stond nauwelijks wind, dus maar eens onder mijn ‘zitdoek’ gekropen. Een tjiftjaf dook op een paar meter voor me op, maar ik was te langzaam met scherp stellen. Een paar meter op rechts schalde een cetti’s zanger, maar ik keek vooruit. Toen streek een paartje houtduiven boven me neer in de bomen. Ze keken even onderzoekend naar die vreemde lap stof daar beneden, maar het doek wekte geen argwaan. Een mooie gelegenheid om een schuwe houtduif te filmen. Nooit geweten dat zijn ogen even blauw zijn als zijn kop.

de beste vogelgidsen van dit moment