De levensloop van Paarse strandloper EYY




Vorige week schreef ik mijn veelbesproken bromblog naar aanleiding van paarse strandloper EYY. Voor wie het nog niet weet: ik filmde op de pier van Hoek van Holland een paarse strandloper met een groen label met daarop de code EYY. Even de ring melden, dacht ik, vast een fluitje van een cent. Dat viel enigszins tegen en daar werd mijn bromblog geboren. Jammer genoeg hield ik te weinig rekening met de vogelringers die dag en nacht bezig zijn  met vogels ringen. En dat vaak op eigen kosten. Die blog was dus iets te kort door de bocht, maar daar ga ik later nog op in. Lees verder

Klauterende paarse strandlopers

Na mijn klaagverhaal over de mislukte poging een geringde paarse strandloper te melden, nu opnieuw aandacht voor deze prachtige wintervogel. Overigens ontdekte ik ook nog een wat positiever getoonzette blog van me. Over paarse strandlopers op de Brouwersdam. Die is misschien aardiger om te lezen.

Misschien wandel je wel eens over de Zuidpier bij IJmuiden, over de Pier van Hoek van Holland of over de Brouwersdam en zie je kleine, gedrongen steltlopers. Ze klauteren over de rotsen. Pikken voortdurend in het wier. En blijken opvallend genoeg helemaal niet zo schuw. Het zijn steltlopers uit het Hoge Noorden die overwinteren op de rotskusten in ons land. Zoveel rotskusten heeft Nederland niet, sterker nog, van nature kent Nederland helemaal geen rotskusten. Alleen maar strand, duin, slik en kwelder. Daar zul je zelden een paarse strandloper zien. Toch gebeurt het soms. Ik meen me te herinneren dat ik vorig jaar een serieuze melding zag van een paarse strandloper bij Battenoord in het Grevelingenmeer. Daar vind je toch echt geen rotsen en alleen maar drabbige slik. Lees verder

Paarse strandloper EYY meldt zich

Tussen de tientallen paarse strandlopers op de Pier van Hoek van Holland zit er één die rijk behangen is met ringen. Om de ene poot (ik weet niet wat bij een vogel links of rechts is), hangt een groene ring met een flap. Op de flap staat de drie-letterige code EYY. Om de andere poot hangen zelfs twee ringen. Een metalen ring met ongetwijfeld een code. Maar die kan ik niet lezen op die afstand. En een oranje kleurring. In de naam van de wetenschap versieren we tegenwoordig zelfs wilde vogels met allerlei metaal en plastic. De vraag is achter waar je als goed bedoelende vogelaar die waarneming kunt melden. Dat blijkt een verhaal vol hindernissen en frictie. Oftewel: hoe je een vogelaar compleet tureluurs kunt maken…

P.S.

Een beetje ongebruikelijk, een P.S. bovenaan een artikel, maar ik vind dat ik het prominent in beeld moet brengen. Ondertussen hebben een paar mensen gereageerd op mijn bromblog. Zij bevestigen dat het melden van een ring ingewikkeld kan zijn. Maar ook leggen ze me uit dat het ringen van vogels niet alleen voorbehouden is aan wetenschappers in georganiseerd verband. Sterker nog, ringers zijn vaak op eigen initiatief actief en zijn liever in het veld met de vogels dan ergens achter een blauw scherm. Geef ze eens ongelijk! Ook de belangrijkste website voor het vinden van ringers is het resultaat van noeste arbeid van één persoon. Zoveel inzet, dat roept mijn bewondering op. Verhaal van hieronder blijft staan (iedereen heeft tenslotte recht om eens lekker te brommen), maar er moet nog wat bij om het te nuanceren en om de ringers recht te doen. Dat vind ik het belangrijkst, want ik wil iedereen recht doen. Je leest hier mijn aanvulling op onderstaande blog. En paarse strandloper EYY heb ik gemeld bij zijn ringer uit Noorwegen. Zijn levensloop lees je hier. Met dank alvast aan Renno, Henk, Albert en Kjell.

Wil je mijn bromblog nog lezen, die is nog ongewijzigd te raadplegen:

Lees verder

Rosse franjepoot in de Nieuwe Waterweg




Dit najaar is al een aantal rosse franjepoten waargenomen in onze kustgebieden. Bij Westkapelle, in de Prunje op Schouwen-Duiveland, voor de Maasvlakte, bij Scheveningen en gisteren ook één in de Nieuwe Waterweg bij Hoek van Holland. Dat leek me wel iets voor vandaag: een vogeltocht die beginnen zou in Hoek van Holland en via Scheveningen naar de Starrevaart bij Leidschendam. Om hopelijk de rosse franjepoot ook mee te pikken. Hetzij in de Nieuwe Waterweg, hetzij vanaf een van de havenhoofden van Scheveningen.

Mijn tocht begon en eindigde echter bij Hoek van Holland. Hoewel er niet zo heel veel soorten te zien waren, was de wandeling van de Koningin Emmaboulevard naar het einde van de pier voldoende om vier uur door te brengen. Waar de rosse franjepoot gisteren zat, zat hij vandaag in elk geval niet. Voor Restaurant Unicum zat hij volgens mij, in één van de plassen die daar tussen de stenen blijven staan. Wel zat er een aantal tureluurs, een enkele wulp en een grote groep scholeksters. Dan maar op naar de pier. Waar het opvallend rustig was. Zelfs niet één visser te zien.  Lees verder