Strandleeuweriken in de Peazemerlannen

 

Over de Peazemerlannen schreef ik al eerder. Ik filmde er een prachtige frater, maar daar houdt het verhaal niet mee op. Ik wandelde daar dus over de rechter strekdam in de richting van een hoogwatervluchtplaats. Na de bocht naar rechts zat een grote groep bergeenden en scholeksters. Omdat de eerste groep wel heel snel op de vlucht ging en de scholeksters ook aanstalten maakten om het luchtruim te kiezen, besloot ik niet verder te gaan. De vogels hebben hun rust nodig en die moet je ze dan ook gunnen.

Terug dus. De fraters waren al verdwenen. Maar daar hoorde ik opeens een ijl geluid dat ik onbewust al eerder had gehoord die ochtend. Thuis brengen lukte niet, maar toen zag ik opeens een groepje zangvogels zitten. Tussen het wier, aanspoelsel en wadplanten. Een groepje strandleeuweriken! Nooit zoveel strandleeuweriken bij elkaar gezien! Op de Oesterdam ooit twee en nu een stuk of acht á tien. Strandleeuweriken zijn met frater en strandgors graag geziene wintergasten. In de Peazemelerlannen dus, het uiterste puntje van Friesland. Een authentiek natuurgebied waar het heerlijk uitwaaien is.

Goede natuurboeken voor aan de kust:

Frater in de Peazemerlannen

 

De Peazemerlannen. Ben je aan de Friese Waddenkust, dan raad ik je een bezoek aan dit ongerepte natuurgebied aan. Het ligt buitendijks, is een groot kweldergebied dat door een dijkdoorbraak is ontstaan en je hebt er een fantastisch uitzicht tot aan Ameland aan toe. En dan nog het gegeven dat Paesens en Moddergat twee authentieke Friese dorpjes zijn, en dan weet je: hier valt veel te zien. En zou je geen vogels zien, dan nog is het er heerlijk toeven.

Ik zag er bijvoorbeeld fraters. Gelukkig hij die een frater ziet. Kleine zangvogels, ze lijken een beetje op kneutjes, uit het Hoge Noorden. Wintergasten dus die, zo zegt mijn veldgids Alle vogels van Europa, voorkomen in korte kustvegetatie, duinen en in woestenij. Duinen vind je niet in de Peazemerlannen, maar korte vegetatie wel en woestenij ook. Deze frater was er één van drie. Zaten ze bij elkaar, dan vlogen ze verschrikt op als ik mijn gezicht ook maar even liet zien. En dat is op zich opmerkelijk, want fraters zijn over het algemeen niet heel schuw. Gelukkig bleef deze frater, zolang hij alleen zat, wel voor mijn camera zitten:

De beste vogelgidsen voor kinderen:

Vogels kijken op Terschelling

 

Alom aangeprezen als ideaal vakantie-eiland: Terschelling. Natuurlijk, veel mensen gaan voor de stranden en de festivals. Maar elke vogelaar zal begrijpen dat Terschelling een vogelparadijs is. Aan de zuidkant ligt de uitgestrekte Waddenzee, het belangrijkste natuurgebied van Nederland. Aan de noordkant stroomt de Noordzee, een natuurgebied dat niet onderdoet voor de Waddenzee. En te midden van die zilte natuur een eiland met een gevarieerd landschap: duinen, meren, kwelders, naald- en loofbossen. En buitendijks natuurlijk de slikken en schorren. En in die natuur wemelt het van de vogels. Meest waddenvogels, maar tijdens de trek- en broedperiode ook ontzettend veel zangvogels.

Lees verder

Recensie: De wandeltocht der wandeltochten, Michael Müller

De Elfstedentocht werd naar verluid in de 18e eeuw geboren. Ene Pier schaatste ‘die Ellef Steden van Friesland, op een dag, in het rond.’ Maar in de zomer kun je niet schaatsen en wel wandelen. Of fietsen. Al in 1912 ziet de eerste Elfsteden Rijwieltocht het licht. Pas in 1948 krijgen ook de wandelsporters hun Elfstedentocht. In de loop van de tijd werden zelfs meerdere wandeltochten uitgestippeld, waarvan je er één in de fraaie wandelgids De wandeltocht der wandeltochten van Michael Müller aantreft.

Lees verder

Recensie: Landschapspijn, Jantien de Boer

Landschapspijn, wie lijdt er aan? Wie denkt nog met een weemoedig hart terug aan de tijden van weleer. Toen er in elk weiland nog grutto’s broedden. Toen de graslanden nog massaal in bloei stonden en er overal insecten en amfibieën leefden? Jantien de Boer ziet hoe de biodiversiteit op het platteland gierend hard achteruit is gegaan. Waar intensieve landbouw wordt geïntroduceerd, neemt de natuur de wijk. Landschapspijn houden sommige mensen er aan over. Sommigen, niet iedereen dus. Jantien de Boer schreef er een boek over met de heldere titel Landschapspijn. Vogelbescherming Nederland twitterde: ‘Verplicht leesvoer.’ Beter kan ik het niet schrijven.

 

 

 

 

Lees verder

Recensie: De Uilen Tuin, Paul Christiaan Bos

Schrijver en kunstenaar Paul Christiaan Bos woont in Friesland. Hij bezit een stuk grond tussen de weilanden ter grootte van een ‘postzegel’. En deze postzegel grond deelt hij met een uilenfamilie. En met een egel, zo lees ik op een van de eerste bladzijden. Een auto-ongeluk dwong Bos om een nieuwe inhoud aan zijn leven te geven. En die inhoud werd de uilenfamilie, zo lees ik in zijn boek De Uilen Tuin. Dagboek van een Uilen Familie.

 

 

 

 

Lees verder

Paddenstoelen in het Fochteloërveen

In het Fochteloërveen waren deze week heel veel paddenstoelen te zien! Deze ‘bloemen van de herfst’ lieten zich in het hele natuurgebied bewonderen. Soms verbluffend mooi, een andere keer weerzinwekkend mooi.

banner voor wildplukkers