Paard rijden in de Camargue

In de Camargue wemelt het van de bijzondere vogels, van de vechtstieren en van de kenmerkende grijswitte paarden. Vogels kijken kun je er op elke hoek, op elk rijstveld, in elk bosje en op de slikgebieden langs de kust. Sommige natuurgebieden zijn optimaal ingericht voor de natuurliefhebber. Je betaalt een paar euro entree en je wandelt over vlonders, schelppaadjes en langs vogelkijkhutten. Zo bijvoorbeeld in Réserve naturelle des Marais du Vigueirat dat wij tot twee keer toe bezochten. Wil je meer natuurgebieden ontdekken in de Camargue ontdekken, schaf dan deze uitstekende gids aan.

Lees verder

Vogels kijken bij de monding van de Rhône

Bij Port-Saint-Louis-du-Rhône moet je beslist geweest zijn. Ik bedoel dan eigenlijk: tegenover deze kustplek, aan de andere kant van de rivier. Daar vind je de zoutvlaktes, zelfs zoutbergen. Ondiep water, slik, struweel, kwelder en strand wisselen elkaar af. Wat een vogels zie je hier! Een pracht plek om eens doorheen te wandelen of te fietsen. Ik was er een korte middag en bekeek de wereld vooral vanuit de auto. Om de strandplevieren van dichtbij te bekijken ideaal, maar om het gebied ‘te proeven’ natuurlijk ietsje minder.

Lees verder

Beverratten

Op weg naar de Middellandse Zee zag ik plots sterns op een ondergelopen akker zitten. Dat waren geen gewone! Nooit eerder gezien, maar welke soort was het? Mijn vogelgids was ik vergeten mee te nemen. Toen ik ze hoorde wist ik het: dit moesten lachsterns zijn. Vanwaar een inleiding over lachsterns bij een filmpje van beverratten? Wel, je hoort in het filmpje een lachstern lachen. Een kenmerkend geluid dat je nooit meer vergeet.

Lees verder

Vogels kijken bij Domaine de Méjanes

SNP Natuurreizen

‘s Ochtends in alle vroegte lekker met de auto toeren door de Camargue. Ik verzeker je dat dat een feest is. Tenminste, wanneer je ook af en toe uit de auto stapt, want dan maak je echt veel beter contact met de omgeving. Iets wat ik toch mijn schande te vaak verzuim. Eén van mijn tochten bracht me bij Domaine de Méjanes. Op dit domein valt van alles te beleven, maar ik reed er toch maar aan voorbij. In de hoop op bijzondere waarnemingen. Welnu, die zou ik er zeker doen zoals je hieronder zult ontdekken.

Lees verder

Vogels kijken in Étang de Scamandre

SNP Natuurreizen

Zou dit natuurgebied in de Zak van Zuid-Beveland hebben gelegen, dan hadden de Zeeuwen er vast de naam ‘de brilletjes’ aan gegeven. Maar Étang de Scamandre ligt niet in Zeeland, het ligt in de Camargue, in het noordwesten wel te verstaan. Kijk je met enige fantasie van boven naar het natuurgebied, dan zie je er het ene glas van een bril in. Het andere glas wordt gevormd door Étang du Charnier, al even groot en uitgestrekt. Maar om de vogels van het moeras te zien ging ik toch vogels kijken in Étang de Scamandre dat toegankelijk is. Hieronder lees je welke vogels ik er zag.

Lees verder

De asbij

Deze had je nog van me tegoed. Alweer een twee maanden geleden was ik op vakantie in Picardië, aan de Franse kust. Op een zomerse lentedag wandelden we over de kliffen en kwam ik op een paardenbloem een bij tegen die ik nog nooit eerder had gezien. Of waar ik nooit eerder op lette, want hij blijkt zo zeldzaam niet te zijn. Daar niet, en ook in Nederland niet. Het bleek namelijk een asbij.

In de Veldgids Bijen voor Nederland en Vlaanderen lees ik dat de asbij van half maart tot half juni vliegt. En dat hij een groot aantal voorjaarsbloeiers bezoekt, waaronder composieten. Welnu, de paardenbloem mag je gerust een van de bekendste composieten noemen.  Lees verder

Herken de steenhommel

De steenhommel. Nooit eerder van gehoord. Tot ik deze behoorlijk grote hommel filmde op de kliffen van Picardië. Groot, zwart en een rode kont. Even bladeren in mijn Veldgids Bijen voor Nederland en Vlaanderen leert me dat het een steenhommel is. Hoewel, het zou ook nog een grashommel hebben kunnen zijn, ware het niet dat de ‘achtertibia van de grashommel oranje behaard is’. De achtertibia van de steenhommel is zwart. Voor het geval je iets hebt gemist: de achtertibia is een onderdeel van de achterpoot. De definitie voor tibia is namelijk: ‘Scheen, vierde pootsegment, tussen femur en tarsus. Zoals u ziet, ga je hommels en bijen filmen, dan roept elke onmogelijke term weer een paar nieuwe op. Een semantische vermenigvuldiging waar mijn hoofd van gaat tollen. Lees verder

Roodborsttapuit op de kliffen

Een kort bericht vandaag, want deze opname spreekt vanzelf: een roodborsttapuit (mannetje) op de kliffen van Picardië. De roodborsttapuit mag je gerust beschouwen als de nationale vogel van Frankrijk, want ik kom hem er vrijwel overal tegen.

De beste verrekijkers van dit moment (gerangschikt per prijsklasse):

De roep van de grauwe gors




Je hebt bij zangvogels de roep en de zang. De zang hoor je bij de meeste zangvogels vooral in het voorjaar. Om territorium te verdedigen en om een of meer vrouwtjes te paaien. Later in het voorjaar verstomt de zang, want dan is het zaak om zo onopvallend mogelijk te zijn. Jongen moeten worden gevoerd of de rui maakt het vliegen lastiger. Dan moet je geen sperwer achter je aan krijgen. Lees verder

Zingende tapuit

CameraNU.nl

Tapuiten film ik meestal in het najaar. Wanneer ze tijdens de najaarstrek de kust volgen, op weg naar het zuiden. In het voorjaar zie ik ze niet heel vaak, wat denk ik ook komt doordat ik niet aan de kust woon. Die ene keer dat je dan in aan de kust ben, moet je dan maar net het geluk hebben dat er een tapuit voorbij komt. Welnu, een paar weken geleden had ik dat geluk, maar niet aan de Nederlandse kust! Ik was tijdens de meivakantie het moerassige gebied bij Ault met de auto ingereden. Ik weet niet of dat een aanrader is trouwens, gezien de vele gaten en kuilen. Te voet of per fiets lijkt me een stuk beter. Lees verder