Herken de tranende franjehoed

De tranende franjehoed. Ooit van gehoord? Ik niet. En dat terwijl de gids Welke paddenstoel is dat? aangeeft dat deze soort in heel Europa algemeen is. Ik filmde ze dit weekend op de Tongplaat bij Dordrecht.

De naam vind ik illuster genoeg. Proef hem op de tong: tranende franjehoed. Een heerlijke naam toch om een aantal keer te hardop te herhalen? Hoe deze paddenstoel aan zijn naam komt? Ik lees in de gids dat bij jonge exemplaren op de lamellensnede waterige druppeltjes te vinden zijn. Daarvoor moet je wel heel diep bukken, want zie maar eens onder een paddenstoel te kijken. Dat lukt mij in elk geval niet. En dus zou je de paddenstoel af moeten snijden om de naam vast te stellen. Daar ben ik op tegen. Niet dat de paddenstoel zelf daar nou heel veel van de lijden heeft. Onder de grond zit namelijk veel meer paddenstoel dan boven de grond. Hij leeft vrolijk verder. Maar aan voortplanten komt hij dan niet meer toe. En dat acht ik verlies. En voor de  smaak hoef je het ook niet te doen als ik mijn gids mag geloven. Niets bijzonders aan.

In de Grote paddenstoelengids voor onderweg van deskundige Ewald Gerhardt lees ik ook nog iets dat van toepassing is op deze fraaie paddenstoel: oppervlak droog, viltig-vezelig. Hij groeit aan grazige bosranden, op kerkhoven, in graslanden, akkers, parken en tuinen. Op voedselrijke bodems in elk geval. 

De tranende franjepoot dus. Veel vogels vielen er zaterdagmiddag niet te filmen en dan ben ik blij met een paddenstoel. Die vliegt tenminste niet weg. Een heel mooie paddenstoel, die je hieronder kunt zien.

De beste paddenstoelengidsen van dit moment:

Recensie: Biesbosch-vogels, Gerard Ouweneel

Tom Lebret. In en om Dordrecht een bekende naam onder natuurliefhebbers. Tom was een vermaard watervogelkenner die zijn kennis al op jonge leeftijd opdeed in de Biesbosch. Op elfjarige leeftijd begon hij met het noteren van zijn waarnemingen en nog geen twee jaar later groeiden deze notities uit tot een heus dagboek. Tom Lebret was een slimme jongen (later zou hij officier van justitie worden en een doorgewinterde bestuurder) en al snel zette hij zijn talenten in om ook het gedrag van vogels te bestuderen. Onlangs verscheen het boek Biesbosch-vogels van Gerard Ouweneel. Een ode aan een markante vogelaar die veel heeft betekend voor de natuur in ons land.

 

 

 

Lees verder

Recensie: De Groenlantsvaerders, Daan Esseboom

Dordrecht en de walvisvaart. Een onvermoede combinatie, maar het is echt waar: Dordrecht kende een florerende walvisvaart in de tweede helft van de achttiende eeuw. Daan Esseboom deed in het kader van zijn opleiding onderzoek naar deze economische activiteit en schreef er een boekje annex brochure over: De Groenlantsvaerders.

 

 

Lees verder

Recensie: Een Koninklijk paradijs, Aert Schouman en Emile Havers

Aert Schouman (1710-1792) blijkt een van de belangrijkste kunstschilders van de achttiende eeuw te zijn geweest. Hij maakte faam met zijn schilderijen van dieren. Kunstkenners beschouwen zijn aquarellen van exotische vogels als de mooiste die er ooit zijn gemaakt. Geen wonder dat het Dordrechts Museum een expositie aan hem wijdt in 2017. En bij een expositie hoort een boek: Een Koninklijk paradijs. En dat zijn vaak fenomenaal mooie kunstboeken, zeker wanneer ze ook nog eens zijn uitgegeven door Uitgeverij Wbooks. Een gerenommeerde uitgeverij die al menig schitterend kunstboek heeft uitgegeven.

 

 

Lees verder

Moment of fame: dansende cetti’s zanger voor de camera

Op afstand blauwborsten filmen lukte me gisterochtend op de Tongplaat opperbest. In het toegankelijke deel bevinden zich nu al minimaal tien territoria. Soms ver in een rietveld, maar ook één vlak langs het fietspad. Maar na de zoveelste blauwborst op afstand, was het tijd voor een blauwborst dichtbij. Dus besloot ik achter een bunker mijn camouflagekleed over me heen te trekken en geduldig af te wachten. Mijn klapstoeltje onder me, de bunker in mijn rug. Een blauwborst kwam weliswaar iets dichterbij, maar zijn favoriete wilg was toch nog aardig ver weg. Een rietgors streek pal voor me neer, maar met het stammetje in wording tussen ons in. Een tjiftjaf kwam nog dichterbij, maar sprong te snel naar een andere wilg. En toen richtte ik mijn vizier opnieuw op de blauwborst, die iets te ver zat en ook nog eens tegen een grijze lucht. Geen kleur te bekennen. Per toeval zwenkte ik de camera naar beneden waar ook iets bewoog. Een cetti’s zanger zag ik op het display. En ondanks de handmatige focus nog scherp ook! Mijn eerste cetti’s zanger voor de camera. Je hoort deze zangvogel vaker dan dat je hem ziet. Het is echt een muisvogel: je weet dat hij er is, maar ziet hem nooit. Een dansende cetti’s zanger! Op dit moment hoopte ik al lang. Een moment of fame (voor mezelf dan hoor).

recensies vogelgidsen

Vrouwtje gekraagde roodstaart uitgebreid in beeld

Gekraagde roodstaarten heeft sterke voorkeur voor oude bomen met daartussen open plekken. Welnu, langs de Merwede op de Tongplaat staan enorme verwilderde populieren. Ideaal terrein voor de gekraagde roodstaart dus. Een aantal weken geleden kwam ik een paartje tegen en kon ik een korte opname maken van het mannetje. Nu een uitgebreide opname van het vrouwtje. Zoals zo vaak een stuk minder fraai dan het mannetje, maar dat doet er niet toe: het is en blijft een waarneming van een gekraagde roodstaart.

Rietgors onder vuur op de Tongplaat bij Dordrecht

Dit mannetje rietgors klimt hoger en hoger tot hij niet verder kan. Ondertussen ligt hij onder vuur van zowel een foto- als een videocamera. Deze video heb ik vandaag gemaakt op de Tongplaat bij Dordrecht. Een prachtig natuurgebied aan de Merwede. De opname van een blauwborst is helaas niet gelukt; hij zat te diep in een bosje wilgen. Een cetti’s zanger liet eenmaal van zich horen en zweeg vervolgens in alle talen. In de populieren langs de rivier hoorde en zag ik een aantal boomkruipers. En de rietgors? Die was bepaald niet eenzaam. In het riet en in de biezen zaten er tientallen. Kortom, een gebied om vaker te bezoeken.