Dodaars met visje

Sjaak fotografeerde vorige week deze dodaars met een visje in zijn snavel. Waar precies weet ik niet. Het moet in de omgeving van Ooltgensplaat zijn geweest.

dodaars met vis
Dodaars (fotograaf: Sjaak Huijer)

De beste verrekijkers voor beginnende vogelaars:

Dodaars in de Biesbosch met een Dutch angle

Deze week was Dutch angle het toverwoord. Hoe we erop kwamen weet ik niet. Een collega van me studeert film- en televisiewetenschappen en op een of andere manier zal deze voor mij toch merkwaardige filmtechniek ter sprake zijn gekomen. Dutch angle is een filmtechniek waarbij de horizon niet parallel loopt met de boven- en onderkant van het beeld. De afbeelding is dus gekanteld. Dat levert een ongemakkelijk of vervreemdend effect op waardoor mensen langer blijven kijken. En zo filmde ik vandaag dodaars.

Lees verder

Not without the rest

Niet zonder de anderen. De vrije vertaling van het deuntje dat ik onder deze opname heb geplaatst. Want dodaars zijn zelden alleen. De kleinste fuut van Europa, amper zo groot als je vuist, hecht aan gezelschap. In de oude veerhaven op Sint-Philipsland doken er opeens zes op. Steeds dichterbij kwamen ze, totdat ze onder de blauwe en zwarte tonnen wegdoken. Duikt de een onder, dan de ander ook. Dobbert de ene een beetje doelloos op het water, dan geheid die anderen ook. Nooit zonder de ander.

 

Jonge dodaars ontmoet een zwarte ruiter

Eerst dacht ik dat er een meerkoet of zo voor het vogelkijkscherm in Het Stinkgat zat. Maar toen ik mijn verrekijker op de vogel richtte bleek het een jonge dodaars te zijn. Nooit eerder zag ik een dodaars op het droge. En dat is niet vreemd, want met die vreemde lange poten is het maar slecht wandelen over het drogen. Leuk trouwens dat er een jonge dodaars in Het Stinkgat rond zwemt. Kennelijk biedt het brakke water in de kreek voldoende voedsel voor de kleinste onder de Nederlandse futen.

de beste vogelgidsen voor kinderen

Vogels kijken rond Zeist




Tot mijn grote en blijde verrassing blijkt een van de auteurs van onze uitgeverij een groot vogelkenner. Roel Bosch herkende op Facebook  de boomkruiper enkel en alleen aan de staart en dat vind ik knap genoeg. Hij is predikant in Zeist en is als vrijwilliger actief op landgoed Heidestein waar je maar liefst vier soorten spechten kunt zien en horen: zwarte specht, groene specht, kleine bonte specht en grote bonte specht. In de winter verblijft er een klapekster. Hij schreef een boek over Keltische spiritualiteit: Er zijn. De Keltische spiritualiteit heeft veel aandacht voor de natuur en dat sluit weer naadloos aan bij vogels kijken.

Ik vroeg Roel Bosch naar de meest interessante vogelgebieden rond Zeist. Dat blijken er heel wat te zijn, en uitgestrekt ook. Hij schrijft me: ‘Rond Zeist zijn vogels genoeg te zien. De overgang van het rivierengebied naar de hogere zandgronden levert leuke combinaties op. De variatie in bebossing rond Zeist is redelijk groot. Het rivierengebied kent veel oudere loofbossen, elk een paar hectare groot. Soms hoorde zo’n bos bij een landgoed, soms was het deel van een defensieterrein. In de buurt zijn dan weer veel boomgaarden – ideaal voor de groene specht. Of neem de essenbossen met oude stoven: vinkachtigen overal.’ Een interessant gebied dus om vogels te kijken.

Dit zijn in de ogen van Roel Bosch de meest interessante vogelgebieden rond Zeist:

#1. Landgoederen Houdringe, Beerschoten en het Panbos
Tussen Zeist en De Bilt liggen de landgoederen Houdringe, Beerschoten en het Panbos, één aaneengesloten terrein. Houdringe ligt het dichtst bij Utrecht. Een van de grote stadsbakkers van Utrecht had hier lang zijn eikenbos: om de paar jaar werden de takken die uit de eikenstoven waren opgekomen weer afgehakt voor in de ovens. Vreemde stukken bos zie je daar nu. De kleine bonte specht komt er voor. Het Panbos, richting Bosch en Duin, is ouder, kent meer grote bomen, heeft ook resten van oude zandverstuivingen. Tegen de grens van zo’n verstuiving aan staat een roestboom waar in de winter groepen ransuilen zitten. Een paar honderd meter verderop staan flinke jeneverbessen; in de boomtoppen hoor je de goudvinken. In de zomer broedt hier de wespendief, maar je moet geluk hebben om die te zien.

Klik hier voor meer informatie : bereikbaarheid, wandelroutes en vertrekpunt.

#2. Landgoederen Heidestein, Bornia en Noordhout
Dichtbij station Driebergen-Zeist loop je de landgoederen Heidestein, Bornia, Noordhout op, 600 hectare aaneengesloten heuvelrug. Ook hier de mengeling van cultuur en natuur. De sporen van bebouwing, van smalspoorlijnen, van bomenlanen met rode beuk en linde wijzen op cultuur. In de grote vijver van Heidestein, bij het theehuis, broeden een of twee paartjes dodaars. Terwijl je naar de dodaars kijkt kan je op de achtergrond de havik, de raaf of de zwarte specht horen, allemaal goed vertegenwoordigd als broedvogel hier. De zwarte specht laat overal in het bos sporen na: hij hakt graag zittend op de grond in liggende boomstammen, of in de stammen van dode bomen. Het beleid van de boswachter is om bomen die omgezaagd worden op een meter van de grond te kappen; juist die staande rest is voor de specht nog jarenlang interessant. De vogel zelf zie je zelden, hij ziet jou vaker: van de andere kant van de boom steekt hij dan de kop om de hoek.

Op Bornia is de laatste jaren rigoreus gekapt: de oude levende zandgrond komt zo weer tevoorschijn, en de jeneverbessen krijgen kans om zich weer uit te zaaien. Het beheerplan van Utrechts Landschap droomt ook van de komst van de nachtzwaluw. Dat kon best eens lukken. Op de heidevelden van Heidestein broeden veel boomleeuweriken, de roodborsttapuit. ’s Winters houdt de klapekster zich in leven, maar van broeden zal het waarschijnlijk niet komen. In de bossen naast de heide hangen in invasiewinters vaak dagelijks de kruisbekken.

Klik hier voor meer informatie: bereikbaarheid, wandelroutes en vertrekpunt.

#3. Zeist zelf
In Zeist zelf is de taxus een populaire tuinboom. Dat komt goed uit voor de appelvink. Tot diep in het voorjaar zitten er nog wel hier of daar rode bessen. De appelvink slaagt er heel goed in zich te verstoppen, maar als je goed blijft letten op een vogel met een vreemde maat, te groot voor vink en te klein voor spreeuw, met de typische tekening op de staart, heb je toch kans hem te treffen, het hele jaar rond.

En dan natuurlijk overal in en om Zeist de staartmees, de zwarte mees, de glanskop, het goudhaantje, putters en groenlingen. De grote bonte specht heeft niet genoeg aan de bomen maar roffelt ook graag op lantaarnpalen. Wat nog ontbreekt zijn de halsbandparkieten en de aalscholvers. Maar die missen we niet.

#4. Kromme Rijn
Precies op die overgang van Kromme Rijn naar de Heuvelrug zijn veel landgoederen aangelegd. Allemaal hebben ze hun eigen vijvers en sprengen. Na een paar zachte winters is de kans om ijsvogels te zien erg groot. Zeker als je hun geluid herkent kom je ze vaak op het spoor. Ook in de stadsvijver van het statige Wilhelminapark komt er regelmatig eentje fourageren; ergens in het Zeisterbos of op de landgoederen met omgevallen bomen zit dan het nest. En in Zeist zelf, met het monumentale slot en de daarbij horende pleinen van de Hernhutters, kunnen ze het in de winter als het vriest nog aardig uithouden: dan kan je ze bij een wak vinden.

Klik hier voor meer informatie: bereikbaarheid, wandelroute en vertrekpunt.

top 10 de allerlaatste

Mijn grote dank gaat uit naar Roel Bosch voor het delen van deze tips. Ben je geïnteresseerd in Keltische spiritualiteit, lees dan Er zijn. Roel publiceerde ook een boek over de psalmen. Je leest er hieronder meer over.

#1. Er zijn. Keltisch-christelijk geloven

Keltisch christendom fascineert velen. De aandacht voor de natuur en de sfeervolle landschappen is wat velen boeit. Er zijn biedt een kennismaking met deze bijzondere vorm van spiritualiteit. Roel Bosch schrijft in de inleiding over het ontstaan van zijn interesse: ‘Ergens in die tijd zou mijn Keltische spiritualiteit begonnen kunnen zijn, tijdens tochten door Oostduin met zijn roepende boomklevers, of bij de verrassing van de puttertjes die in de herfst neerstreken op de distels op de kale vlaktes.’

er zijn roel bosch

Koop dit boek

#2. Steeds weer zoeken mijn ogen naar U

Dit boek geeft een plaats aan de vele manieren om de psalmen te zingen.

steeds weer zoeken mijn ogen naar u

Koop dit boek

Tips van visdief

de mooiste boswandelingen van nederland jan ensing

vogelzang

tuinvogels op ware grootte

Vogels kijken in de Camargue en de Crau Hans Peeters

Dodaars vangt een visje

Altijd leuk om een dodaars te zien jagen in ondiep water. Een jagende dodaars (de kleinste fuut van Europa) duikt altijd onder water. Maar alvorens onder water te verdwijnen, inspecteert deze dodaars eerst of er visjes zwemmen. Al zwemmend steekt hij zijn kop onder water. En met resultaat, want hij vangt zowaar een visje!

banner reisgidsen

Vogels kijken bij Gorishoek

Alleen het uitzicht over Nationaal Park de Oosterschelde is al voldoende reden om Gorishoek op het Zeeuwse eiland Tholen te bezoeken. Op 5 december bezocht ik deze markante locatie en filmde er in de storm een drietal soorten: aalscholver, zilvermeeuw en dodaars. De een heeft meer last van de harde wind. Je ziet ze alle drie in deze opname voorbij komen:

banner reisgidsen

 

Het is futentijd op Schouwen-Duiveland!

Het is nu de tijd om futen te kijken op Schouwen-Duiveland. De ‘gewone’ fuut zie je haast overal. In elk geval langs de Grevelingendam, op de Oosterschelde en langs de Brouwersdam. Bij Bruinisse overwintert een groep kuifduikers op de Oosterschelde. Zie je ze daar niet, rij dan even terug naar de Philipsdam. Op het Slaak zitten ze elke winter en nu ook al. En wil je dodaars en geoorde futen zien, dan rij je even door naar het Dijkwater bij Sirjansland. Ik geef toe, voor de roodhalsfuut moet je een beetje geluk hebben. Hij is al gemeld op de Brouwersdam, maar de keren dat ik er was heb ik hem niet kunnen vinden. Kijk vooral rond de Spuisluis. Heb jij wel het geluk dat je de roodhalsfuut ziet, nou, dan heb je alle futen die in Nederland voorkomen gezien! Mooi toch? In deze video zie je de geoorde futen in het Dijkwater.

 
 Outdoor algemeen

De ecozone Polder Nieuwland in Papendrecht is in ontwikkeling

Deze week bezocht ik de Ecozone in Polder Nieuwland te Papendrecht twee keer. Beide keren op een avond, en beide keren werden twee paar dodaars belaagd door hun bedelende jongen. Dat is een leuk tafereel om te zien, die kleine donskuikens die haast over het water rennen om als eerste het gevangen waterinsect of visje te mogen verorberen. De oeverzwaluwen waren helaas in geen velden of wegen te zien. In de speciaal aangelegde wand groeit alleen wat onkruid uit de nestgaten. De broedkolonie op het bedrijventerrein is helaas verloren gegaan. Is de berg zand ingestort of wreed weg geschept en verhandeld?

De oevers van de ecozone zijn ingezaaid met bloemen die momenteel volop in bloei staan. Een enkele bloem heeft al zaad en dat trekt groepen zangvogels als groenling, putter en kneu aan. In het riet voeren de kleine karekieten hun jongen, evenals de meerkoeten. De natuur ontwikkelt zich in de ecozone, er valt dus wel wat te beleven.

 

Voordeel (234x60)