Tag archieven: boerenzwaluw

Hoe lok ik zwaluwen in mijn tuin?

In ons land leven drie soorten zwaluwen: de oeverzwaluw, huiszwaluw en de boerenzwaluw. En mocht je de gierzwaluw er ook bij willen rekenen (en dat doe ik in deze blog) dan hebben we er zelfs vier! Zwaluwen behoren tot de meest gezellige vogels. Ze vliegen aldoor druk in het rond, jagend op vliegen, muggen en andere insecten. Ze communiceren met elkaar door druk te kwetteren. Leuk dus om zwaluwen in je tuin te hebben, dus vandaar in de serie Hoe lok ik … nu de vraag: hoe lok ik zwaluwen in mijn tuin?

Lees verder Hoe lok ik zwaluwen in mijn tuin?
boerenzwaluw in de hellegatsplaten

Boerenzwaluw, stofzuiger van de lucht

De eerste vogel die ik vrijdag filmde, was de huiszwaluw. Een flinke groep zat gras en stro te plukken ter bekleding van het nest. De laatste vogel die ik filmde was een boerenzwaluw. In De Kluut, één van de vier vogelkijkhutten in de Hellegatsplaten, broedt een paartje. En aangezien de jongen net uit het ei zijn gekropen, vliegen de oudervogels nu fanatiek heen en weer.

Lees verder Boerenzwaluw, stofzuiger van de lucht
vogels kijken vanuit vogelobservatorium tij

Bezoekverslag aan Vogelobservatorium Tij

Met het Vogelobservatorium Tij bij Stellendam maakt Nederland kennis met een nieuw fenomeen in vogelkijkhutland: de vogelkijkhut onder architectuur. Trouw noemde het zelfs een natuurkunstwerk. Vogelaars moeten zich nogal eens behelpen met een simpele gluurmuur of een bouwvallige hut. Maar in natuurgebied de Scheelhoek heeft Natuurmonumenten het anders aangepakt. Ze liet twee architectenbureaus samenwerken bij het ontwerpen van een futuristisch uitziende hut. Ik moet zeggen: het is inderdaad een belevenis om in de hut te zijn.

Lees verder Bezoekverslag aan Vogelobservatorium Tij
aalscholver crezeepolder de noord

Vogeltocht door de Crezéepolder en de Ridderkerkse Gorzen

CameraNU.nl

De Crezéepolder lag er verlaten bij toen ik vanmorgen om zeven uur de dijk afdaalde. Geen mensen, en in het struweel ook opvallend weinig zangvogels. Een enkele witte kwikstaart en daar bleef het ook bij. Wel vielen de watersnippen op die bij elke stap omhoog schoten. Dat is dan weer het mooie van als eerste een natuurgebied betreden.

Maar daar is dan ook alles mee gezegd. Eigenlijk vind ik het maar niks. Een vogelaar die aldoor watersnippen verschrikt. Ze vallen pas op zodra ze opvliegen. Hun typische alarmroep klinkt een paar keer en weg zijn ze. Laat wel zien hoe goed ze gecamoufleerd zijn. Maar eenmaal weg, blijven ze ook weg. En daarom ben ik een beetje ambivalent over dit soort loopacties. Overigens: deze is er op nog geen honderd meter van onze woning in Alblasserdam een draaihals gezien! Midden in een nieuwbouwwijk. En diezelfde dag wiekte er ook een visarend over. Ik las het op waarneming.nl en dat was voor beiden soorten: te laat.

De Crezéepolder is een stukje nieuwe natuur. Je kunt er een mooie wandeling omheen maken. Al met al als je stevig door stapt een uur wandelen. Blijf je regelmatig staan om vogels te kijken, dan doe je er natuurlijk iets langer over. En al helemaal wanneer je ook nog een uitstapje maakt naar de Ridderkerkse Gorzen die pal tegen de Crezéepolder aanliggen. Een aanrader trouwens. Niet zozeer voor de vogels, want zo spectaculair is het er niet, maar wel voor het biotoop. Een van de weinige restanten oeverbos in de omgeving van Ridderkerk. Bij hoog water lopen de kreekjes vol en heb je hier en daar laarzen nodig om de voeten droog te houden.

 

In de Crezéepolder dus veel watersnippen. En grauwe ganzen. Die heb ik liever niet, want maken die eenmaal misbaar, dan is er geen houwen meer aan. Meestal vliegen alle vogels op en weg. Een blauwe reiger foerageerde tegenover het vogelkijkscherm. Een paar witte kwikstaarten balanceerden op het prikkeldraad. En een paar futen doken gracieus onder water. En een enkele aalscholver wapperde zijn vleugels droog. 

Eenmaal bij de Ridderkerkse Gorzen hoopte ik op een ijsvogel, maar het werd een blauwe reiger die in een boom landde. In de gorzen zelf waren het de matkopjes die het hoogtepunt vormden. Koolmees, staartmees en winterkoning lieten zich horen en zien. En over horen gesproken: continu was er gemiauw van een onzichtbare buizerd te horen. 

Terug naar de loopbrug in de Crezéepolder en met de klok mee weer terug richting de brug over de Noord. In de rietkraag naast het vogelkijkscherm doken een paar kleine karekieten op. Een rietgors vloog op en verdween achter de kraag. En overal meerkoeten, grauwe ganzen en ruiende eenden. Een eind verderop kreeg ik een zwerm putters in het oog. De volwassen en jonge vogels foerageerden op de uitgebloeide distels. Een drietal jonge vogelaars passeerde me op de fiets en joeg even later een paar oeverlopers op. En dan als sluitstuk de zwerm boerenzwaluwen met een enkele huiszwaluw op het prikkeldraad. Het zal niet heel lang meer duren aleer de zwerm koers zal zetten naar het zuiden. Helaas wel tegen de zon in gefilmd, maar toch.

Een rondje Crezéepolder
De Crezéepolder is een natuurgebied dat in verbinding staat met de rivier De Noord. Het water loopt in en uit, hoog en laag. En dat is best bijzonder. Zo heel veel zoetwatergetijdegebieden zijn er niet in Europa. Tijdens de wandeling van deze morgen stroomde het water in. Beter is om met laag water de wandeling te maken. Dan maak je kans op allerlei soorten steltlopers. Van bonte strandloper tot zwarte ruiter en witgatje.

De Crezéepolder bereik je via de Oostmolendijk te Ridderkerk. Parkeer je auto bij een van de ingangen en begin met wandelen. Volg de dijk en je komt weer bij je auto. Sla bij de witte loopbrug over de brede kreek links- of rechtsaf het Gors in en zorg ervoor dat je weer op hetzelfde punt terug keert. Bij het metalen hek voor het Gors vind je een spoor van de bever. Hij schijnt zich achterin het Gors soms te laten zien. In de kreek naast de witte brug laat de ijsvogel zich vrijwel altijd horen en ook regelmatig zien.

Dan hier de boerenzwaluwen op het prikkeldraad:

Boerenzwaluwen in de Crezéepolder.