Tagarchief: Auvergne

De koereiger in Nederland

Een van de meest succesvolle vogels ter wereld is een zeldzame gast in Nederland: de koereiger. Afrika, Zuid-Europa en Azië was zijn oorspronkelijke leefgebied, maar vanaf de negentiende eeuw breidt hij zijn leefgebied in rap tempo uit over de hele wereld. Frans Guyana was in 1880 het eerste land in Zuid-Amerika waar hij werd waargenomen, lees ik in Mijn reigerparadijs van Erik van Ommen. Geholpen door stormen vloog hij op eigen kracht over de oceaan. Van Afrika naar Zuid-Amerika. Dat is toch een behoorlijk eindje vliegen.

Daarna veroverde hij het zuidelijke continent, gevolgd door het noordelijke. Dat lees ik dan weer in het Handboek Vogels van Nederland en België. Nu broedt hij tot in Canada aan toe. In India, Australië en Nieuw-Zeeland komt een ondersoort van de koereiger voor. Zo beschouwd is de Zuidpool het enige continent waar de koereiger niet voorkomt. Laten we proberen dat nog maar even zo te houden.  Lees verder De koereiger in Nederland

Over vogels kijken in de Auvergne

Rij een eind Frankrijk in en je komt geheid een goed vogelgebied tegen. Je zou onder Parijs linksaf kunnen slaan richting Clermont-Ferrand en halt kunnen houden in de buurt van Moulins. Daar, langs de rivieren de Allier en de Loire, kun je heerlijk vogels kijken. Wij verbleven in de meivakantie in het dorpje Gannay-sur-Loire dat precies op de grens tussen Bourgondië en de Auvergne ligt. Dit is zo het noordelijke deel van de Auvergne, als je het zo wilt noemen: het laagland. Aan de overkant van de rivier de Loire is het Bourgondië en dat is hemelsbreed nog geen kilometer ver weg. Het is het land van grauwe klauwier, bijeneter, hop, slangenarend, cirlgors, grauwe gors, roodborsttapuit, nachtegaal en braamsluiper. Watervogels zie je natuurlijk ook: kwak en koereiger broeden in de omgeving. En als je in mei een van de bossen in de omgeving bezoekt, hoor je vrijwel zeker de wielewaal baltsen. Ik verzeker je, dat is een indrukwekkende ervaring. Wil je weten wat de belangrijkste vogelgebieden in de omgeving van Gannay-sur-Loire zijn, klik dan hier. Wij verbleven op Domaine du Bourg waar het wemelt van de smaragdhagedissen en natuurlijk ook muurhagedisjes. Een opname van een muurhagedisje kun je hieronder zien.

vogels kijken in frankrijk

Groentje legt eitjes

Tijdens een uitstapje in een hakbos in de Auvergne zagen we deze knalgroene vlinder, niet geheel toevallig ‘groentje’ geheten. Het groentje behoort tot de familie van de kleine pages, waar ook de wegedoornpage toe behoort. Mooie vlinders met vaak een klein staartje op de achtervleugel. Het was mijn eerste groentje dat ik filmde (en ook zag), deze opname is dus al bijzonder genoeg. Maar wat de opname nog mooier maakt zijn de vier wielewalen op de achtergrond. Hun geluid schalde door het hele bos. Hoog in de bomen waren ze druk met baltsen. Ze zaten elkaar achterna, sprongen van tak naar tak, terwijl het knalgeel van hun verentooi spatte. Filmen lukte helaas niet, want hoewel wij laag op de grond bleven en de wielewalen hoog in de bomen, bleken ze behoorlijk schuw. Kwam wij tien stappen naderbij, vlogen de wielewalen naar een volgende boom. En zo achtervolgden we ze vergeefs door het halve bos.

Eitjes leggen
Terug naar het groentje. Eenmaal thuis gekomen zag ik dat deze fraaie vlinder haar lijfje kromt en dus met iets bezig is wat vlinders moeten doen om hun soort te laten voortbestaan: eitjes leggen. Ik vermoed op heidestruikje. Mijn vlindergids Vlinders, rupsen en waardplanten meldt dat het groentje eitjes legt op verschillende kruidachtige planten. Dit is mijn tweede opname van een vlinder die eitjes legt. Eerder filmde ik een klein koolwitje waarvan ik ook pas thuis ontdekte dat ze eitjes aan het leggen is.

de beste vlindergidsen van dit moment

Smaragdhagedissen in de Auvergne

Hagedissen zijn voor een Hollander uit het westen altijd weer bijzonder. Reptielen heb ik nog nooit gezien in ons land. Ik heb eerlijk gezegd geen flauw idee of bijvoorbeeld de ringslang in de Alblasserwaard voorkomt. Ik jok trouwens een beetje, want ik realiseer me plots dat ik deze week aan een waterplas onder mijn camouflagedoek lag en plotseling een kopje boven water zag komen. Eerst dacht ik aan een kikker, maar toen ik beter keek zag ik dat het een roodwangschildpad was. Iemand was zijn huisdier beu en zette het maar in de Donkse Laagten. Gelukkig was het een zachte winter, anders was hij vast dood gevroren. Terug naar de hagedissen. Een paar jaar geleden waren we in mei in De Brenne en hadden we een paar zomerse dagen. Prompt verscheen de smaragdhagedis in de houtstapel. Dit jaar waren we in de Auvergne, op Domaine du Bourg. De temperaturen liepen op en prompt toonde een smaragdhagedis zijn blauwe kop in het rotstuintje. Een mannetje, groot en sterk. Er liep ook nog een kleiner mannetje in het tuintje rond, maar die had nauwelijks blauw op zijn kop en was een stuk kleiner. En natuurlijk liep er ook een vrouwtje. Ook mooi, maar minder opvallend want zowat egaal groen.

de beste natuurreisgidsen en wandelgidsen