Het Darwin’s hooibeestje




De familie der hooibeestjes. Klein en onopvallend, maar wie ze van dichtbij bekijkt ontdekt de pracht van stippen, al dan niet dubbel omrand. In de alpen vliegt een hele serie rond en een van de laatste soorten die ik op mijn verlanglijstje had staan, was het Darwin’s hooibeestje. Het gekke met de hooibeestjes is dat op de ene dal het alpenhooibeestje talrijk is en in een ander dal het tweekleurig hooibeestje. Tijdens onze vakantie bezocht ik tussen het Comomeer en Meer van Lugano een berghelling die helemaal niet rijk was aan vlinders. En laat daar nu net een Darwin’s hooibeestje zitten! Lees verder

Is dit een spiegeldikkopje?

Een van de eerste dagvlinders die ik deze zomer in de Italiaanse Alpen bij het Ortameer filmde, was de vlinder die je hieronder kunt bekijken. Ik dacht (en denk) meteen aan een spiegeldikkopje, maar er is iets bijzonders aan de hand. In de beste gids voor vlinderliefhebbers, Dagvlinders. Veldgids voor Europa en Noordwest-Afrika zie ik namelijk dat het spiegeldikkopje een gele onderkant met witte vlekken erin heeft. En dat is bij dit dikkopje heel anders. Deze onderkant is juist donkerbruin met gele vlekken erin. Hoe vaak ik ook door de vlindergids blader, een gelijkende vlinder kan ik niet vinden.

Inderdaad, een spiegeldikkopje met een genetische afwijking

Gelukkig hebben we daarvoor de sociale media. Een berichtje op Facebook geplaatst en een paar mensen reageerden al heel snel. Dit is inderdaad een spiegeldikkopje in een afwijkende vorm. Ik las dat ook al in het bijzonder aardige boek De allerleukste insecten encyclopedie. Eens in de zoveel duizend keer treedt er bij insecten (en bij andere diersoorten) een genetische afwijking op. Dan kruipen er opeens knalroze sprinkhanen uit het ei. Echt waar, dat bestaat echt. Dat fenomeen heet met een moeilijk woord erythrisme. Kennelijk heb ik dus een spiegeldikkopje met een genetische afwijking gefilmd. Een onderzijde die anders gekleurd is dan ‘normaal’. Stel je nu eens voor dat deze afwijkende vorm om welke reden dan ook beter weet te overleven dan de gangbare, dan kan het zomaar zijn dat er een nieuwe ondersoort is geboren. Zo kan het gaan in de natuur en niemand minder dan Charles Darwin ontdekte dit verschijnsel dat we evolutie noemen.

Lees verder

Wespennest in de Italiaanse Alpen

Lok vlinders en bijen naar uw tuin: bestel Vivara insectenhuisjes!

Sommige weken in november leveren maar weinig beelden op. Nat, veel wind en dan ook nog eens druk met andere verplichtingen. Dan ben ik blij dat ik nog wat beelden ‘op de plank’ heb liggen. Van dit charmante wespennestje bijvoorbeeld, hoog in de Italiaanse Alpen. Ik was er met mijn lompe wandelschoenen zeker aan voorbij gewandeld, maar mijn kinderen hadden het wespennestje wel in de smiezen.  Lees verder

Mijn dagvlinder van vandaag: het tweekleurig hooibeestje

Het hooibeestje heeft de naam een wat saai insect te zijn. Bruingrijs, onopvallend en ook nog eens meestal met zijn vleugels dicht. Maar je hebt hooibeestjes en hooibeestjes. Neem nu eens het alpenhooibeestje. Die is al een stuk mooier met die witte band en oogvlekken op de ondervleugel. En dan is er ook nog het tweekleurig hooibeestje, de dagvlinder van vandaag. Die is nog een stuk mooier vind ik. Het wit een stuk opvallender, evenals de oogvlekken die ook nog eens dubbel omrand zijn. Zowel het alpenhooibeestje als het tweekleurig hooibeestje filmde ik hoog in de bergen. Voor mij zijn het dus echte bergvlinders, hoewel ik in mijn vlindergids lees dat hij ook veel lager voorkomt. Voortaan dus ook de hooibeestjes maar waarderen!

Een grote donkere vlinder

Bij Cicogna in Nationaal Park Val Grande (bij het Lago Maggiore) had ik hem al in de smiezen. De grote donkere dagvlinder die maar niet wilde gaan zitten. Een eind verder, tussen de bergdorpen Forno en Campello Monti had ik meer geluk. Een grote saterzandoog, want dat bleek het te zijn, warmde zich op in de ochtendzon. Een mannetje. Het vrouwtje filmde ik een paar dagen later, op een heel andere berg. Noord-Italië is een topregio om vlinders te kijken! Lees er hier meer over.

Spiegeldikkopjes in Noord-Italië

Het spiegeldikkopje is wijdverbreid in Europa. Ook in Nederland komt hij voor. In de Groote Peel bijvoorbeeld. Ik zag mijn eerste spiegeldikkopjes in de bergen van Noord-Italië waar het ervan wemelde. Op de weelderige vlinderstruiken die overal groeien en op distels zochten ze naar nectar. En dat was de zoveelste dagvlinder die ik voor het eerst zag én filmde in Noord-Italië. Ik plaats hem snel in mijn overzicht van Europese dagvlinders.

De violette vuurvlinder (Lycaena alciphron gordius)

Plots een vuurvlinder voor me, op een eiland van leverkruid. Maar ook op een steile helling en het koninginnenkruid is manshoog. Dat is lastig manoeuvreren en daar komt bij dat vlinders kunnen vliegen. In de warme zon zelfs heel goed! Nou ja, een paar exemplaren kunnen filmen, maar dan komt de volgende uitdaging: de juiste naam erbij bedenken. Daar heb je bij deze zeldzaamheden een wel heel goede veldgids nodig. Ik gebruik de gloednieuwe Dagvlinders. Veldgids voor Europa en Noordwest-Afrika. En wat blijkt? Een violette vuurvlinder, ondersoort. Lycaena alciphron gordius. En niet zo eens heel zeldzaam in de zuidelijke Alpen in Noord-Italië.

Het vlakkewikkeblauwtje herkennen

Terwijl ik rondliep op de begraafplaats in Staffa, een dorpje in de schaduw van de hoogste berg van Italië, de Monte Rosa, zag ik een blauwtje op een van de bloemen. Snel filmen, want blauwtjes ben ik gek genoeg niet heel vaak tegengekomen in het noorden van Italië. Bij thuiskomst bleek het een vlaggewikkeblauwtje te zijn. De eerste die ik ooit zag en filmde. Je herkent hem aan de vlekken op de ondervleugels.

Een onvergetelijke ontmoeting met twee alpenkauwen op de Gotthardpas

Een onvergetelijke ontmoeting met twee alpenkauwen op de Gotthardpas afgelopen zaterdag. Ik zat al stil te foeteren op een dame die haar hond pal onder de alpenkauwen uitliet, maar dat was niet nodig. De alpenkauwen bleken bepaald niet schuw en bleven geduldig zitten. Naast het restaurant maakte een band zich op voor een optreden voor de reizigers. Kreeg ik er nog een achtergrondmuziekje bij ook.

Recensie: De Groene Reisgids Weekend Franche Comté, Jura, Michelin

De departementen Franche Comté en Jura liggen behoorlijk in het noorden van Frankrijk. Ideaal om er eens een weekje vakantie te boeken. Langer mag natuurlijk ook. De natuur is er vooral onhollands: hoge heuvels en bergen. Heb je oog voor natuur en cultuur dan is De Groene Reisgids Weekend Franche Comté, Jura van Michelin een uitstekende gids. Heel gedetailleerd en maar liefst 528 pagina’s dik. Als je daar je weekje vakantie niet mee kunt vullen…

 

 

 

 

Lees verder