De jonge bosuiltjes kunnen vliegen!

Deze week stonden de bosuiltjes in het Alblasserbos flink in de belangstelling. Lokale media berichtten over de fotogenieke beestjes. Op een lokale nieuwssite en in een krantje kon je prachtige foto’s bekijken. Zelfs het AD berichtte over de twee uilskuikens die lief naast elkaar op een tak zaten. Een medevogelaar vroeg me juist die dag om de locatie niet al te duidelijk te vermelden, waarop ik deze informatie inderdaad aanpaste. Nu zoveel media over de bosuilen hebben bericht, is er natuurlijk geen houden meer aan. Afijn, wat je ook gaat doen daar in het bos, blijf rustig en heb respect voor de bosuilen en voor de overige natuur.

Lees verder

Alblasserdam en Nieuw-Lekkerland. Rondwandeling door de weilanden

De Alblasserwaard staat bekend om zijn groene, uitgestrekte weilanden. In weilanden die op natuurlijke wijze worden beheerd kun je in het voorjaar weidevogels als grutto en kievit begroeten. Of de bijzondere purperreiger waarvan er een groot aantal in molengebied Kinderdijk broedt. Wandelen door de weilanden geeft een gevoel van vrijheid. Zeker wanneer het ook nog eens over onverharde paden gaat. Dat gevoel van vrijheid ervoer ik tijdens de wandeling die ik hieronder beschrijf.

Lees verder

Bruinrode heidelibel geniet na van zijn maaltje

Het is volgens mij een stukje vleugel waar deze bruinrode heidelibel lekker op zich te kauwen. Pas toen ik de opname vertraagde, zag ik dat het laatste stukje valt en dat hij dan ook stante pede opvliegt. Hoewel het werkelijk miegelde van de bloedrode heidelibellen, gisteren daar in het Alblasserbos bij Papendrecht, was dit de enige opname die ik wist te maken van zo’n prachtig insect. De rest van het gezelschap zag mijn vredige verschijning helaas aan voor een levensbedreigend iets. Overigens meende ik dat het een bloedrode heidelibel was, maar een reactie op Facebook maakt duidelijk dat het hoogstwaarschijnlijk een bruinrode heidelibel is. Het zou ook nog een steenrode heidelibel kunnen zijn, maar aangezien dit exemplaar geel op het borststuk heeft, is het dus waarschijnlijk de bruinrode.

veldgids-libellen

Houtpantserjuffer ontdoet zich van spinrag

Vandaag er niet echt op uit kunnen trekken. Een kort uitstapje in het Alblasserbos leverde me een paar opnamen op. Onder andere van deze houtpantserjuffer die zijn onderlijf kromt, spinrag voelt en zich met zijn poten van dat spinrag ontdoet.

Recensies van insectenboeken

Oranjetipje voor Koningsdag

Een al te uitbundige viering van Koningsdag is aan mij niet besteed. Al die koude drukte, vandaag ook nog eens letterlijk te nemen, is mij al snel te veel. Maar ja, je moet toch wat. Vandaar ook vandaag weer een oranjetipje. Een mannetje, dus in het bezit van die begeerlijke oranje vleugeltoppen. Die je in het begin van de opname niet ziet, want hij is in ruste. Maar op het eind komt het oranje toch nog voorzichtig te voorschijn. Een vleugje oranje, meer niet. Niet al te uitbundig, dat past immers niet bij zo’n koude dag als vandaag.

Meer uitbundige viering
Kies jij ervoor om Koningsdag op een meer uitbundige manier te vieren? Bekijk dan de foto’s onder de video. Hetzelfde oranjetipje als in mijn filmpje, maar dan foto’s die mijn dochter heeft genomen. Vanuit een ander perspectief en dus flink meer oranje.

de beste vlindergidsen van dit moment

 

 


Koningsdag1Koningsdag3 Koningsdag2




Ondanks de kou toch nog een oranjetipje

De verwachtingen waren vanmiddag laag gespannen vanwege de kou. Toch reden we in een bochtje door het Alblasserbos bij Papendrecht, mijn dochter en ik, in de hoop nog een oranjetipje te kunnen fotograferen en filmen. Wel, ondanks de frisse bries en de vele dikke wolken die kille schaduwen wierpen, hebben we er nog één op de korrel kunnen nemen. Waarschijnlijk zelfs dankzij de kou, want toen we kwamen aanrijden vloog hij nog rond. Terwijl ik de auto parkeerde, verdween de zon en verstijfde de vlinder op een koolzaadbloempje. Pas toen de zon opnieuw te voorschijn kwam, vloog hij weer op, opgewarmd en wel.

de beste vogelgidsen van dit moment

Close-up van een winterkoninkje

Soms heb je geluk en scharrelt er een niet al te schuw winterkoninkje pal voor je voeten. Bij mij is het dan altijd nog de vraag of ik de lens tijdig scherp weet te stellen en dat ik geen stupiditeiten met mijn camera uithaal. Dit keer geen stupiditeiten en dus een winterkoninkje op een liaan van een braam. Niet lang, net niet kort genoeg om een foto te mogen heten. Voor de gehaaste mens een ideaal natuurmomentje.

de beste vogelgidsen van dit moment

Nogmaals een oranjetipje

De oranjetipjes blijven fascineren. In de eerste plaats omdat ze simpelweg zeer fraai zijn, in de tweede plaats omdat ze niet zo algemeen zijn als bijvoorbeeld dagpauwoog en klein koolwitje. Ik heb nog eens op waarneming.nl gekeken waar je oranjetipjes in de Alblasserwaard kunt zien. Op drie locaties zag ik waarnemingen, bij Gorinchem een, bij Sliedrecht een en een aantal in het Alblasserbos bij Papendrecht. Vreemd genoeg niet in de andere kavels van het Alblasserbos. Misschien kan deze bijzondere vlinder daar ook eens uitgezet worden? Dan moet er wel koolzaad worden gezaaid, want ik zie ze uitsluitend op de gele bloemen van koolzaad duiken. Er stond vanmiddag een aardige bries die fris aanvoelde. Op de open veldjes geen oranjetipjes te zien. Aan de rand, uit de wind en in de zon daarentegen meerdere. Plus een heel legioen aan dagpauwogen en klein geaderde koolwitjes. Ook de kleine vos, atalanta, groot koolwitje, gehakkelde aurelia en bont zandoogje lieten zich zien. Hier mijn opnamen van de oranjetipjes die ik ietwat vertraagd laat afspelen. De fitis die je hoort, zong vorig jaar in april zijn lied. Die klinkt toch een stuk mooier dan mijn wilde kreten op de momenten dat ik mijn lens niet tijdig scherp weet te stellen.

de beste vlindergidsen van dit moment

Nog een oranjetipje

Van het oranjetipje kan ik deze week niet genoeg krijgen. Gisteren plaatste ik een opname van een oranjetipje in actie, nu een oranjetipje in ruste. Toen de zon achter een wolk verscheen, daalde de temperatuur kennelijk zo snel, dat dit mannetje plotseling verstijfde en in ruststand ging. Op een bloemetje van koolzaad zat hij doodstil te wachten op de volgende zonnestralen. De originele opname duurt bijna vier minuten, en daarna moest ik er snel vandoor. Wie weet hoe lang hij daar gezeten heeft.




Hoe je het beste vlinders kunt filmen
Tijdens de zomervakantie 2015 heb ik in de achtervolging van vlinders heel wat meters gemaakt. Schijnt de zon en is het warmer dan ongeveer 17 graden, dan schieten vlinders op onvoorspelbare wijze alle kanten in het rond. Fotograferen of filmen kan dan lastig zijn. Niet onmogelijk trouwens, zolang je maar rustig blijft en enig geduld kan opbrengen. Maar van die rustende vlinders filmen als dit oranjetipje lukt dan zelden. Wat is het geheim van al die fotografen die wel van die prachtige foto’s kunnen maken?

Foto’s van vlinders in ruste kun je het beste in de vroege ochtend of in de avond maken. Het is dan nog koel (soms zelfs ronduit koud) en dan slapen de vlinders. Ze zijn koudbloedig en dat betekent dat ze dan door en door koud zijn en nauwelijks reageren. Energie besparen is ook een kunst. Vind je een vlinder in rustende toestand en is het koel, dan weet je (bijna) zeker dat hij er nog wel even zit. Alle tijd dus om de optimale invalshoek te kiezen, de lens scherp te stellen en beelden te schieten. Vlinders in ruste heb ik echter nog niet vaak gevonden. Dat zal er ook wel mee te maken hebben dat ik bepaald geen vroege vogel ben. Maar kun je het opbrengen om voor dag en dauw op te staan en rustende vlinders te zoeken, dan maak je kans op bijzondere plaatjes. Een vlinder met rijp op de vleugels bijvoorbeeld. Of een dauwdruppel op de voelspriet. En als het dan warmer wordt? Dan warmen de vlinders op, spreiden hun vleugels, kruipen naar boven en… schieten alle kanten uit.

de beste vogelgidsen van dit moment

 

Oranjetipje in het Alblasserbos

Vorig jaar hoorde ik het te laat: dat er oranjetipjes rondvliegen in het Alblasserbos bij Papendrecht. Oranjetipjes vliegen al vroeg in het voorjaar, wanneer de lentezon het bos eens flink heeft opgewarmd. Vliegende vrouwtjes zie je snel voor koolwitjes aan, want het oranje ontbreekt op de bovenvleugels. Die prachtige oranje vleugeltoppen zijn voorbehouden aan de mannetjes. Maar de vleugels van mannetjes én vrouwtjes zijn aan de onderzijde prachtig groen gemarmerd. Vanmiddag was ik vrij en de zon scheen en dus: snel naar het Alblasserbos gelegen op vijf minuten rijden. Al bij de parkeerplaats zag ik een witte vlinder met oranje vleugeltoppen voorbij flitsen. En even later nog één. Ook klein geaderd koolwitje, dagpauwoog, citroenvlinder en bont zandoogje fladderden rond. In het dorp kwam ik trouwens ook nog een boomblauwtje tegen. De oranjetipjes hadden duidelijk voorkeur voor de gele bloemetjes van koolzaad. Een enkele keer bleef een oranjetipje lang genoeg zitten op een koolzaad-bloem. Zie hier het resultaat:

de beste vlindergidsen van dit moment