Strandleeuweriken in de Peazemerlannen

 

Over de Peazemerlannen schreef ik al eerder. Ik filmde er een prachtige frater, maar daar houdt het verhaal niet mee op. Ik wandelde daar dus over de rechter strekdam in de richting van een hoogwatervluchtplaats. Na de bocht naar rechts zat een grote groep bergeenden en scholeksters. Omdat de eerste groep wel heel snel op de vlucht ging en de scholeksters ook aanstalten maakten om het luchtruim te kiezen, besloot ik niet verder te gaan. De vogels hebben hun rust nodig en die moet je ze dan ook gunnen.

Terug dus. De fraters waren al verdwenen. Maar daar hoorde ik opeens een ijl geluid dat ik onbewust al eerder had gehoord die ochtend. Thuis brengen lukte niet, maar toen zag ik opeens een groepje zangvogels zitten. Tussen het wier, aanspoelsel en wadplanten. Een groepje strandleeuweriken! Nooit zoveel strandleeuweriken bij elkaar gezien! Op de Oesterdam ooit twee en nu een stuk of acht á tien. Strandleeuweriken zijn met frater en strandgors graag geziene wintergasten. In de Peazemelerlannen dus, het uiterste puntje van Friesland. Een authentiek natuurgebied waar het heerlijk uitwaaien is.

Goede natuurboeken voor aan de kust: