Stormmeeuw bij Wimereux

Naast kokmeeuw en zwartkopmeeuw kwam ik plots ook een paar stormmeeuwen tegen op het strand bij Wimereux in Noord-Frankrijk. Zo heel bijzonder is dat niet, maar bij ons in de Alblasserwaard zie ik stormmeeuwen ‘s winters vooral in de weilanden. Hoor je een meeuwenschreeuw dan weet je dat er een stormmeeuw in de buurt is.

De twee stormmeeuwen stonden in een groepje van tien meeuwen, een paar kokmeeuwen en zwartkopmeeuwen. Ze waren druk bezig de veren te poetsen. Een ritueel dat ontzettend belangrijk is, omdat waterdichte veren een zaak van leven of dood zijn. Veren die niet goed ingevet zijn, laten water door en waar water doorgelaten wordt, daar ontstaat onderkoeling. In de winter is dat vrijwel altijd fataal.




Ook stormmeeuwen hebben daarom bij de staart een vetklier. Deze klier scheidt vet af en de vogels smeren dat vet met hun snavels uit over hun veren. Elk veertje wordt secuur ingewreven, dat zie je in het filmpje hieronder duidelijk. Veren waar de snavel niet bij kan komen, worden op een andere manier ingevet. Door de kop langs reeds ingevette veren te wrijven bijvoorbeeld. Of door met de poten een beetje te krabben.

Ook deze opname maakte ik met mijn Sony Cybershot op mijn inmiddels zeer gewaardeerde grondstatief. Anders was het me niet gelukt én de meeuwen én de branding én de lucht in één beeld te filmen. Overigens vergt het nog wel wat oefening. Meeuwen zijn namelijk behoorlijk schuw, evenals veel andere strandvogels. Kom je aanlopen en blijf je in beweging, dan is er geen centje pijn. Sta je eenmaal stil dan zie je de vogels al waakzamer worden. Zak je door je knieën om je camera neer te zetten, dan vliegen ze op. Moraal van dit verhaal: heel behoedzaam bewegen en de vogels aan jou laten wennen wanneer je ze wilt fotograferen of filmen.

De beste vogelgidsen voor kinderen van dit moment: