roodborst

Roodborst duikt op

Terwijl ik me opmaakte voor een hernieuwde ontmoeting met ‘mijn’ roerdomp in de Brabantse Biesbosch, dook er opeens een andere vogel naast mijn auto op: een roodborst. Hij streek neer op een takje en bleef er verrassend genoeg best lang zitten. Lang genoeg om mij de gelegenheid te bieden mijn camera te pakken, het raamstatief op de autoruit te installeren en het toestel te richten. En dat op nog geen drie meter afstand van de auto! Je denkt misschien ‘het is maar een roodborst’, maar ga maar eens vogels fotograferen of filmen, dan is elke geslaagde ontmoeting een verhaal op zich. Of het nu een zeldzame of een algemene vogel is. Dat vind ik nu het leuke van vogels filmen. Roerdomp, waterspreeuw of roodborst, ik film ze allemaal met ingehouden adem (en omdat een mens toch zuurstof nodig heeft, soms met diepe zuchten). 

Wat ik zo leuk vind aan dit filmpje

Wat vind ik nu zo leuk aan dit filmpje van de roodborst? Allereerst dat het van zo dichtbij is natuurlijk. Je ziet zelfs het lichtpuntje in zijn ogen. Ook dat de wind zijn veren lekker op doet waaien. Dat zorgt voor een mooi effect. En kijk dan eens naar zijn oranje borst. Zeker in de eerste scene glimt het oranje. Evenals zijn poten trouwens. En dan duikt de roodborst naar beneden en trilt het takje nog fijn na. In de tweede scene zie je dezelfde roodborst, maar dan in een wat schuwe pose. Tussen de elzenproppen, een beetje in elkaar gedoken. Nog even en hij duikt voor de auto langs, de sloot in, waar riet groeit en hij zich ook erg thuis voelt. Dat kon ik dan weer niet filmen.




Nauwer verwant aan de vliegenvangers

De bekende vogelaar Lars Jonsson schrijft in zijn prachtige boek Wintervogels: ‘De roodborst werd voorheen gezien als een kleine lijster, maar hij is nauwer verwant met de vliegenvangers dan met de lijsters.’ Dat is nieuw voor me. Ik had eerder het idee dat de roodborst tot de familie der nachtegalen behoorde. Jonsson vervolgd: ‘De lange poten en uitgestrekte houding verraden een leven van hippen op de bosbodem op zoek naar insecten, spinnen en andere kleine dieren. De grote ronde ogen zien goed in de duisternis van het bos.’

Nestje in de bossen

Inderdaad, in voorjaar en zomer kom je de roodborst in bossen tegen. Dit voorjaar waren we op vakantie in de Morvan (een regio in Bougondië in Frankrijk) en daar filmde ik ook een roodborst. Elke dag op dezelfde plek. Tot op een moment een van de kinderen naar me toe kwam lopen. Hij of zij had een nestje gevonden op de grond, of beter gezegd: in de grond. Een stuk of tien eieren op een bedje van mos en veren. Toen pas snapte ik waarom de roodborst die ik filmde zo angstvallig in de buurt bleef en niet wegvloog…

Mythes rond de roodborst

Er is een aantal mythes gecreëerd rond de roodborst. Een van de mythes is het verhaal over de rode borst. ‘Soms hoor je het verhaal van de vogel die een doorn trok uit de gekruisigde Jezus en daardoor zijn rode borst kreeg,’ schrijft Jonsson. ‘Dat is geen anekdote die in een van de teksten in de Bijbel is geschreven,’ merkt hij terecht op. Het tekent het bijgeloof van vele generaties voor ons als het ging om de natuur. En van heel andere manieren van wetenschap bedrijven waarbij de theologie nog als de koningin van de wetenschap gold.

Genoeg hierover. De roodborst trekt onze aandacht:

De beste vogelgidsen van dit moment: