Recensie: Uilen van Europa, Theodor Mebs

UIlen van EuropaIn hun voorwoord op de magnifieke vogelatlas Uilen van Europa stellen de auteurs dat de belangstelling voor deze fascinerende groep vogels groeit. Gelukkig maar, want in vroeger tijden had men het niet echt op uilen. Hun verschijning werd met de nodige argwaan bekeken, want ze zouden onheil brengen. De auteurs van het handboek Uilen van Europa ontsluieren in hun grootse boek tal van geheimen van deze geheimzinnige vogels waarbij me op tal van plaatsen wisten te verrassen.

Koop dit boek

 

 

Wat ik een van de meest verrassende ontdekkingen vind, is dat uilen niet zo zeer aan roofvogels verwant zijn, maar eerder aan kolibries en gierzwaluwen. Ik associeer(de) uilen veel meer met roofvogels en velen met mij. Zelfs ornithologen brengen uilen graag onder in vogelgidsen voor roofvogels. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de handzame Zakgids roofvogels van Europa van Peter Hayman.




Het handboek Uilen van Europa is een geheel geactualiseerde versie van de vorige versie die in 2004 verscheen. Een grote hoeveel nieuw materiaal, deels niet eerder gepubliceerde informatie en actuele gegevens over verspreiding en gedrag, is in deze nieuwe druk verwerkt. Hiermee heb je dus een zeer actueel naslagwerk over alle dertien uilen die in Europa voorkomen in handen. Maar liefst driehonderdtwintig (!) pagina’s telt het handboek Uilen van Europa. Ik durf wel te stellen dat er na het lezen van dit handboek maar weinig geheimen over uilen over blijven. Hou er wel rekening mee dat dit boek een wat wetenschappelijke insteek heeft. Dat houdt in dat je behoorlijk wat vaktermen zult tegenkomen. Maar als je gegrepen bent door uilen, of wanneer je veldonderzoek doet naar uilen, laat je dan door dat vakjargon zeker niet weerhouden. Een completer boek over uilen is er in het Nederlands taalgebied niet en voor ons land ook belangrijk: de inhoud van deze oorsprong Duitse uitgave is waar nodig aangepast aan de situatie in Nederland en België.

Na de uitgebreide inleiding waarin facetten als zicht, verenkleed, voortplanting, gedrag, communicatie, voortplanting en prooidierkeuze worden besproken, volgen de uitgebreide beschrijvingen van de dertien Europese uilen: kerkuil, dwergooruil, oehoe, sneeuwuil, laplanduil, oeraluil, bosuil, ransuil, velduil, ruigpootuil, steenuil, dwerguil en sperweruil. De soortbeschrijvingen beslaan vele pagina’s en overstijgen het niveau van een vogelgids enorm. De vele kleurenfoto’s maken het boek ook nog eens tot een feest om door te bladeren.

Hoewel ik sinds mijn elfde vogels kijk, zijn mijn waarnemingen van uilen spaarzaam. Kerkuilen zag ik een paar keer tijdens het ringen van jongen. Een bosuil ooit één keer in Normandië. Ransuilen ook een paar keer en de steenuil bij toeval in Brabant. De meest spectaculaire ontmoeting vond ik die met een velduil. Die streek vlak voor me neer op een akker en liet zich minutenlang filmen. Het handboek Uilen van Europa plaatste deze schitterende vogels in hun context. Zeer leerzaam en interessant.

Wil je grondig kennismaken met alle dertien Europese uilen, lees en herlees dan Uilen van Europa.

Uilen van Europa / Theodor Mebs en Wolfgang Scherzinger / Kosmos Uitgevers / Hardcover

Koop dit boek

 

Boeken over wildplukken en tuinieren

One thought on “Recensie: Uilen van Europa, Theodor Mebs

Comments are closed.