recensie opeens ganzenvader michael quetting

Recensie: Opeens ganzenvader, Michael Quetting

Je zult maar over een vliegbrevet beschikken en bij het befaamde Max Planck Instituut voor Ornithologie werken. Dan kan je op een dag zomaar een bijzondere opdracht in je schoot worden geworpen: zeven grauwe ganzenkuiken grootbrengen en met ze mee vliegen in je ultralightvliegtuig. Je moet er wat voor over hebben om ook de wereld van de gans om te zetten in data. Michael Quetting deed het ons voor en doet in zijn boek Opeens ganzenvader openhartig verslag van zijn belevenissen.

Op een dag was het zover: negen ganzeneieren liggen in de broedmachine en het is zaak de eieren precies de juiste omstandigheden te gunnen. Alleen dan komen de kuikens uit. De juiste temperatuur en luchtvochtigheid, dat vooral. Michael Quetting vertelt erover alsof hij zelf hoogzwanger is. Dat geeft het boek een persoonlijke vaart, maar eerlijk gezegd was ik tijdens het lezen niet in de meest sentimentele bui. Oftewel: de zwangerschapsperikelen deden mij niet zo heel veel. Maar hij heeft dan ook iets te presteren: precies op het moment dat de kuikens uit het ei kruipen, moet hij erbij zijn. Alleen dan prenten de kuikens zijn gelaatstrekken in en beschouwen ze zijn stem als die van hun ouder. Gansje Gloria kruipt als eerste uit haar ei en Michael maakt wiwiwiwi- en gakgakgakgeluiden. Geluiden die hij tijdens de broedperiode ook al over de eieren heeft uitgestort. Wat volgt zijn beschrijvingen over de eerste uren met babygans Gloria en een dolgelukkige menselijke ganzenvader. Diezelfde dag worden trouwens zes broers en zussen geboren en die moeten zich ook aan Quetting hechten… Nu snap je de titel wel: Opeens ganzenvader. En wel van zeven snoezige kuikens. Ze gaan door het leven met namen als Paula, Calimero, Frida en Nils.

Persoonlijk is Opeens ganzenvader op elke bladzijde. Neem nu de gedachten over het laatste kerstdiner. Ja, wat eet een omnivoor dan? Inderdaad, een gevulde gans uit de oven! ‘Maar nu lig ik met de ganzenkuikens in bed in een caravan en weet ik één ding zeker: ze hebben me nodig, zo onvoorwaardelijk en absoluut als een kleine baby.’ Wie zo praat over ganzenkuikens moet ze wel vereenzelvigen met zijn eigen lieve kindertjes.

Natuurlijk ontwikkelen de ganzenkindertjes zich in rap tempo. Quetting gaat er mee het water in, hij laat ze wennen aan zijn ultraligthvliegtuigje, rijdt met ze in een Volkswagen-busje naar het vliegveld om ze te laten wennen aan een autorit of bepaalt met Laura de persoonlijkstypen. Frieda is een dwarsligger en Paula is onzeker en aanhalig. ‘s Avonds is er gelukkig tijd voor een ‘met zorg getapt witbiertje’ in een strandcafé aan de Bodensee.

Ganzen die uitvliegen kunnen overal terecht komen. Op een dak, midden op de weg of ik weet niet waar. Quetting verwondert zich erover dat de ganzenkuikens de moeilijkste vliegkunstjes kunnen uithalen. Wie heeft hen bijvoorbeeld geleerd om op de rug te vliegen? 

Uiteindelijk moet ook de onderzoeker afscheid nemen van zijn ganzen. Heel romantisch verliep dat afscheid niet. Nee, helaas, ganzen zijn geen animatiefiguren. Ze hebben een eigen wil en sinds ze kunnen vliegen kan de lieve onderzoeker ze tot niets meer verplichten. Het onderzoek is voorbij: de ganzen zijn gevlogen en laten hun vader in eenzaamheid achter. ‘De natuur is tegelijkertijd bikkelhard en prachtig,’ concludeert de schrijver. Maar helaas, ook de mensenwereld blijkt niet het gewenste paradijs, zo blijkt als hij weer in de bewoonde wereld terugkeert en om boodschappen gaat in de lokale supermarkt.

Het onderzoek ondertussen leverde een schat aan informatie op. En daar was het allemaal om te doen.

Opeens ganzenvader is het luchtige en persoonlijke verhaal van een onderzoeker die haast één wordt met de ganzen. Een soort van moderne Nils Holgersson, maar dan in een vliegtuigje. Soms een beetje sentimenteel, maar wie is dat niet op zijn tijd? Het boek leest als een trein.

Opeens ganzenvader / Michael Quetting / Lev Boeken / als hardcover en als e-book

De beste vogelgidsen van dit moment:

=